Kidô Keisatsu Patorebâ: Gekijô-ban (1989)

Best vermakelijk, maar merk steeds meer dat ik met animé vaak erg weinig kan. Geef mij dan maar nog meer van die meesterlijke en hartverscheurende animé-filmpjes als dat kleine stukje in het eerste deel van Kill Bill...

Toch een aardige animatiefilm,

Net zoals generatiegenoot Akira vertoont de film weliswaar wat ouderdomstrekjes. Vooral de emoties van de personages worden vaak wat eenvoudig uitgedrukt. Veel geschreeuw en een eenzijdige blik van verontwaardiging.

Maar de film weet te amuseren. Het verhaal mag dan wat simpel zijn, de animatie oogt gewoon aardig. De Patlabors deden mij soms wat denken aan de robots waarin de Power Rangers altijd stapten. Al zagen vooral de witte patlabors er wat gaver uit.

Het science fiction element wordt op een aantrekkelijke manier verwerkt. Science fiction is iets afstandelijks, iets waarop de mensen niet blindelings vertrouwen. Dat deze vermoedens soms ook blijken te kloppen voegt wat spanning toe aan het verhaal onder begeleiding van fijne muziek. Verder oogt de film lekker luchtig, er is veel ruimte voor wat grapjes onderling.

De science fiction wereld, maar ook Tokyo mochten wel wat fantasievoller geanimeerd worden. Ik ben nu wel erg benieuwd naar Patlabor II. Voor deze een 4*

Vond deze Oshii een stuk minder. De personages en sfeer pasten wat mij betreft niet echt bij het 'serieuze' onderwerp, zoals dat in zijn andere films vaak wel goed is gedaan. Heeft wellicht met de ouderdom te maken, maar dat maakt het niet minder jammer. Sowieso kon dit verhaaltje me maar niet grijpen. Toch op naar deel 2.

3.0*

Wel aardige personages en stiekem vind ik de muziek gewoon best goed Vond ook het plot niet verkeerd en de film eindigt goed, lekker beklemmend sfeertje in die Ark trouwens.

4.0*

Dit vond ik dan weer erg weinig aan.

Begint al tamelijk slecht als een soort kinderavontuurtje, zoektochtje of hoe je het ook wil noemen. Ontwikkelt zich als een erg vergezocht en op veel toevalligheden gebaseerd verhaaltje. Een erg schreeuwerig gedoe ook, wat mijn toch al opkomende koppijn zeker niet wisten te onderdrukken. Ergens halverwege is er een kleine opleving, als die connectie met de bijbel zich wat ontvouwt, maar al vrij snel daarna gaat de film weer met een zelfde stramien door.

En dan die soundtrack, werkelijk bespottelijk dit, dat je kijkers zoiets durft voor te schotelen. Bijna een parodie zo klonkt het, maar helaas was het niet grappig bedoeld. Animaties waren ook erg doorsnee, beetje oldschool puppy-eyes gedoe, maar weinig interessant.

2*, krap.

Ontzettend fijne film. Af en toe bijzonder sfeervolle scenes, vooral als die dikke vriend van Gotoh op onderzoek gaat naar the main suspect, waarbij de begeleidende muziek van Kawai een cruciale rol speelt. Sommige beelden zijn prachtig, vooral de lucht en de zon die verstrooid wordt in de zee. Ook erg sfeerverhogend.
De actie is gelukkig gedoseerd en wordt soms ook plotseling onderbroken voor een sfeervolle scene zoals Noa die ineens in een ruimte vol met vogels staat.

Zeker niet het belangrijkste, maar wel mooi meegenomen: het verhaal vond ik ook behoorlijk boeiend.

De miniserie die eraan voorafging bevoel me wel redelijk, en ik had begrepen dat dit meer sfeer zou bevatten, maar dit had ik niet verwacht. In zeer positieve zin ben ik verrast! Ik ben erg benieuwd geworden naar de tweede film, vooral omdat die the way beyond schijnt te zijn.

Af en toe valt er een glimp op te vangen van de regisseur die later zou uitgroeien tot een van mijn favorieten, maar al bij al niet meer dan gemiddeld.

De film begint erg stijl-en sfeervol, met een mooi roze wolkendek en een mysterieuze vogel, maar schakelt al snel een paar niveautjes lager. Oshii heeft duidelijk al oog voor design en compositie, maar de afwerking en de techniek stond duidelijk nog niet op punt. Oshii is trouwens niet de enige wiens talenten nog tot volle wasdom moesten komen, Kenji Kawai schotelt ons hier een soundtrack voor die soms hoog piekt, maar even vaak ook diepe dalen neemt. De film is verder wel erg vlot, het verhaaltje wordt nergens echt interessant, maar verveelt ook niet. Weinig meer over te zeggen verder, best leuk om eens gezien te hebben omdat het Oshii betreft, verder gewoon aardig.

Kleine 3*

Best wel aardig deze animatie. Voor het gevoel soms wat verouderd, zeker in de animatie lang niet altijd even serieus met grootste gebaren en emoties. Bij Disney kan dat, maar bij dit soort serieuzere cinema met ook meer realistische achtergronden, past dat minder. Die achtergronden en sfeer in het algemeen zijn verder wel prima. Verhaaltje is wel oké maar soms wat van de hak op de tak en heel meeslepend is het niet, maar de film is wel verder goed te kijken. 3,0*.

Nog steeds goed.

Maar het is soms moeilijk om deze film te kijken en niet te denken aan de (betere) meesterwerken die Oshii hierna nog zou maken. Dit is de eerste film waar z'n typische stempel écht tot bloei zou komen, de jaren erna zou hij vooral bijschaven (en met grotere budgetten aan de slag gaan).

Patlabor 1 kan die vergelijken zeker niet doorstaan, maar los daarvan blijft het toch nog steeds een sterke film. Het juk van de OAVs wordt hier definitief afgegooid en Oshii kan eindelijk een film maken. Misschien dat de structuur nog net iets teveel vasthangt aan het oplossen van een criminele zaak, maar verder voelt dit als een volwaardige film.

Design zijn knap, animatie is meer dan solide, audiovisueel sprankelt het af en toe, maar het is zeker niet zo consistent als z'n later werk en de zaak op zich weet toch ook wel te boeien. Gewoon een erg fijne anime klassieker, herziening ervan was nog steeds erg aangenaam.

4.0* en een uitgebreide review