Joaquín Murrieta (1965)

Deze net zitten kijken onder de titel "Revenge of Sartana" en deel uit makend van de 25 op één schijfje gepropte Spaghetti westerns (Nog eentje te gaan!).

Titel is goed gekozen, althans het eerste gedeelte, want dit is weer een wraak film pur sang, maar de hele figuur van Sartana komt er uiteraard weer eens totaal niet in voor.

Hunter als Mexicaanse outlaw, te zot voor woorden?
Ach, wanneer Robert Woods Mexicaan Pecos en Yul Brynner zelfs de legendarische Pancho Villa kunnen spelen, dan kan de blauw ogige Hunter ook wel voor Mexicaan door gaan, zeker als -zoals in mijn versie- het beeld zo donker en onscherp is, dat je die ogen alleen maar een paar keer in een extreme close-up goed te zien krijgt.

Hunter als rechtschapen Mexicaan, die geen vlieg kwaad doet en alleen het goede in de mens ziet, wordt beroofd en zijn vrouw verkracht en vermoord.
Een jaar later schiet hij zonder genade de drie dood, die hier voor verantwoordelijk waren, weet de strop te ontvluchten en wordt de gevreesde leider van een bende Mexicaanse boeven, die vervolgens dood en verderf zaaien onder de door hem inmiddels gehate bevolking te Californië.

Voor een b-werkje is dit een amusante en zeer sfeervolle film, met een hoofdrolspeler, die behoorlijk wat charisma heeft.

Verwacht geen lange duels a la Leone, want die zijn er niet. Daarvoor in de plaats knalt Hunter zonder enige vorm van waarschuwing of spijt iedereen pijlsnel af en dat werkt eerlijk gezegd verfrissend.

De scene's samen met sheriff Kennedy, de enige, die altijd fair en goed tegen hem was, maar nu degene is, die achter hem aan zit en hem kostte wat het kost wil vangen, zijn mooi uitgewerkt en bevatten de nodige spanning en emotie.

Helaas is de finale teleurstellend en vrij abrupt, zonder al te veel spanning, dat had echt een stuk beter gekund en ook gemoeten. Beetje zonde!

Toch alles bij elkaar zeker een keer de moeite van het bekijken waard.

Een zeventje, ofwel 3,5ster.

George Sherman hoort bij de regisseurs die de meeste westerns op hun palmares hebben staan.

De man had er in Hollywood al talloze geregisseerd toen hij in Spanje aan "Joaquín Murrieta" begon.

Voor deze hoefde hij zich niet te schamen, ook al heb ik veel betere van hem gezien.

Hij maakte er in ieder geval een film van die ik zelfs met enige gretigheid heb gevolgd.

Hunter was, en dat is hier al eerder gezegd, een acteur met charisma, en dat komt zijn rol hier ten goede.

Vooral in de scènes waarin hij een zwarte outfit draagt, rijdende op een zwart paard, doet hij denken aan Zorro.

Niet zo verwonderlijk als je weet dat Johnston McCulley, de bedenker van Zorro, zijn held baseerde op de verhalen over Murrieta.

Hoe zonde dat Hunter's leven maar zo kort was.

Kort na "Joacquín Murrieta" speelde hij de rol van Captain Pike, de eerste captain van de Enterprise, in de pilot v.d. TV serie "Star Trek".

Hunter had toen nog slechts drie jaar te leven; voordat hij op 42-jarige leeftijd geveld werd door een beroerte.

Naast Hunter zijn het George Kennedy, en beide prachtige actrices Sara Lezana en Diana Lorys die mooie rollen neerzetten.

Roberto Camardiel (Three fingers) zal voor spaghettiwestern liefhebbers geen onbekende zijn.

De film is wat grootser van opzet dan ik verwacht had.

Aan figuranten in ieder geval geen gebrek.

De indrukwekkende Spaanse locaties komen via mijn Blu-ray prachtig tot hun recht.

Die Blu-ray ziet er overigens piekfijn uit, een genot om naar te kijken.

De muziek kon mij goed bevallen.

Het geheel ademt echt wel Paella-western sfeer.

Minpuntje is dat de wapens die in de film gebruikt werden niet thuis horen in de jaren 1851-1853, waarin het verhaal speelt, jammer, maar dat komen we wel vaker tegen in westerns, vooral de oudere.

Ja, dit was de moeite zeker wel waard, en ook 3,5*