Slime City Massacre (2010)

Origineel nog niet gezien, maar ik kan me voorstellen dat dit voor de fans een geweldige revival is. Typische eighties trash, love it! Ook al pakt het pas richting het einde uit hoe ik het voor ogen had, de rest was verre van slecht.

Tof verhaal, neigde een beetje naar Street Trash (1987) maar dat viel uiteindelijk mee. Gaat toch een andere kant op. Vind die overigens een stuk beter, ben benieuwd of het origineel wel in de buurt komt van een trash classic van dat formaat.

Prima geacteerd, regie goed in orde, erg sterke gore uiteindelijk (een briljante onthoofding, één van de fijnste kills die ik de laatste tijd heb gezien) en een fijn verhaal. Leuk leuk leuk, maar niet op z'n leukst.

Tof dat Lamberson zo terugkomt na al die tijd, herleven die jaren 80! Altijd raak

Out of the ordinary: Slime City Massacre (2010) - tonypulp.blogspot.com

Grote teleurstelling, had meer van het zelfde verwacht.

Het orgineel was op alle fronten beter dan SCM.
Ten eerste de vieze sfeer (onderandere de smerige steegjes in NY) was in Slime City veel beter dan in Slime City Massacre.

Ook de gore vond ik het orgineel veel leuker. De enigste leuke kill in deze film vond ik de wijnflessen in de ogen.

Ik adviseer lekker Slime City te gaan kijken, en deze als het even kan aan de kant telaten liggen.

Nadat ik vorige week al het slechte (althans naar mijn mening) origineel (daar krijg je in deze film nog wat getekende foto's van te zien na de inleiding van het verhaal en uiteraard komt in dit verhaal ook weer het slagersmes voor en ontsnappen er weer hersenen uit dode lichamen) uit 1988 had gezien, heb ik nu dan ook dit vervolg uit 2010 bekeken. Net zoals het origineel oogt deze film ook weer zeer goedkoop, maar heb ik me er wel meer mee weten te vermaken en dat komt omdat ik het verhaal leuker vond, er meer te (glim)lachen valt, er meer geweld en goor inzit en er ook meer vrouwen in meespelen en waarvan er ook een beetje bloot (alleen borsten) te zien valt en dan van Debbie Rochon (in de rol van Alice, haar borsten waren overigens oranje) en Angelina Leigh (in de rol van rondborstig hoertje Honey en haar borsten zijn te zien als iemand haar aan het wurgen is).

Het verhaal (speelt zich zowel af in 1959, waarbij je meer te weten komt over alchemist Zachary, als ook in het heden, waarbij New York City verwoest wordt door een nucleaire aanval en waar een viertal zwervers proberen te overleven en daarbij op de zoektocht naar eten en drinken stuiten op de ruïnes van "Zachary Devon Soup Kitchen") stelt wederom weinig voor, maar weet door de leuke uitvoering ervan wel nog te vermaken. Ook gebeurt er dit keer meer dan genoeg (zeker na circa 25 minuten), waardoor het verhaal nergens echt saai wordt en omdat er regelmatig naar het verleden (dus naar 1959) wordt gesprongen, kom je ook meer te weten over Zachary (hij had best een aardige tong ) en zijn familie en vrienden en waarom hij het speciale eten en drinken heeft gemaakt, waarvan iedereen die er van eet en drinkt verandert in misvormde moordlustige monsters (ook krijgen ze dan de persoonlijkheid van iemand anders), die ook nog eens heel geil zijn.

Natuurlijk is het ook mooi meegenomen dat er dit keer meer vrouwen in meespelen en ze mochten er ook best zijn. Met name de rondborstige Brooke Lewis (in de rol van hoertje Nicole) kon me wel bekoren, maar zij is wel enkel en alleen in zwart/wit te zien en dat omdat ze meespeelt in het 1959 gedeelte van het verhaal. Haar eerste kennismaking met Zachary (gespeeld door Craig Sabin) was wel leuk en vooral vanwege haar openingszin tegen hem:

You want a blowjob

Net zoals bij het origineel, beleefd ook deze film zijn hoogtepunt op het einde (na circa een uur), waarbij er veel geweld en goor (ook leuk in beeld gebracht) te zien is en er ook veel te lachen valt, o.a. als Alice (bij die scene is ze overigens ook topless te zien) iemand met haar maag onthoofd, iemand twee kapotte flessen in zijn oogkassen geramd krijgt (visueel fraai in beeld gebracht) en er daarna bloed uitkomt, Alice die het hoertje Honey opeet met haar maag, Alexa haar vriendje Cory met het slagersmes in zijn hoofd slaat, drie hoofdrolspelers van het verhaal in het hoofd worden geschoten door een vrouw, waarna hun hersenen in verschillende kleuren (blauw, oranje en roze) hun hoofd verlaten en daarna gaan afrekenen met de vrouw die op hun geschoten heeft. Daarna is het verhaal nog niet afgelopen en volgt er nog een korte scene, waardoor er eventueel nog een vervolg deel kan worden gemaakt.

De cast bestaat wederom uit dertien in een dozijn goedkope acteurs en actrices, maar ze deden het eigenlijk wel leuk en verdienstelijk en vooral de vier hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Jennifer Bihl (in de rol van Alexa, die samen het haar vriendje Cory naar eten en drinken zoekt in het verwoeste New York City. De scene waarbij ze met haar maag een gedeelte van een been afbijt van een pooier, was wel leuk), Kealan Patrick Burke (in de rol van Cory), Lee Perkins (in de rol van Mason, die de vriend is van Alice en die Alexa en Cory tegenkomen bij hun zoektocht naar eten en drinken) en Debbie Rochon (in de rol van Alice). De laatste zag er overigens wel fraai uit als ze in een lege badkuip vloeibaar is geworden en daarbij enkel nog haar gezicht te zien is. Hoewel Sandra Roland (in de rol van Lizzie, die de geadopteerde dochter is van Zachary) maar een kleine rol had in het verhaal, is ze het vernoemen ook waard en dat omdat ze er niet onaardig uitzag (zeker als ze op het einde gaat zitten in een tuinstoel).

Ondanks dat dit vervolg natuurlijk ook niet al te best is, heb ik me er wel beter mee vermaakt en keek deze film zich eigenlijk ook wel lekker weg (duurt met 80 minuten natuurlijk ook niet lang). Maar desondanks krijgt deze film toch een kleine onvoldoende van mij.