Dans Ton Sommeil (2010)

Typisch Frans product: compromisloos en kort. Voor de liefhebber op zich al een kijkpoging waard, het pikt wat elementen van de drie/vier grote Franste horrorthrillers alleen haalt het nergens dat niveau. Daarvoor is het te hak-op-de-tak in plaats van de slimme spanningsopbouw van bijvoorbeeld A l'interieur en mist het het meeslepende karakter van Martyrs.

De impact is haast nul komma nul waardoor elke poging tot opzien baren vermoeiend en wannabe wordt. Zoals het doden van het kleine meisje.. het pakt gewoon niet uit zoals bedoeld.

Ook de timing is vaak niet best. De twist komt te vroeg en de "aanvankelijke" dader krijgt te snel een gezicht. En er zit een rare overbodige scene in over het auto-ongeluk en de zogenaamd dode agenten. Was de film nou nagelbijtend dan zou dat nog wel kunnnen, maar nu is het te onzinnig.

Jammer allemaal want het had wel wat kunnen worden. Toch is het niet allemaal slecht, het tempo zit er aardig in en op momenten is de score goed. De dader is ook best overtuigend maar om de vrouw kon ik maar niets geven. Over de hele linie komt het tekort, de slotscene glijdt ook zo langs je heen. Dans Ton Sommeil is eigenlijk het bewijs dat een gebrek aan spanning en medeleven funest is voor dit soort 'shock'films.

Goed.

Het niveau van z'n voorgangers haalt deze film absoluut niet, maar verder is het een zeer leuk en degelijk horrorfilmpje geworden. Ze mogen deze film dan wel op de rug van A l'Intérieur willen verkopen, de vergelijking met Ils houdt veel meer steek.

Best aardig geacteerd allemaal, visueel ook wel oké, soundtrack voldoet ook, maar echt schitteren doet het nergens. Het is iets te vlak, de film moet zich ook iets teveel meten met z'n concurrenten, waardoor hij gewoon wat licht uitvalt.

Erg mooi einde, dat wel. Beeld dat nog wel even blijft hangen ook. Voor de fans van Franse horror in ieder geval een leuk vullertje. Echt wild worden van deze film is redelijk lastig, daarvoor is het net allemaal iets te braaf, maar kwaliteit is er verder voldoende genoeg voor 80 minuutjes opperbest horrorvermaak.

3.5*

Dans Ton Sommeil heeft me helaas niet weten te verrassen, maar het is wel een heerlijke wegkijk-thriller voor de fans van Franse horrors. Dit is echter wel een light-versie.

De film speelt zich voor 90% af in de nacht en heeft veel grauwe kleuren wat voor een ongemakkelijke sfeer zorgt. Zeker na de dood van de zoon van Sarah zie je dat ze in een dal terecht is gekomen. Een ideaal slachtoffer dus voor een genadeloze inbreker. De achtergrond muziek vond ik ook vrij sterk, zeker bij het einde waardoor die wat langer blijft hangen.

Helaas probeert de film de kijker te verrassen wat resulteert in een pijnlijk falen. De film speelt zich af in een tijdsbestek van een paar uur. Hierin zie je de huidige situatie, maar krijg je ook veel flashbacks te zien. En om nou te zeggen dat ik van mijn stoel viel van verbazing, nee. Halverwege de film herinnerde ik me ook weer dat ik te maken had met een Franse thriller, en geen horror. Ik dacht al waar blijft die gore toch, maar die was er dus nauwelijks. Tegen het einde lijkt de film het een beetje goed te willen maken met een paar beelden die keihard zijn, maar mild zijn uitgevoerd.

Goede thriller dus die je achterlaat met een wat depressief en verslagen gevoel. De film doet echter te weinig bijzonders om voor eeuwig in het geheugen te blijven staan.

Niet echt bijzonder en op sommige momenten vrij saai te noemen.

De twist komt vrij vroeg zoals Bottleneck al aangeeft en de droomscène met de agenten was eigenlijk overbodig. Het leek alsof ze de (toch al zo korte) film moesten opvullen.
De flashbacks zijn overigens wel goed gedaan, zo werd het toch wel duidelijker voor de kijker alhoewel de eigen interpretatie van het verhaal dan wel achterwege gelaten kan blijven.

Nipt 2,5 Sterren.

Vond het wat moeilijk inkomen, maar neemt al vrij snel een wat voorspelbaar, maar interessanter verloop. Speelt alleen veel te veel met z'n plot en diepgang meegeven aan de karakters, dat het jammer genoeg vergeet het geheel enigszins spannend te vertellen of verfilmen. Kijkbaar en met z'n 80 minuten (ondanks de af en toe rustige toon en camerawerk) ook aardig vlot. Verder alleen een weinig effectieve thriller van Franse komaf.

3*

Weer een prima Frans horrorfilmpje, alhoewel... wat horror betreft valt dit nog wel mee, maar de film is echter niet minder pijnlijk of bruut.

Erg leuk ook om Anna Parrilaud hierin als hoofdrol te zien, die we nog kennen als de koele killer Nikita van Luc Besson. Hierin is ze een getraumatiseerde moeder Sarah die haar zoon een jaar geleden is kwijt geraakt. Ze lijkt echter haar moederrol weer uit de kast te moeten halen wanneer ze op een avond een jongeman aanrijd die klaarblijkelijk op de vlucht is. Wat ook voor een behoorlijk spannend stuk bezorgd waarbij zowel de paniekerige jongen als de verbaaste Sarah op de hielen worden gezetten op een donker bosweggetje, waarbij je al bij de potentiele handlanger meteen moet denken dat we wel eens weer zo'n engerd uit Haute Tension kunnen verwachten. Echter, wanneer we kennis maken met de handlanger moet je als kijker in eerste instantie wel een beetje lachen over hoe geforceerd hij wel niet overkomt en als een dolle beer de jongeman probeert te grijpen. Maar is die handlanger nou eigenlijk wel een moordenaar?

Verder ga ik niks verklappen, maar het is wel eventjes een hele andere wending dan we van eerdere Franse (horror)thrillers gewend zijn. In Their Sleep is in ieder geval weer lekker wicked, ziek, en misleidend (al hadden ze wel beter ietsje langer kunnen wachten met de conclusie) De flashbacks zijn ook erg sterk en ook de laatste shot is kippenvel (al zie je die natuurlijk al heel snel aankomen)

Prima Franse traktatie alweer.

4,0*

Wat een sterke film dit zeg....een heerlijke Thriller met stevige horror elementen.

Die elementen wisten mij aardig naar mijn strot te grijpen...realistisch en gevoelloos in beeld gebracht en dat zijn we natuurlijk ook gewend van andere franse films.

Acteerprestaties zijn top ......een goede film dit

Nogal tam horrortje - zéker voor Franse begrippen. Voelt aan als slechts een klein broertje van de grotere jongens binnen de stroming. De film was weliswaar voorbij voordat ik het me besefte - is de korte speelduur natuurlijk vooral debet aan - maar impressies liet het niet achter. Mist voornamelijk smoelwerk; climaxen deed het nergens, en het blijft hangen in conventies. Wel pakt de film sporadisch uit met wat bloedfonteintjes, maar om daar nou voor met vuurwerkpunten gaan te lopen strooien lijkt me wat exorbitant.

Rest een redelijke vermakelijksheidsfactor, fijne maar niet zó enerverende soundtrack, en een nog wel noemenswaardig einde. Verder legio betere films in het genre. 2,5*.

Ben het over het algemeen eens met de rest van de meningen op deze pagina. In Their Sleep is nogal underwhelming, en dat ben ik normaal gesproken op horror gebied niet gewend van de Fransen.

Eerste 40 minuten zijn gewoonweg saai. Het is niet spannend, eng of interessant. Personages weten ook bijna niet te boeien. En dat plotseling knalt de scene waar de titel van de film vandaan komt erin, en die is dan weer best wel indrukwekkend. Tweede gedeelte van de film is dan ook wat beter. Dat neemt niet weg dat het soms allemaal best wel (heel erg) dramatisch is, en dat de hoofdpersoon mateloos naïef is. Einde vond ik dan wel weer sterk.

Komt geen moment in de buurt van Franse horror films als Haute Tension, Ils, Martyrs of Frontieres. Vooral het eerste gedeelte is saai en niet indrukwekkend. Hier en daar wordt het even bruut, maar spannend of eng wordt het eigenlijk zelden.