Henri 4 (2010)

Duitse co-productie die er visueel mooi uit ziet maar erg aan de trage kant 2.5*

Aardig historisch drama.

Sommige scenes erg mooi in beeld gebracht en ook kleding en decor etc is keurig in orde. Wel heb ik de film in 2 delen gekeken, want anders is het wel een erg lange zit.

De film weet het geweldige La Reine Margot niet te overtreffen, maar biedt wel een iets wat andere kijk op de personages en gebeurtenissen.

4*

Geschiedenisles.

En zoals dat bij een goede geschiedenisles hoort, wordt ook deze mooi verteld. Maar ondanks dat het leven van Henri IV nogal aan de onstuimige kant was, en er ook met Margot en de bloedbruiloft toch wel genoeg te doen valt, wordt het toch na een uurtje of wat langzamerhand wat langdradig. Misschien dat de aandacht wat meer op het begin van het verhaal had moeten blijven.

In de vergelijking met La Reine Margot gaat het hier veel meer om de persoon van Henri. En dat geeft wel een nieuw inzicht, zoals Onslaught ook al opmerkt. Misschien is deze film ook wel wat waarachtiger, de decors in de paleizen zien er wat spaarzamer uit.

Hernri V speelt natuurlijk leentjebuur bij La Reine Margot (bruiloft scene/rare muziekje onder de slachting in Parijs) maar hoewel de productie het niet haalt bij Patrice Chéreau's klassieker uit 1994, biedt de serie een stukje gedegen Franse cinema. De film toont vele eigenzinnige details en het geweld wordt ongekend suggestief (lees:hard) neergezet. Julien Boisselier is als Henri de Navarre sympathiek en overtuigend maar niet erg innemend. Naar het einde toe wordt de vertelsnelheid opgevoerd wat de betrokkenheid evenmin ten goede komt. Fotografie, cameravoering en montage zijn dik in orde als ook de make up; mensen en voorwerpen zijn echt vuil, wat het realisme ten goede komt (een truc die ze in Hollywood maar niet willen snappen) Al met al is Henri 4 zeer de moeite van het kijken waard.