The Loveless (1981)

Aardige sfeer maar weinig tot geen actie erin.

Is een leuk verhaaltje en goed geacteerd.

3 sterren

Goeie film waarin een motorbende onderweg een stop moeten maken in een klein dorpje. Inhoudelijk gebeurd er niet al te veel. Het trage tempo is wel aangenaam hier en bepaald samen met de fijne soundtrack en het tijdsbeeld de sfeer. Leuk om een jonge Willem Dafoe te zien hier in dit niet-representatieve regiedebuut van Kathryn Bigelow. Een nipte 3.5 sterren.

Een mooie stijloefening, waarin het eind jaren '50 met bikers en roadmovie sfeer tot leven komt. Er gebeurt niet bijster veel, en het is dan ook vooral van de zwoele opgehitste sfeer dat er te genieten valt. De muziek uit die tijd houdt nauwelijks op, en dan heb je nog het vintage gevoel, met het wegrestaurant, oude cola-automaten, aftandse garages en magic on wheels. De personages passen prima in dit raamwerk en bij mij maakte het wel wat verlangen los.

Hear me / I've got to confess / That I'm one / of the love- loveloveless

Het kan volgens mij niet anders dan dat Billy Idol zijn lied op de titel, de sfeer en het verhaal van deze film gebaseerd heeft. Net zoals het niet anders kan dat Willem Dafoe's karakter in Streets of Fire (1984) afgekeken is van deze rol.

De eerste film van Bigelow, en de tweede van Dafoe - zijn eerste was Heaven's Gate (1980), al leverde dat geen credits op en moet je er erg goed voor opletten. Wel een veel betere film dan deze, die eigenlijk vooral op de sfeer drijft, behalve wat aardig gevonden dialogen en quotes komt er maar weinig uit.

Wat wel fijn is is de soundtrack. Je zou denken dat je naar een film van Jacques Tati kijkt. Eh, luistert.