Jukkai no Mosquito (1983)

Geen idee hoe bekend Yoichi Sai is, maar in ieder geval bekend genoeg voor het IFFR om er een retrospectief van te tonen. Ik had nog nooit van de beste man gehoord in ieder geval, maar het debuut leek me wel een goede startplaats. En dat bleek het ook te zijn.

Meneer Sai was zelf ook bij de voorstelling aanwezig. Toen hem gevraagd werd hoe hij zelf terugkeek op deze film antwoorde hij slechts met de opmerking: "Well, I was very young." Dat is niet moelijk terug te zien. "The only thing that mattered to my generation where sex and violence." De man heeft zijn visie in ieder geval gerealiseerd. Het is een onvervalste film geworden tegen de gevestigde orde en dan op zo'n manier van jonge filmmakers die vooral willen schoppen om het schoppen en graag de revolutionair uithangen. Echt diep gaat het niet, maar het is toch vrij geestig om naar te kijken.

Ik moest het meest denken aan Taxi Driver als doet die vergelijking beide films niet echt eer aan. Het grootste deel bestaat uit kalme, observerende scènes waarin weinig gebeurt, maar de woede en wanhoop van de hoofdrolspeler toch wel duidelijk steeds meer naar boven borrelt. Af en toe volgt er een noemenswaardig incident, maar de echte uitbarsting volgt pas op het einde. Ik ga niet verklappen wat er gebeurt, maar het was wel opvallend dat dit einde vooral heel komisch is en geheel in de geest van jonge, quasi-revolutinaire regisseurs. Ik vond het erg leuk, vooral dankzij de manische performance van Uchida, die kennelijk een beruchte, geflipte rockster was ten tijde van deze film. Hij is ook degene geweest dankzij wie deze productie van de grond gekomen is.

Verder is het misschien allemaal niet eens zo heel bijzonder, maar ik vond de ontwikkeling wel leuk. Meestal beginnen films komisch, waarna ze steeds dramatischer worden. Deze film begint echter met opvallend weinig humor, maar lijkt zich steeds meer tot een komedie te ontwikkelen. En weet je wat: dat werkt.

3,5*

Let trouwens ook op een piepkleine, maar komische rol van een jonge Takeshi Kitano, nog voordat hij bekend was. Hij speelt de bookie bij de botenracen.

In het westen nauwelijks, in Japan zelf is hij sinds de jaren '90 een heel succesvolle regisseur en trekt hij veel meer mensen naar de zalen dan zowat alle Japanse regisseurs die we hier wel kennen.

Interessant. Leuk is dan ook het contrast met wat Koreeda op dezelfde dag tijdens de Q&A bij Air Doll zei: "My movies are more popular here then in my own country."

Nou, nou, volgens mij was hij als standup comedian in Japan wel al heel bekend, hoor. Alleen niet als acteur. En hij zat datzelde jaar ook prominent in 'Merry Christmas Mr. Lawrence'.