La Bambola di Satana (1969)

Wordt tot de giallo canon gerekend, maar is eigenlijk eerder een gothic, alleen al vanwege de setting in een Engels- en niet Italiaans- kasteel waar het uiteraard spookt. Het verhaalgegeven rondom de verdeling van een erfenis en de criminele praktijken om deze verdeling te wijzigen gaat niet voor de originaliteitsprijs, zacht uitgedrukt.
Casapinta is geen Bava, Freda of Margheriti en het kasteel is niet te sfeervol, ik vond de scenes in dat cafe met die jukebox en de sixties podeuntjes eigenlijk nog het sfeervolst.
De film heeft wel degelijk een naar ik meen originele poster waarop we de heldin zien bevestigd aan een soort Andreaskruis, wat verwijst naar de meest opwindende scene uit deze verder qua sleaze, gore en slashings uiterst tamme film. Misogyn is het uiteraard allemaal wel: als je het onbewuste van de wijfjes loslaat blijkt dat ze eigenlijk allemaal vernederd, verkracht en gefolterd willen worden.
De plottwist op het eind met die uranium nevenintrige en dat James Bond gedoe sloeg tamelijk nergens op, en dat geldt ook voor de score.

Heb de Italiaanse filmposter gevonden en geplaatst.

Qua sfeer en gore toch beneden het niveau wat je zou verwachten. Het hele verhaal wordt erg mak gebracht aan de kijker. Het slot komt wat simpel en teleurstellend over. 4/10

Italiaanse Gothic-Horror die doordat er een aanwezigheid is van een moordenaar met zwarte handschoenen aan de vooravond staat van de Giallo. Dario Argento moet rond het uitkomen van deze film al druk aan (The Bird with the Crystal Plumage) het filmen zijn geweest! Echter verder is deze film vooral vergeetbaar! Het is vrije zwakke poging tot Gothic-horror... en zo beetje elk andere thema of genre maar slaat overal de plank mis. Een vermeend spook, een troosteloos kasteel met een folterkelder, een hooghartige gouvernante, een verhaal over een erfenis, en de zwart gehandschoende moordenaar. Maar ondanks dit alles zijn er geen noemenswaardige moorden, zie je, als Erna Schürer niet in of uit bed stapt met een doorzichtig nachtjaponnetje, haar half-erotische droombeelden. Is er een foltering door sekteleden (waar kwamen die opeens vandaan?) maar net buitenbeeld en blijkt het opeens toch een droom te zijn. Blijk het laten zien van de danspasje van lokale jongeren in de plaatselijke pub nogal belangrijk te zijn. En werd de toevoeging van een mooie en coole undercover politieagente vakkundig om zeep geholpen omdat alleen mannen nu eenmaal macho kunnen zijn.

Ik ga mee in de voorgaande recensies, dit was toch niet al te best. De regisseur lijkt maar geen beslissing te kunnen nemen in wat wij wil maken: een giallo, gothic of haunted house? Je hebt kelders met een folterkamer maar daar wordt nauwelijks gebruik van gemaakt. Je hebt enkele mooie dames maar de erotiek focust zich enkel op het karakter van Erna Schürer. Het naakt dat meestal is beperkt via een transparante nachtjapon is sporadisch en dat is ook steeds in droomsequenties. Het voelde meer aan als een misdaadthriller met wat horrorelementen. Naar het einde toe nog wat Bud Spencer achtige gevechten. Het was mij al snel duidelijk welke mensen achter de misdaden zaten.