Valley Girl (1983)

Vermakelijke high-school film die vooral leuk is vanwege het tijdsbeeld van de jeugd destijds dat hier wordt neergezet. Het verhaal is lekker luchtig maar daardoor soms wel erg simpel en uiteraard voorspelbaar met een aantal matig uitgewerkte sub-plotjes. De film moet het vooral hebben van de jaren '80 kleding, muziek en taalgebruik for sure.

Regissseur Martha Coolidge trekt een blik clichés open in deze zoutloze bakvisfilm over een romance tussen jongelui uit verschillende sociale milieus. Een film die langs de te verwachten ijkpunten braafjes naar zijn voorspelbare conclusie huppelt. Matig.

P.S. De hippies op de poster hebben geen relatie met de inhoud van de film.

Een typisch jaren 80 high-school film waarin een romance tussen twee verschillende niveaus van mensen een moeilijke affaire blijkt te zijn omdat het meisje uit de vallei haar keuze beïnvloed wordt door haar vrienden. Het kabbelt allemaal rustig voort en doorgaans kijk je verwonderd naar de klederdracht van toen. Ook de muziek is typisch voor die jaren, al waren de songs mij minder bekend voor die tijd. Luchtige film met een grappig kapsel van Cage. Gemiddeld. 6/10

Muziek en meiden

Een high school film zou ik het niet noemen, daar de film zich totaal niet op scholen afspeelt maar ernaast. Vind het meer een chick flick. Niettemin een interessant filmpje om te zien, daar de 80s cultuur komt boven drijven. Je ziet eraan dat het een film is op het kruispunt van de nog puriteinse 70s en de meer vrijgevochten 80s. Subculturen duiken op (hier de punk), de seksuele revolutie woedt volop en ook de verschillen in sociale klasse spelen een rol. Hoewel het verhaal eigenlijk nauwelijks iets voorstelt geeft de prominent aanwezige muziek en het nogal domme liefdesverhaaltje een sterke sfeer mee aan het geheel. Ik vraag me af wat Cage zelf denkt als hij zichzelf hierin terugziet. Verder viel Frederic Forrest (mij vooral bekend als de opdringerige nazi uit Falling Down met Michael Douglas) me hier op als de hippie-vader van de chick. Zoals gezegd, ook een leuke soundtrack met muziek van Psychedelic Furs, Men at Work, Eddie Grant o.a. Grandioos is het allemaal niet maar het is een leuke trip down memory lane.

Een vroege rol voor Nicholas Cage, al weet hij deze oppervlakkige, formulematige teen flick weinig leven in te blazen. Hij speelt de stoere outsider op wie Julie [Deborah Foreman], de 'Valley Girl' uit de titel, verliefd wordt. Haar vrienden vinden het maar niks en blablabla. Een hoop extreem middelmatige 80s-pop van (terecht) volledig in de vergetelheid geraakte bands, dus dit is werkelijk een extreem gedateerd relikwie. Foreman is gelukkig bijzonder charmant in de hoofdrol en Colleen Camp en Frederic Forrest zijn vermakelijk als haar ouders, typische exponenten van de Woodstock-generatie, maar het stelt allemaal bar weinig voor.

Ik ben dol op een goede 80s comedy, maar dit viel me toch vies tegen. Alle jongens zijn sukkels en pijnlijk bezig met genante versierpogingen, waar de meisjes veel te makkelijk in trappen.

Het verhaal is gewoon te dom voor woorden en te matig. Ik denk dat ik over een paar weken grotendeels al niet meer weet waar deze film over gaat.

Het is een warrig geregisseerde film.

Het gaat zoals elke film die over romantische verwikkelingen gaat uiteraard over aantrekken en afstoten. Deborah Foreman lijkt vooral bang dat ze de goedkeuring van haar vriendinnen verliest. Best hilarisch hoe snel 80s stoerheid inmiddels zo gedateerd aanvoelt. Nicolas Cage is hier eigenlijk een hele rare kwibus.