Nel Nome del Padre (1971)

Lijkt wel een hele goedkope homo- SM pornofilm, waarbij het verhaal er niet toe doet. Zonder bloot of sex wel te verstaan, en dan bljift er in dit geval weinig over.

Dezelfde regisseur heeft 12 jaar later wel Enrico IV gemaakt: een Prachtfilm !

Liefhebbers van dit genre kunnen beter naar het niet al te prettige maar toch wel veel sterkere Salò van Passolini gaan kijken.

Eén van de minst bekeken en laagst gewaarde films uit de Italiaanse Meesterwerken-serie van Homescreen, lag om die reden al een tijdje ongezien in de kast, maar zie trek je nooit teveel aan van wat anderen vinden, want blijkt terecht opgenomen in deze over het algemeen genomen sterke serie.
Invloeden van Passolini is duidelijk, maar nog meer een Italiaanse variant op If... en een flinke provocatie richting de Katholieke kerk.
Masturbatie-scene met tot leven komend Maria-beeld, gezeul met lijk van overleden priester, verkrachting van non, maar vooral rebellie tegen het verouderde systeem van katholicisme in de jaren vijftig.
Zal niet naar ieders smaak zijn, maar de liefhebbers kunnen deze film gerust gaan bekijken.

Inderdaad, waar zijn al die Salo-aanhangers?!

Vreemde film, maar wel interessant.

Een boeiende film met een rauwheid die typisch lijkt voor de Italiaanse cinema van die periode, ik zie het bij Scola, Passolini. Een tijdsbeeld. Het wereldbeeld van de Kerk is aan het veranderen, (oorlogs)paus Pius XII is dood, leve Johannes XXIII. Indrukwekkende scènes, fotografisch erg mooi gedaan. Wat een contrast: de rebellie van het keukenwerkvolk – dat je in alle arme eisen zou willen steunen, maar: opgehitst door arrogante rijkeluis in hun hang naar vooroorlogse macht(sverhoudingen).

Actueel.

Dat ook.