• 15.769 nieuwsartikelen
  • 178.104 films
  • 12.215 series
  • 33.986 seizoenen
  • 647.155 acteurs
  • 199.028 gebruikers
  • 9.373.180 stemmen
Avatar
 
banner banner

Ningen no Yakusoku (1986)

Drama | 123 minuten
3,17 3 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 123 minuten

Alternatieve titel: A Promise

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Yoshishige Yoshida

Met onder meer: Rentaro Mikuni en Sachiko Murase

IMDb beoordeling: 7,5 (203)

Gesproken taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Ningen no Yakusoku

Een oude vrouw wordt 's morgens dood aangetroffen. Haar arts vermoedt dat ze geen natuurlijke dood gestorven is en als de politie een onderzoek start, beweert haar seniele echtgenoot haar gedood te hebben. De film maakt een sprong in de tijd. Het echtpaar komt wonen in het huis van een van hun kinderen omdat de vrouw lijdt aan de ziekte van Alzheimer en haar schoondochter niet wil dat ze in een verpleeghuis wegkwijnt. De oude vrouw lijkt een doodswens te hebben waar alle leden van het gezin mee om moeten zien te gaan.

logo tmdbFilm still

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Ryôsaku Morimoto

Yoshio, Ryôsaku's son

Ritsuko, Yoshio's wife

Tatsu, Ryôsaku's wife

Takeya Nakamura

Saeko Nogawa

Naoko, Yoshio's daughter

Takao, Yoshio's son

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van -fal

-fal

  • 2028 berichten
  • 2290 stemmen

Confronterende film vol angst over de aftakeling van de ouderdom en de morele vraag hoe om te gaan met een wens te sterven. Wiens wens is dat eigenlijk? Wat is het verschil tussen moord en euthanasie?

Ozu plaatst de personages van zijn familiedrama's vaak met shots van de natuur in een groter geheel. Yoshida doet iets soortgelijks, maar met omgekeerd effect: zo goed als lege straten, een ziekenhuis waar wel verplegend personeel rondloopt maar de patiënten toch vooral aan hun eigen lot overgelaten lijken, en opvallende shots van een modern en druk stadsleven dat ver weg is en niets lijkt te willen weten van een "groter geheel"; Een zeer deprimerend en onthechtend effect.

Ningen no Yakusoku is Yoshida eerste film na 13 jaar. Sporen van zijn strakke, abstracte stijl zijn nog te vinden, maar domineren niet meer. Ondanks de worteling in het concrete, alledaagse, is er wel nog de voor Yoshida typische sfeer die de indruk wekt dat de personages tegelijkertijd in een ander, hun eigen, eenzame, universum opgesloten zitten.

Yoshida structureert de gebeurtenissen rond de centrale vraag die trouwens ook vraag blijft. Hij laat de kijker voldoende tijd om te denken, maar engageert hem toch vooral door verschillende aspecten van het dilemma akelig concreet te maken. Hier kom je niet weg met een toch wat afstandelijk of abstract aandoend uitzetten van levensverlengende apparatuur met een druk op een knopje. Ook het ouder worden wordt hier - zij het eenzijdig gericht op aftakeling - op akelig confronterende wijze in beeld gebracht.

Bijzonder trouwens de bijdrage van de oude vrouw en het fraaie spel van de oude man. De spaarzame soundtrack van Haruomi Hosono is niet de beste die ik in een Yoshida gehoord heb, maar is met zijn rituele klanken wel effectief. De subplot met de politie vond ik niet helemaal geslaagd en er zijn nog wel wat kleine dingetjes te noemen, maar die doen er niet echt toe.

Cinema die niet zozeer psychologisch emotioneert als wel verontrust en je dwingt aspecten van het leven, je eigen leven, onder ogen te zien waar je misschien het allerliefste niets van zou willen weten.