Massacre en Dentelles (1952)

Er bestaan er drie van : Rouleau/ Hunebelle films rondom de figuur van Georges Masse, misdaadverslaggever...dit was de laatste van de drie, Masse - nog een duidelijke erfgenaam van Rouletabille- stond op het punt vervangen te worden door geheim agenten van het Lemmy Caution type.en nog later door OSS 117 over wie Hunebelle niet toevallig nog vier films zou regisseren. Scenarist van dienst was hier wederom de gekende Audiard, genrespecialist.

Ik zou hier eigenlijk eerder het etiket misdaad/ actie/ komedie op plakken: het mag dan allemaal opzettelijk onnozel zijn, het verloop van de intrige in de onderwereld van Venetie maakt zo'n genreaanduiding toch tamelijk onvermijdelijk.

Rouleau lijkt er als Masse nog zin in te hebben , logisch wie wil er nu geen pre- Bond spelen zeker op middelbare leeftijd. Dat laatste begint hier toch al problemen te geven : de reeds geheel grijze Rouleau moet hier nog steeds een vrouwenmagneet voorstellen...de chicks die hij oppikt zijn ook niet zo heel bijzonder, Thamar ziet er op die poster nog goed uit maar is in beeld al duidelijk over de hill. Good chick Vernon was ook niet zoveel soeps als geheim agente.

Het verhaal is gekend genremateriaal : Masse stuit op vakantie in de lagunestad op een spoor dat leidt naar criminele bendes die zich bezig houden met smokkel en valsemunterij, zijn belangrijkste informant wordt al snel vermoord. Zijn enige cluu is dan nog het woord Triana, dat blijkt te slaan op een duistere illegale nachtclub/ speelhol, gerund door een Griek die Zetos heet. Al snel raakt Masse verdoold in een labyrinth van misdaad en bedrog, agente Vernon verzoekt hem zich met zijn eigen zaken te bemoeien. Doettie niet en met enthousiasme stort hij zich in de armen van niet 1 maar 2 femmes fatales, Thamar en ook nog haar nichtje. Opvallend was het rolletje voor Kitzmiller als leider van een bende louter bestaande uit zwarte Amerikanen, zichzelf insprekend trouwens. Die is ook goed voor de beste one liner :

" ik ben geen buitenlander, ik ben een Amerikaan ". Onbedoeld komisch was het bordje "sala di jioco " ( sic ) in het gememoreerde speelhol.

Film moet het vooral hebben echter van de location shoots in Venezia en omgeving met nog de villa Maser waar prima gebruik van is gemaakt, maar verder is dit anno nu zeker in de actiescènes hopeloos gedateerd en slechts voer voor hardcore ouwe euro genrecinema buffs.

Wie hier hebben dit gezien ?