Princess of Mars (2009)

Alweer een erg trieste poging van The Asylum om een bestaand verhaal te hervormen. Deze keer echter gebaseerd op een roman van Edgar Rice Burroughs, in plaats van op een blockbuster.

Ik wou dat ik kon zeggen dat er tenminste één positief aspect terug is te vinden in dit soort producties, maar dat lijkt nooit te lukken. Princess of Mars vormt daar geen uitzondering op.

Ook hier is de verhaalopbouw eigenlijk onbestaande. Voor je het weet zit het hoofdpersonage op de planeet Mars en kan het avontuur beginnen. Niet dat een kleine voorgeschiedenis wat had geholpen. Dit soort films is meestal al op voorhand gedoemd tot een vaste plaats in menig floplijst. Het verloop van het verhaal is weinig interessant. Af en toe stuiten ze wel eens op min of meer leuke wezens, zoals gigantische spinnen of muggen, maar dat valt uiteindelijk ook tegen. De CGI is namelijk om te huilen. Het is beter dan in 100 Million BC, maar alleen omdat het gewoon niet slechter kan. Elke keer wanneer zo'n mug wordt doodgeschoten spat hij op een ridicule manier uiteen. Een groene klodder verf op het scherm.

Tevens een heleboel bizarre zaken aangetroffen. Mars (overigens niet het Mars van ons zonnestelsel) wordt bewoond door twee groepen die elkaar regelmatig in de haren vliegen. De ene groep lijkt echter gewoon op mensen, en spreken zelfs Engels. De andere groep ziet er uit als, tja, een bende idioten met hilarisch slechte maskers op. Op een gegeven moment, zo rond minuut 52, zie je zelfs duidelijk de onderkant van een masker, dat uit iemand zijn nek steekt. Het is een lelijk stuk rubber dat alle kanten opspringt. (Kijk gewoon naar die tanden. )

Daarnaast is er erg vreemd omgesprongen met de zwaartekracht, die hier veel zwakker is dan op Moeder Aarde. John (het hoofdpersonage) kan met gemak 50 meter hoog springen, terwijl andere bewoners van de planeet dat niet kunnen. Het is allemaal wat verwarrend. Doorheen de hele film lijkt het alsof de zwaartekracht gewoon gelijk is aan die op de Aarde. Alleen op cruciale momenten herinneren ze je er nog even aan dat zware stenen zonder probleem 100 meter ver kunnen gegooid worden.

Er zijn in het verleden luchttoevoer stations gebouwd, door de menselijke aliens. Dit is erg vreemd. Hebben ze tot dan hun adem ingehouden?

Verder kan John de taal van de rubberen aliens spreken door een worm in te slikken, wordt de prinses gevangen gehouden in een kooi gemaakt van bamboe die tevens zo'n grote gaten bevat dat iedereen er makkelijk door kan kruipen en blijkt Sarka (de Arabier met flaporen) plots de raadgever van de prinses te zijn.

Gecombineerd met een dodelijk aantal clichés (bad-guy komt tot inzicht, prinses wordt verliefd op John, enzovoort..) zorgt dit voor een ellendige uitkomst.

De dialogen zijn ongelooflijk eentonig en slaan meestal op niets. Net voor de spinnenaanval zegt John tegen een alien: "Shouldn't you be in school?". Om maar iets te noemen.

De gevechten zijn bedroevend. Enfin, voor zover er gevochten wordt. Het merendeel van de film bestaat immers uit onzinnige gesprekken. Je krijgt een gevecht in de arena en een zwaardgevecht op het einde voorgeschoteld. Beide even belachelijk. De hele persoonlijkheid van de vechtjassen wordt de grond in geboord, omdat ze vechten alsof er een ei in hun broek zit. Op het einde kwam de incompetentie pas goed bovendrijven. De prinses rent als een kip zonder kop heel dat gebouw rond, terwijl John en Sarka hun keurig ingestudeerde zwaardmanoeuvres uitvoeren. Het zag er zo zielloos uit. Geen minuut te vroeg geëindigd.

Niet te geloven dat dit in 2009 is gemaakt. Aan de hand van wat je te zien en te horen krijgt lijkt dit thuis te horen in de jaren '50, alwaar het ook voor pulp kan doorgaan.

1,00 (0,75)