Snarveien (2009)

Deze heb ik gezien op het BIFFF-Filmfestival ( http://www.bifff.org )

Uit het hoge Noorden zijn er de laatste tijd enkele goeie genrefilms komen aanwaaien, denk maar aan 'Villmark (Dark Woods) (2003)', 'Låt den Rätte Komma In (Let the Right One In) (2008)', 'Død Snø (Dead Snow) (2009)', 'Skjult (Hidden) (2009)', 'Valhalla Rising (2009)'...

Deze 'Snarveien' is een regelrechte Slasher die zich mooi houdt aan de genrecliché's.
Wat gedacht van een Donker verlaten woud...? Check !
Een alleenstaand huis met gestoorde familie...? Check !
Knappe, sexy vrouwen...? Check !
Een dommekloot van een vriendje die niet luistert naar de goeie raad van zijn vriendin...? Dubbel check !!

Hij neemt een ontzettend lange aanloop waarbij je telkens denk van: Ja, nu gaat het beginnen !! Maar neen hoor, na het zoveelste goedkope verschieteffect (plots hard geluid, iemand die voorbij de camera flitst..) begon ik er aan te twijfelen of hij ooit van de grond zou komen.

Eenmaal het koppel aankomt in een groot huis middenin de bossen begint het los te lopen. Dan volgen de spannende scènes elkaar in snel tempo op. Spijtig dat de film vanaf dan niet zo lang meer duurt. Er komen enkele leuke slasherscènes in voor, maar ik bleef wat op mijn honger zitten. De goeien winnen net iets té makkelijk van de slechteriken, die duidelijk niet aan hun proefstuk toe zijn.

De beelden zien er goed uit en de muziek is sfeervol.

6/10.
Een plezante genrefilm die veel te veel tijd verspilt met het op gang komen, een gemiste kans.
Maar toch ben ik blij dat ik hem gezien heb

Het duurt inderdaad een tijdje voor ie op gang komt maar al met al was het het wel waard. Toch een erg gore en spannende horrorfilm maken zonder dat 1 van de hoofdrolspelers sterft.

Degelijk acteerwerk,perfecte locatie. Prima film

3,5*

Had van deze Noorse horror slasher iets meer verwacht.

Verhaal is al duizendmaal nagedaan:

koppel rijd van punt a naar b, omleiding weg, kortere weg door bos,

"geschifte" familie,...

Positief is wel de goede metal achtergrondmuziek, de hoofdactrice

die zeer overtuigend overkomt, de sfeer van het verlaten woud.

Goede film maar mijn Noorse favoriet blijft nog steeds "Død Snø".

Ik ook,het duurt zo lang voordat er eindelijk wat gebeurd.Deze film beschouw ik als niet goed,maar ook zeker niet slecht.

Leuke horror, ik heb mezelf kostelijk vermaakt, mijn voorkeur voor scandinavische horror is met deze film weer bevestigd.....

Leuke cast, acteerwerk kon iets beter, maar wel weer een leuk einde....

Redelijke horror uit het hoge noorden voor een regenachtige avond best ok.

viel me toch een beetje tegen , ik had al wat goeie horrors gezien uit scandinavie maar deze was wat te soft.

het is allemaal veel te clichematig en daarom ook zo voorspelbaar.

niet onaardig maar zeker geen topper.

Niet bijzonder deze 77 minuten maar de lokatie en cast vergoeden een hoop.

Het is de moeite waard voor tussendoor.

.

Prima horror die nergens gaat vervelen. Er wordt niets nieuws gedaan maar het is zeker een erg vermakelijke film.

Redelijk spannende thriller. Horror staat er wel bij (maar ik vind er niets horor's aan) niet eng of wat dan ook. Wel spannend, vooral als ze bij het huis aankomen. Dan begint eigenlijk pas echt de actie en het spannende gedeelte. 2.5*

Origineel is het helemaal niet, maar het verhaal wordt gestaag opgebouwd met aandacht voor de personages, sfeer, muziek en setting. Misschien een lange aanloop, maar deze pluspunten werken wel. Het hoofdpersonage speelt haar rol met overtuiging. Echt spannend wordt het niet omdat de plot redelijk te voorspellen is. Het slot is bevredigend. Opvallend ook de korte duur van de film die voorbij is eer je het weet. 7/10

Het is het allemaal gewoon net even niet: te voorspelbaar en wat was die Martin irritant zeg!

Afgerond 2*

Een film van uitersten. Voorspelbaar, voorspelbaar, voorspelbaar...MAAR!...

Het eerste deel van de film is werkelijk in spanning perfect opgebouwd. Je voelt de dreiging, de personages raken meer en meer in moeilijkheden, goede schrikmomenten...ik genoot er werkelijk van! Dit is het soort film, "trouble in the middle of nowhere", waar ik verzot op ben!

Maar het 2de deel gaat de mist in...je maakt direct de link met 'The Texas Chainsaw Massacre'...maar dan zonder Leatherface, zonder kettingzaag en ja (zucht)...ook zonder bloedbad...De kills zijn wat dom, en mocht wat harder zijn. Bovendien loopt er een personage over het scherm dat eigenlijk overbodig is...het is irritant een scene met 4 personen te zien in volle survive, 2 personen zijn elkaar aan het bedreigen, wat doen die andere 2 op dat moment??? Staan die stil of zo?

Zéér sterk eerste deel, met flauw vervolg....2,5*

Snarveien

De beste manier om een gure herfstavond in oktober door te brengen, is volgens mij gewoon een lekker horrorfilmpje op te zetten. Een tijdje geleden had ik deze Noorse horrorfilm opgenomen en gisterenavond bekeken.

Snarveien of Detour is eigenlijk zoals verwacht een standaardhorrorfilm, zoals we ze al vaker hebben gezien. Een koppeltje raakt ’s nachts door heel wat pech verzeild in middle of nowhere en dan beginnen natuurlijk de grote problemen. Als je die ene zin leest, zullen meteen tal van horrorfilms in je gedachten opkomen en dat is eigenlijk een zeer spijtige zaak. Vele horrorfilms weten zich niet meer van elkaar te onderscheiden en wat maakt het nu nog uit welke film je ziet. In sommige gevallen kan het nog wel eens goed meevallen, doordat de film gewoon erg spannend en luguber is, maar dat is hier niet echt het geval. Het eerste deel is best nog genietbaar met al die camera’s die in dat bos geplaatst zijn en op dat moment weet je nog absoluut niet wat er aan de hand is. Voor de rest verzandt de film naargelang de speelduur vordert in meer en meer gezapige clichés zoals de gestoorde familie die om de één of andere reden mensen gevangen houdt. Ja, wat was nu eigenlijk het motief van de familie om dat koppeltje en dat ander meisje op te sluiten? Ach soit, niet dat ik me eraan geërgerd heb, maar wel aan het feit dat hij zo voorspelbaar is. Dat die agent plots ook tot de familie behoort, kwam al helemaal niet meer aan als een verrassing.

Een Scandinavische film betekent dus ook Scandinavische acteurs en daar ben ik absoluut niet in thuis. Het zou me ook verbazen dat iemand die acteurs zou kennen, want hier op de site lijken ze voor de rest vrij onbestaand. Of het nu bekende of onbekende, goede of slechte acteurs waren, maakte voor mij na een tijdje al niet meer uit, want dat Noorse taaltje is op zich erg leuk om aan te horen. Niet dat ik iets heb met Scandinavische landen, maar die talen klinken gewoon erg mooi. Vooral wanneer Bosse begon te brullen aan dat tankstation was geweldig om te horen. Zoals ik al zei waren de acteurs grote onbekende, maar eigenlijk valt daar weinig of niets op aan te merken. Elke acteur doet gewoon zijn ding en ze slagen erin om niet irritant over te komen, zoals wel vaker het geval is bij dit genre.

Ik ben vrij negatief begonnen aan mijn recensie, maar op de één of andere manier slaagt Snarveien erin om best nog vermakelijk te zijn. Misschien komt dat doordat ik met niet al te hoge verwachtingen naar zo’n film kijk of doordat de cast nog redelijk goed meeviel, maar als ik alles bij elkaar optel kan ik niet meer dan een nipte voldoende geven.

2.5*

De voorspelbare spanningsopbouw is nog best OK, maar zodra duidelijk wordt hoe de vork precies aan de steel zit, krijg je de ene dwaze scène na de andere te zien. Niet goed.

Slecht.

Eerst en vooral is deze film eigenlijk veel te braaf. Snarveien behandelt het thema van een snuff-film maar moest ik interesse hebben in snuff-films zou ik mijn geld terugvragen. Lang niet bloederig, gruwelijk genoeg; het enige wat je ziet is een paar mensen die vastgebonden zitten op een stoel.

De film is ook heel erg voorspelbaar. Dat de politieagent mee in het complot zat wist je al vanaf de eerste seconde dat hij in beeld kwam. Maar vooral ook clichématig en ongeloofwaardig. Bij de eindscène bijvoorbeeld: de man durft niet schieten omdat hij denkt dat het een echte politieagent is. Maar die andere twee (die er dan blijkbaar op stonden kijken gelijk een uil op een kluit) konden toch eens gezegd hebben dat hij geen echte politieagent was? Iets later raapt het meisje dan een geweer van op de grond. Van waar komt dat geweer dan weer vandaan? En zo zijn er veel van die momenten...

De film is ook veel te kort. Na 70 minuten kwam de aftiteling al. Ik heb er niets op tegen dat een film maar 70 minuten duurt, maar dan moet je wel geen 40 minuten inleiding geven. Ik had het gevoel dat hij nog moest beginnen! Spannend of eng wordt het helaas ook nooit.

1,5*

In Zweden goedkoop aan drank kunnen komen? lol

Horror? Komaan zeg

Zo kan je elke Crimi/Thriller een horror noemen.

Toch heb ik me met deze prent niet verveeld.

Het duurt wel wat voor de film los komt maar enkel het wachten tot er eindelijk eens iets gebeurd was ergens al spannend.

Er is een redelijk goede sfeerschepping met een heleboel cliché's maar het blijft, voor een hier omschreven horror wel heel erg braaf.

3*

Leuk Noors filmpje met het welbekende snuff-thema.

En het verhaaltje is weer standaard: Een stelletje gaat naar Zweden om een drankvooraad te halen met drank wat in Noorwegen verboden is. Op de terugweg moeten ze van de politie een andere route nemen en zo belanden ze, zonder dat ze het weten, in een film.

De film word daarna wel een beetje voorspelbaar en weet je ook al meteen wie wel deugt en wie niet, je weet bv al meteen dat die politieagent in het complot zit met die gestoorde familie. De rest is nog goed gedaan en het sfeertje is ook nog best toepasselijk en de spanning is nog wel eens te snijden.

Voor mij een prima filmpje.

3,5*

Op zich had ik me hier niet teveel van voorgesteld. Erg verrassend is het ook allemaal niet. Vanaf het moment dat het koppeltje met hun auto het bos induikt, weet je dat er problemen gaan komen. Die politieagent zijn uiterlijk leek me al vrij verdacht, dat ik al meteen dacht: "wat zou het toch weer erg simpel zijn moest die in het complot zitten". Dat het dan ook nog zo is, tja...

Nuja, los van dat was het nog wel een aardige film. De inleiding duurt naar mijn mening wat te lang en wanneer het dan echt leuk wordt, is het eigenlijk vrij snel afgelopen helaas. Toch zat er tijdens de hele film wel een spanning in waardoor het mij bleef boeien. En de hoofdpersonages die beiden in leven bleven, was dan ook weer eens leuk om te zien.

2,5*

Kort, maar goed Noors filmpje.

Spannend bij momenten, maar wel voorspelbaar.

Toch heb ik van dit buitenbeentje wel genoten.

Het had misschien iets meer horrorgehalte mogen hebben, maar kom... 't was leuk.

Redelijk werkje met goede sfeer en een prima setting, maar een te trage opbouw en daardoor lang tijd wat aan de saaie kant. Ook kon de uitwerking een stuk beter, het was toch de gore dat te weinig aanwezig was.

Een heel vermakelijk Noors horrorfilmpje, met een leuke cast en wel aardig geacteerd.

Het verhaaltje wordt rustig opgebouwt en is misschien wat voorspelbaar en cliché. Lijdt wellicht ook aan bloedarmoede ..maar is wel enorm spannend. Deed me soms denken aan In Fear(2013), maar vind deze dan toch beter.

Wat moet je er verder aan toevoegen?....scheelt veel typewerk als je het met elkaar eens bent!

Aardige horror.

Schilderachtig buigt het bladerdak van talloze bomen over de weg waarlangs het jonge Noorse paartje vanuit Zweden terug naar Noorwegen rijdt. Het is een vredig tafereel dat zich aandient. Een verliefd stelletje op terugreis door de feeërieke Zweedse bossen. Het duurt maar even. Snarveien heeft immers het horrorlabel, dus zijn de Zweedse bossen minder vredig en feeëriek dan ze schijnen. En ja hoor. Voor je het weet figureren de protagonisten in een verraderlijk scenario.

Regisseur en schrijver Severin Eskeland maakt er een vermakelijke horrortrip van. Hij doet dat niet met behulp strak gestileerde en gepolijste beelden. Hij doet dat met ruwe ongelikte beelden die maken dat je je niet in een gelikte horrorproductie waant maar in een film die de realiteitszin benadrukt. En daar zit ook de kracht van de film. Hoe meer de realiteitszin wordt benadert, hoe leuker de film is. Veel van de beelden stammen van camera’s die her en der langs de beboste weg zijn opgehangen. De beelden impliceren een rauwe werkelijkheid en ze impliceren dat iemand meekijkt. Een intrigerende gedachte.

De ogen van de opgehangen camera’s zijn de ogen van de bespieder van het jonge paar. Wie hij is wordt pas tegen het einde van de film onthuld. Tot die tijd passeren allerhande aanwijzingen die de kijker op het goede dan wel het verkeerde spoor zetten. Aanwijzingen in de vorm van merkwaardige karakters die het jonge stel ‘toevalligerwijze’ tegenkomt. De ontmoetingen verhogen de beklemmende sfeer die vrijwel vanaf het begin in de film hangt en die heel succesvol steeds met kleine stapjes wordt versterkt. Een vervelend voorvalletje hier. Een ontmoetinkje daar. De spanningsopbouw is prima.

Expliciete horror ontbreekt. Drastische geweldsexplosies worden consequent buiten het oog van de camera gehouden. Ik miste het expliciete niet. Beter gezegd: het viel me niet echt op. Ook zonder het plastische element is Snarveien nasty genoeg. Leuk filmpje.