La Vendetta È il Mio Perdono (1968)

Ze bestonden al lang voor brokeback mountain : nichten in het wilde westen...zelfs in de spaghetticanon zijn ze geen ongekenden, men denke aan de leernichten in sei vivo spara. Maar dat waren fictieve nichten, wat ons hier bezighoudt zijn "echte " nichten die zich verkleden als straight cowboys. Rock Hudson is het gekendste voorbeeld wellicht, maar er was en is ook nog Tab Hunter. Ooit schijnbaar een A sterretje ( pun intended ) , nu vergeten. Volgens mij is dit de eerste film met hem als protagonist die ik zie, en het verbijstert me dat hij klaarblijkelijk ooit diende als teenie idool met een devote fanbase van bakvisjes en eenzame huisvrouwen. Mijn gaydar sloeg althans op tilt bij alleen al het observeren van zijn verwijfde handgebaartjes. Zijn huidige aanhang moeten we waarschijnlijk dan ook slechts onder ouwe campnichten als John Waters zoeken .

Maar de film. Die is al bijna even vergeten als zijn protagonist, niet geheel ten onrechte want het betreft hier een goedkoop hap slik weg spaghettitje opgenomen in en nabij de Elios studio's. Amper decors of landschapsfotografie, spelend vooral in besloten ruimtes. De tweede spaghetti van Mauri na colorado charlie, vreemd genoeg zou hij pas in de seventies actiever worden in het genre. Toch moeten we toegeven dat dit werk - hoewel duidelijk serie B- niet extreem slecht is en ondanks/ dankzij de afgezaagde wraakintrige nog aan te gluren voor genreliefhebbers. Bovendien : practisch geen comic relief hier, hoera kenners !

Die intrige is verder simpel: heldin Durango/ Hunter gaat de onverlaten die zijn lief ( v ) vermoorden met haar familie eens even mores leren. Dat doet hij 1 voor 1, en aan de hand van het immer populaire uurwerkmotief, incl. bijbehorend riedeltje in de score. Wie die 4 schobbejakken zijn weten we als kijkers al meteen , hoewel ze vodden voor hun kop hebben getrokken zien we duidelijk Palmara en Vargas die zijn vod verliest, evenals het uurwerk. De andere 2 zijn Romano en Lulli, zoals het genre voorschrijft irl brave burgers. Edoch : het scenario heeft op het eind een twist en wij leren dat er nog een intellectuele dader rondloopt...of diens identiteit verrassend is ? Waarschijnlijk niet.

Zoals gezegd wordt Durango geacht straight te zijn, en behalve Lucy die al snel sneeft, heeft de heldin nog een andere, platonische, love interest : saloongirl Blanc , die bovendien 2 maal afgrijselijk vals een liedje mag blèren ( overdubd uiteraard, niet haar schuld ) . Blanc was op de hoogte van Hunters diepste verlangens en gooit er een meta grapje tegenaan : "ik had nooit gedacht dat je ooit een vrouw zou trouwen " , zegt ze in het begin tegen Hunter als ze hoort dat hij met Lucy verloofd is !

De manier waarop de hoofdintrige wordt uitgewerkt is verder voorspelbaar : de booswichten raken in paniek als ze merken dat Durango hun identiteit heeft achterhaald, en huren thugs in om Durango uit de weg te ruimen, hij schiet ze achteloos overhoop. De 4 zelf krijgen een wat specialer behandeling, waarbij vooral de verhanging en de "burning man " wel aardig werden uitgevoerd. De laatste booswicht kost de meeste moeite, en de showdown is er een van het "duel in de besloten ruimte " type.

Zoals gevreesd mocht worden tevens enkele dwaasheden, men denke aan de volstrekt inepte stagecoach chase sequentie, rampzalig geedit als betrof het een pleziertochtje. De antipode van stagecoach zelf dus.

Overall echter nog uit te zitten, tenzij je je echt gaat irriteren aan de gebaartjes die de heldin moeilijk onder controle kreeg. Dat deed zijn lief Hudson dan toch beter doorgaans.

Score van Rizzi was redelijk, voor een film die nooit verder kwam dan VHS. Allen OOP maar uiteraard makkelijk te downloaden. Voor camp Schlachtenbummler heeft de Duitse versie maar eens de titel " Django- sein letzter Gruss " meegekregen. Unbelehrbar, dat volk.

Tenslotte een vraag aan de liefhebbers/ kenners : kregen jullie van die Hunter meteen het Ian Ssorpe/ Ricky Martin gevoel, of kwam zijn onthulling als een grote schok ?