Ballistica (2010)

Wat een slechte film zeg. Slecht acteerwerk, slechte special effects. zwak verhaal. Kijken is ergeren.

'Ballistica' is een film waar ik al geruime tijd naar uitkeek. Vooral omdat Paul Logan er zijn opwachting in maakte. Hij is absoluut geen goede acteur, en wellicht niet de minst pretentieuze, doch komt hij in mijn ogen over als een sympathieke kerel die zich zonder franje in de actie smijt. Dit maakt van hem meteen mijn favoriete hedendaagse B-acteur. Ergens wel jammer dat hij dit milieu moeilijk zal kunnen ontsnappen, of hij moet veel geluk en een waslijst aan contacten hebben.

Enfin, genoeg over Logan. Het verbaasde me allereerst niet de naam 'The Asylum' in beeld te zien bij de openingstitels. In plaats daarvan wordt dit smaakloos vehikel geproduceerd door 'Hollywood Wizard', waar slechts een handvol personen al van gehoord zal hebben. Deze entrepreneurs zijn er pas na een paar jaar in geslaagd een film op de markt te brengen die meer dan twee man en een paardenkop gezien zal hebben. Tientallen voorgangers zullen helaas voor eeuwig in de catacomben van cinemaland verblijven. 'Ballistica' sprong me enkel in het oog omdat hij op de website van 'The Asylum' werd aangekondigd, en dat daar bovenop de uitverkoren acteur van laatstgenoemd productiehuis zijn spieren uitstalde.

Tijd om even soepel over te schakelen naar het verhaal. Het zou namelijk zonde zijn om dit uit het oog te verliezen. Wel, het mag duidelijk gesteld worden dat dit een uiterst zwakke film is. Het script zit ontzettend simpel ineen en barst net niet open door een overvloed aan clichés en rariteiten. Een zesjarige snotneus is in staat een ingewikkelder en interessanter plot te ontwikkelen. Iedereen die een klein beetje kennis heeft van de typische actiethrillers die Hollywood ons regelmatig voorschotelt, zal beseffen dat 'Ballistica' niet meer dan een slap aftreksel is van dergelijke voorbeelden. De scenarioschrijver is allesbehalve goed in afkijken en heeft zichzelf grondig overschat.

Gelukkig vond ikzelf het verhaal van weinig belang, aangezien andere zaken gauw de aandacht afleidden. Zo zijn er de immer subtiele buitenissigheden die alles waarmaken, behalve het hoofd der geloofwaardigheid boven water houden. Gaten in het script, twijfelachtige regie en het incidenteel gebruik van repetitieve achtergronden of amateuristische settings in het algemeen.

Aangevangen wordt er met de dropping van een 'wapen' dat eigenlijk een man moet voorstellen. Paul Logan is Damian, een speciaal geval dat bij de CIA werkt en een paar dozijn slechteriken in een handomdraai kan neerleggen. Hij beschikt namelijk over een bijzondere gave: ballistiek. Nu, in wezen stelt dat niet veel meer voor dan het uitvoeren van een paar belachelijke danspasjes terwijl je een stel pistolen vasthoudt. Vandaar Damian's bijnaam bij het bevriende indianenstam, "Dances with Weapons".

Het vliegtuig waaruit het wapen springt wordt opgemerkt op een Russische radar, en wordt derhalve snel aangemaand rechtsomkeer te maken, of anders. Ze hebben goddank wel nog de tijd om Damian te droppen, die handig de radars kan ontwijken. Ik kan eigenlijk al meteen overgaan naar de hoofdzaak van het hele gebeuren. Een bom is ontwikkeld door een terreurorganisatie en er moet hoe dan ook verhinderd worden dat deze ontploft. Boeiend.

Ik moet zeggen dat het begin me aardig verraste. Ondanks het feit dat Damian allesbehalve een professionele gebruiker van stealth is, en er zomaar een auto voor de deur van de zwaarbewaakte Russische basis kan stoppen lijkt dit allerminst op een flop te gaan uitdraaien. Edoch, al vlug wordt de realiteit hardhandig in je totnogtoe neutrale smoel gestouwd. Hierna naar aloude gewoonte een beperkte lijst van onderbouwing.

Hoe is het mogelijk dat het lot van zo'n krachtige bom met een radius van 10 mijl wordt overgelaten aan een groepje van vier mensen, waarvan één een voormalig werkneemster van de vijand is? Waarom moet deze laatste, laten we ze voor alle comfort 'de blondine' noemen, meehelpen met Damian en samen met hem haar leven op het spel zetten? Ze is een totale beginneling en heeft niets van opleiding genoten! Enfin, buiten een halve namiddag stoeien in Damian's hof.

Verder heb ik een tijdlang scheel gekeken toen een Chinese bad-babe een granaat bij onze twee hoofdacteurs naar binnen wierp, zonder daarna de deur van de kamer op slot te doen. Het vervolg hierop is stuitend, wanneer Damian vliegensvlug opveert, de granaat oppakt en de kamer uitslingerde. Einde verhaal voor ons aller sexy Chintokje. Geen gram hersenen zat er in haar hoofd.

Vreemd hoe talloze personen afgeknald worden zonder schotwonden te vertonen. Kom op jongens, het zijn overduidelijk maar losse flodders! Opstaan! Plots wordt een voltallig SWAT-team weggemaaid zonder dat één iemand overleefd. Bizar, als je in de veronderstelling leeft dat die mannen kogelvrije vesten dragen. Misschien in alle haast vergeten aan te trekken?

Waar ik me het meest mee amuseerde was de dolle autoachtervolging. Vooral als je let op de achtergrond. Dezelfde muur of hetzelfde gebouw komt om de haverklap in beeld en geeft aldus de indruk dat er in toertjes werd gereden. Hetgeen hoogst onwaarschijnlijk klinkt, daar er zelden een bocht wordt genomen. De uitleg hiervoor is dat ze allicht slechts over 100 meter asfalt beschikten om de hele scène op te nemen.

Maar we zouden het belangrijkste en meest besproken moment nog vergeten. Het gevecht tussen Damian en Dragomir, het brein achter de gein. Deze stoute kerel beschikte ook over de dodelijke kunst der ballistiek en was klaar voor een gevecht op leven en dood. Wat volgt is een resem schoten en bewegingen van ongezien idioterie. De beide heren rennen naar elkaar toe, druk vurend en ontwijkend. Geen enkele kogel treft doel en aldus ontaard het terstond in een handgemeen. Laat me even opmerken dat de gevechten in dit meesterwerk eveneens belabberd zijn, zoals elk ander aspect.

De actiemomenten zijn evenwel de beste, daar ze zeer zelden voorkomen. De makers schrikken er niet van terug om een kwartier lang rond de pot te draaien en een vloedgolf aan overbodig en oninteressant gelul jouw richting in te sturen. Beetje overdreven dat er al na een dik halfuur begonnen werd met slabakken. Maar ook over de hele tijdspanne blijkt actie schaars, terwijl flauwekul als woekerplant fungeert.

Hierbij sluit ik het hoofdstuk verhaal af, daar meer woorden niet vuil dienen gemaakt te worden. Tussendoor is het tijd voor een kleine positieve noot. De soundtrack vond ik immers op bepaalde momenten erg aanstekelijk. Goede, strakke deuntjes die eens wat anders brengen dan de typische viool of opzwepende slijkmelodieën. Of deze muziek adequaat was en dus enige samenhang vertoonde met de beelden is echter een andere zaak.

De regie is een geval apart. Toen ik de naam Gary Jones opzocht was ik zeer verbaasd dat er geen foto van een chimpansee of een andere primaat opdook. Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit door een mens is gefilmd. Jones staat aldoor op 1 meter van de feiten, en houdt de camera constant in zijn trillende poten. Een statief leek hem blijkbaar een overbodige luxe. Af en toe lijkt het alsof de zaken op een krakkemikkige rivierboot zijn gefilmd. Het beeld schokt dat het geen naam heeft. Maar dat is nog niet genoeg voor Dhr. Jones. Hij waagt zich zowaar nog aan een koppel close-ups, waar weliswaar enkel een oog en een oor op te herkennen valt. Dit is een grote, zoniet de grootste boosdoener. Mits goede regie zou deze film exponentieel in niveau stijgen (wat in werkelijkheid niet veel verschil zal uitmaken).

Tot zover deze terugblik op 'Ballistica'. In conclusie kan ik stellen dat er meer in zat, maar alleszins niet véél meer. Zelfs met een menselijke regisseur zou dit product nog altijd ruiken naar B-afval. Spijtig voor Logan, maar ik blijf fan.

1,00 (1,25)