Neko Râmen Taishô (2008)

Kawasaki is toch een kleine held.

Niet dat hij nu zulke geweldig goede films maakt, maar de onzin waar hij steeds mee komt aanzetten is aardig ongezien in filmland. Dat die man z'n films gemaakt krijgt is mij een compleet raadsel.

Het plot hierboven zegt wel genoeg. Ditmaal geen mensen in grote pakken maar brak geanimeerde knuffeldieren. Nogal bevreemdend om een knuffelkat 80 minuten lang als hoofdpersonage te hebben, in wat dan wel een comedy mag zijn, maar aardig dramatisch is opgezet. Met een aantal zelfmoordpogingen op de koop toe.

Blijft wel jammer dat Kawasaki verder een wat povere filmmaker is. Visueel al iets beter dan normaal, maar zou toch leuk zijn om deze onzin eens te zien met een aardig budget, of met wat getalenteerdere mensen voor en achter de camera. Het blijft allemaal wel erg amateuristisch, en hoewel daar voor een deel ook wel de charme ligt, wil het nooit echt volledig vlotten.

Grappig is het wel. Zwaar retarded ook. Typisch iets voor de fans van dit soort Japanse onzin dus, denk niet dat de film ook maar enig appeal heeft daarbuiten.

Lekker kort, heerlijk lomp en zeker vermakelijk.

3.0*

Ik heb een beetje ambivalente gevoelens omtrent ramen. Dit jaar moest ik naar Japan voor mijn werk, wat een mooie gelegenheid was om er meteen twee weken vakantie extra aan vast te knopen. Reisgenoot was een collega, en die wilde constant ramen eten, wat mij op een gegeven moment wel de keel ging uithangen. Maar ik kan hem deze film aanraden!

Het uitgangspunt is natuurlijk bizar. Een kat die ramen maakt, maar het werkt allemaal, met name vanwege het contrast tussen bizar uitgangspunt en hoe serieus het allemaal gebracht wordt. OH noemde het al, het is eigenlijk allemaal behoorlijk dramatisch, maar je kunt het gewoon niet serieus nemen, waardoor het grappig wordt. Echt schaterlachen moest ik niet, maar wel constant met een glimlach op mijn mond gezeten. Het is misschien ook wel goed dat de film een korte speelduur heeft, echt momenten waarop het doodviel waren er ook niet, en dat soort momenten kunnen een dergelijke film de nek om doen.

Niet hoogstaand, wel lekker maf. 3*.