Do-re-mi-fa-Musume no Chi Wa Sawagu (1985)

De tweede pinku van Kurosawa, weer een komedie, doet een *beetje* denken aan avant-garde werk van Wakamatsu (zonder diens geweld) of Oshima uit de jaren '60. Onschuldig meisje van het platteland, lekker droog gespeeld, leert het schaamteloze leven op de campus van een faculteit psychologie kennen en moet daar haar eigen plaats bepalen. Dat leven wordt vrij humoristisch gebracht, inclusief intellectueel geneuzel, maar opwindende sex zoek je tevergeefs.

Kurosawa experimenteert er vrolijk op los en probeert in iedere scene wel iets anders, wat de film ook iets sketch-achtigs geeft. Het resultaat is erg tam en geen vergelijk met bovengenoemden. Soms is er wel een leuk plaatje, als decor, want de camera blijft op een enkele uitzondering na, statisch. De film kon me ook niet gedurende de hele speelduur boeien, maar ik heb toch redelijk wat keren hartelijk kunnen (glim)lachen om absurdisme.

Niet iets om naar op zoek te gaan, maar afhankelijk van je stemming ook geen absolute afrader.

Ik heb de film gisteren nog met iemand herzien. De camera is minder statisch dan ik eerst meende en ik vond hem ook de tweede keer vrij geestig. De "erg tam"-opmerking vind ik nu wat misplaatst. Leuke film, al wordt het naar het einde toe soms wat flauw.

Meh.

Lijkt inderdaad wat op een Wakamatsu, maar dan uitgevoerd zonder zijn talent. Nu is dit ook wel een film waarin Kurosawa met serieus wat restricties af te rekenen had, maar het amateurisme blijft teveel overheersen.

De film ziet er vreselijk lelijk uit, acteerwerk is belabberd en Kurosawa weet z'n filosofische ideetje maar erg slecht vorm te geven. Wel links en rechts wat absurde momenten en memorabele shots, maar veel beter wordt de film daar niet van. Beetje dezelfde commentaar als ik gisteren gaf bij Sukeban Boy, maar dan wel een film aan de andere kant van het pinku spectrum.

Blijft afstreepwerk voor mij, dit soort filmpjes, ondanks alle absurde vrijheden die de regisseurs hier hebben. Als film erg pover, traag en vaak onleuk en amateuristisch.

1.0*

Wat ik vermoed: de print die je zag ziet er vreselijk lelijk uit, niet de film. Maar verder vind ik de film ook vaker niet werken dan wel, hoewel er genoeg leuke ideeën inzitten. Had graag een hoger cijfer gegeven.

De print was absoluut niet best nee, maar zoals Kurosawa's oudere film zag het er verder ook vreselijk lelijk uit.

Ik vind het knap dat er mensen zijn die nog wat kunnen maken van deze ongerijmde verzameling nonsens. Ik behoor helaas niet tot dat clubje “uitverkorenen”. Niet te veel woorden aan vuil maken derhalve, te meer niet omdat naast het belabberde script ook het camera- en acteerwerk bepaald niet denderend zijn.