Natalee Holloway (2009)

Vrij pijnlijke film, alleen geschikt voor de masochisten onder ons. De feiten zijn bekend, en van het ophaspelen daarvan wordt een mens niet vrolijk. Een afgang natuurlijk dat foute Joran en zijn nog foutere pa niet ergens in een klein hokje zitten te creperen, maar wat doe je eraan. Die machteloosheid wordt er behoorlijk ingeramd in deze TV-film.

Het karakter Beth is overigens zo vreselijk irritant dat je gaandeweg bijna je sympathie voor haar verliest. Een paar ten hemel schreiende dialogen en dubieuze invalletjes (vooral dat bewegende vingertje voor effectbejag) doen de rest; skip it.

1,5*.

Oef slecht (maar niet slecht in de zin dat het goed wordt). Een willekeurige aflevering van pak 'm beet Peter R. de Vries maakt al meer indruk dat dit. Het is melodrama ten top, die moeder werkt vanaf het begin op de zenuwen en zodra je drie keer te horen krijgt hoe goed, slim en mooi Natalee wel niet was is het dieptepunt bereikt. De disco-scenes zijn vreselijk onnaturel, zoals het meeste acteerwerk en het stukje van De Vries wordt er nog gauw tegenaan gegooid met een acteur die van straat lijkt te zijn geplukt. Enige pluspunt is dat het allemaal redelijk waarheidsgetrouw lijkt te zijn. De film had trouwens beter Beth Holloway kunnen heten...

Aan het verhaal ligt het niet bij deze film. De zaak van Natalee Holloway is toch wel iets waar een interessante film uit te maken valt, maar helaas vind ik het niet meer geworden dan een beetje een goedkope Amerikaanse film. Het acteerwerk is hetgeen dat de film het meest de das omdoet. Tracy Pollan is qua uiterlijk dan misschien nog wel redelijk gecast als Beth, maar sympathie weet ze absoluut niet over te brengen. Jacques Strydom als Joran vond ik al helemaal een misser. Ook vond ik alles vrij amateuristisch in beeld gebracht. De 'bekenning' van Joran is vrij kortaf en lijkt ook niet op hoe het daadwerkelijk gefilmd is. Ik kan me herinneren dat ik de beelden uit het programma van Peter R. de Vries (de reconstructies) de verdwijning zelf nog op een betere manier in beeld brachten als dat men hier laat zien. Daarnaast legde de film ook iets te veel te nadruk op het vinden van de dader, terwijl het verdriet om Natalee vrij kortaf in beeld wordt gebracht. Gelukkig is de film niet alleen maar slecht, want het valt nog wel uit te kijken. Het is dan ook goed dat ze een film hiervan wilden maakten, zodat ook mensen die het maar half gevolgd hadden of helemaal niet toch een goed beeld konden krijgen van de situaties en de ontdekkingen over de zaak, maar de manier waarop men dit probeert over te brengen vind ik nou niet bepaald geslaagd. Hierdoor kom ik niet hoger dan 2*.

Ik moet mezelf echt eens af zien te leren dat ik ook een film gewoon niet af kan kijken als ik er eenmaal aan begonnen ben. Ik heb echt zo'n tic dat ik de film dan toch tot het einde uitzit.

Wel apart dat ondanks dat deze film puur Natalee Holloway heet, wat de suggestie wekt dat het accent op Natalee gelegd zal worden, het accent weer het meeste op Beth lijkt te liggen. Een beetje net zoals in het niet veel betere vervolg Justice for Natalee Holloway.

Nogal jammer dat zij (Natalee) en haar vriendinnen in deze film gepresenteerd worden als van die platte Amerikaanse tienermeisjes die je in honderden andere Amerikaanse flicks ook al te zien krijgt. Behoorlijk respectloos als je een waargebeurd verhaal probeert te vertellen.

Omdat ik de echte gezichten ken moest ik wel hardop lachen om de acteurs die van der Sloot en de Vries neerzetten. Beiden krijgen wel een upgrade t.o.v. hun echte tronies. Ze acteren beiden alleen wel erg slecht, maar goed, dat doen er wel meer in deze film...