Feng Yue (1996)

Ik zag van Chen Kaige tot nu toe alleen zijn enige Amerikaanse film, Killing Me Softly, en dat was een vreselijke film. Ik had goede hoop dat dit beter zou zijn, maar helaas vond ik 'm eigenlijk bijna net zo vervelend.

Een nogal theatrale film, nou is dat niet per definitie vervelend, maar hier was het dat wel. Hoekige dialogen, liefdesscenes die vaak wel (slecht) gechoreografeerd lijken. Het haast over de top benadrukken van emotionele veranderingen, door ze uitgebreid uit te spreken of door Duanwu een evil gezicht te laten trekken op het laatst, het kwaad is letterlijk in 'm gevaren. Doyles camera doet soms zijn best om er iets van te maken en iets intiems te creeëren, maar het blijft allemaal vlak en pompeus. Het verhaal wil ook maar niet boeien. Het interessantste was eigenlijk de achtergrond van het veranderende china, maar daar zagen we wel erg weinig van.

1.5*

Mooi!

Al geldt dat dan vooral visueel. Doyle tovert hier bijna letterlijk met kleuren, altijd heerlijk om de man in goeie doen aan het werk te zien. Het camerawerk is nog niet op het niveau van z'n latere films, maar geregeld komen er scenes voorbij die gewoon op je netvlies blijven nabranden.

Het verhaaltje is oké, maar weet nooit echt volledig te overtuigen. Het laatste kwartier/half uur wordt het wel wat boeiender, maar da's iets te weinig, iets te laat. Het is een jammerlijk smetje op een anders voortreffelijke film.

Acteerwerk is oké, al ben ik niet zo'n geweldige fan van Leslie Cheung en Gong Li. Ze doen het beiden aardig hier, maar China heeft betere acteertalenten die de relatie tussen beiden vast wat meer schwung hadden kunnen geven.

Soundtrack had ook nog net iets mooier gekund. Deze is niet slecht, maar laat het na om de beelden echt voldoende te ondersteunen. Liefhebbers van Doyle moeten deze film zeker een keer gezien hebben, hij houdt de film makkelijk overeind. Verder is de lage score hier schromelijk overdreven.

Dikke 3.5*

Kleurrijke, in meerdere opzichten diffuse film, die tamelijk bombastisch overkomt. Door de bank genomen ben ik wel een fan van Li Gong, maar ook zij kan deze film niet redden. Matig.