Skjult (2009)

Mooie horror met de nodige spanning.

Alleen snap ik het eind niet wie van de kleine jongens is nou de hoofdrol speler en wie is degene met de rode trui ?

Goed acteerwerk.

4 sterren

Begint zeker niet verkeerd.

Een paar zeer geslaagde en effectieve schrikmomenten, fijne duistere setting en een aardige setup. Meer hoeft een horror vaak niet te hebben.

Toch blijft na verloop van tijd dat Øie niet echt de superregisseur is om dit alles in goede banen te leiden. Visueel net iets te slordig (editing met de lampjes - kan en moet beter) en ook de soundtrack is niet altijd even geslaagd. Wel de juiste ingredienten, niet erg goed op elkaar afgestemd.

Het einde had ook wel iets leukers gekund. 't Is ook niet echt slecht allemaal, maar op basis van het erg fijne begin had het tweede deel van de film toch wat effectiever mogen zijn.

Kleine gemiste kans dus, omdat er toch wel erg veel elementen aanwezig waren om er een klein horrormeesterwerkje van te maken. Beetje slordig in de afwerking, al blijft het verder wel een meer dan fijn tussendoortje.

Zo'n typische 3.75* film, maar dan toch naar beneden afgerond. Toch net iets te stereotyp. 3.5* dus, maar zeker een aanrader voor de fans van Europese horror.

Noorse horrorfilm met Kristoffer Joner in de hoofdrol? Kan niet slecht zijn. Geweldige acteur die ook hier weer een erg complex personage neerzet (net als in Naboer).

Net zoals in Øie's debuutfilm Villmark zorgt een afgelegen huis in een Noors naaldwoud voor een dankbare setting. Door de juiste kleurfilters en rustiek camerawerk wordt optimaal gebruik gemaakt van deze omgeving om het juiste angstklimaat te scheppen. Hierachter schuilt een scenario dat een stuk dieper gaat dan de doorsnee-horror-in-een-bos. Centraal staat Kai wiens geest volledig verziekt is door de traumatische gebeurtenissen uit zijn prille jeugd; vertolkt door Joner die met het nodige charisma en subtiliteit een ijzersterk personage neerzet.

Daarnaast weet Skjult door middel van effectieve schrikmomenten en spanning de kijker mee te nemen in een achtbaanrit. Toegegeven, de clichés zijn nooit ver weg, maar de uitvoering is wel goed genoeg zodat ze nergens op de zenuwen gaan werken. De plot had dan weer ietsje minder doorzichtig gemogen. Hij is in wezen behoorlijk sterk en aangrijpend, maar dat Kai omwille van zijn traumatische jeugd lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis (wiki), had net iets langer verborgen mogen blijven.

Eindbalans: bovengemiddelde Scandinavische horror. Dat ze daar in het hoge Noorden maar op dit elan verder doen!

Prima horror zeg, van de vrij lage IMDb-score begrijp ik niks. Zal wel te vaag zijn of te weinig gore hebben? Ik vind het juist een strak verhaal dat een tweede genre 'drama' wel zou rechtvaardigen bij de filmaanduiding. Het verleden van Kai en zijn gekmakende ervaringen bieden flink wat meer dan een hap-slik-weg horror.

Het begin is redelijk standaard maar wel goed uitgevoerd: spannend, goede score en een paar ongemakkelijke en rare scenes zoals de vinger breken van zijn dode moeder.

Daarna hangt er een vreemde sfeer. Bij vlagen doet de film zelfs Twin Peaks-achtig aan, vooral door de mooie beelden van het mistige bos en de watervallen, maar ook door de scenes in het hotel vanwege de ouderwetse muziek, het interieur en het vreemde gedrag van de medewerkster. Daar had ik wel meer van willen zien.

Er volgt een leuke verrassing dat zijn moeder ook Peter heeft ontvoerd en mishandeld. Of toch niet eigenlijk... Het zijn verzinsels, maar de schoenveters en het einde brengen een soort lichte twijfel met zich mee die past in zijn verknipte geest. Daardoor hou je je aandacht erbij en leef je mee met Kai die overigens erg goed geacteerd wordt.

Het gestommel in het donkere huis duurt soms wel te lang om de spanning op peil te houden en er zijn wat onlogische beslissingen van de locals. Maar dat kun je een horror amper kwalijk nemen.
Een krappe 4*

strak zenuwslopend begin en prachtige plaatjes. Mooi kleurgebruik ook, ik hou altijd wel van deze blauw/rood/groen setting, dat creëert een fijne sfeer zoals ook in El Orfanato. Peter met zijn rode capuchon paste erg mooi in het groen/blauwe bos en maakte het nog een tikje mysterieuzer. De gemummificeerde poppen voegden niets toe aan het verhaal maar waren ook niet zinloos, ze gaven weer hoe verknipt Kai's moeder was naast dat ik het gewoon mooi bedacht en creepy vond.

De film blijft tot het einde toe mysterieus en weet geleidelijk het plot te onthullen, waar de meeste horrorfilms echter in falen. Alleen de soundtrack vond ik een beetje uit de toon vallen.

Het verhaal vond ik erg goed, waar je eerst denkt dat het redelijk voorspelbaar is, komt er een mooie twist in door de ontdekking dat Peter ook mishandeld is door Kai's moeder.

En tenslotte een paar lekkere schrikmomenten, het goede acteerwerk en het mooie koppie van Kristoffer Joner maken dat ik op 5* uitkom

Griezelig.

En dat is zeker geen verkeerd gegeven.

Ook prettig is de dosis mystiek en soms ingenieuze vertelwijze. Dit laatste houdt echter geen stand tot het einde en de film geeft de clue al veel te snel weg. Op een mooie wijze, dat wel.

Ook het 'zijplotje' met de bevriende agente is bij vlagen matig.

Had meer ingezeten, maar niet gek.

Goed.

Intrigerende thriller met horrorelementen, die het meer van de raak getroffen creepy sfeer moet hebben dan van een nauwkeurig uitgewerkt verhaal. Het verhaal ontvouwt zich wat traag en er gebeurt niet heel veel, maar het camerawerk en de production design zijn erg geslaagd en er is een flinke reeks effectieve momenten. De mooie locatie helpt ook.

Stomme film, viel in slaap!

Dit is mijn 2e Noorse film. Vorig jaar het Zweedse film Låt den rätte komma in gezien en niet lang geleden de Noorse Død snø. Beide betere films dan Skjult.

Skjult heeft mij net iets teveel Hollywood schrikmomenten en situaties. Zoals: Schrikmoment spiegel. Dat wordt ook al gebruikt sinds 1890, een mobieltje wat afgaat net wanneer je verstopt zit, man vergeet zaklamp en gaat weer alleen het huis in en een vrouw ziet 4,5 meter verderop aan de hand van een brandende lucifer in het donker een gedaante staan. Haar lucifer dooft, ze steekt een nieuwe aan en ineens staat het gedaante nog maar 20 cm van haar vandaan. Is dat even schrikken!

Het deed mij allemaal niet zoveel. Er worden hier en daar wat moorden gepleegd. Je weet dat er iets niet klopt aan die Kai en als dat uiteindelijk concreet wordt bevestigd, dan is dat niets nieuws. Je kan clichés dusdanig goed uitwerken dat je bijna vergeet dat het clichés zijn, maar deze film slaagd daar niet in en dat is jammer. Dat met die griezelige poppetjes vind ik heel mysterieus, maar that's it.
De film zelf vind ik dus niet echt interessant en de soundtrack is ook niet helemaal geslaagd.

Pluspunt is inderdaad de locatie. In Noorwegen is het niet echt lastig om een mooie locatie te vinden, maar ik kan het zeker wel waarderen. Acteurs doen het wel heel goed, het camerawerk is verder ok en de atmosfeer zit er ook lekker in.

Ik kom uit op een 2,5*

Deze heb ik gezien op het BIFFF Filmfestival ( www.bifff.org ).

Zowat het eerste half uur van deze mysterieuze Thriller vond ik dat er véél te veel op goedkope schrik effecten werd geteerd. Je weet wel, een onverwacht luide slag met een bijbehorend opflitsend beeld, iemand die plotseling verschijnt en waarbij het publiek weer eens wordt opgeschrikt door een loeiharde kakofonie van klanken.

Als het in deze trend was verder gegaan kon ik me maar beter laten onderuitzakken in mijn bioscoop zetel om een dutje te doen.

Gelukkig gooit regisseur Pål Øie het roer tijdig om en word je de rest van de film ondergedompeld in een sfeervolle setting met een bangelijk goeie soundtrack op de achtergrond.

Hij wordt alsmaar vreemder en jij als kijker moet zelf maar beslissen wat je er van moet denken. Ik had verschillende denkpistes in gedachte die allemaal juist konden zijn. Da's een ideaal gegeven om deze film te willen herbekijken. Als hij ooit op de filmkanalen speelt ga ik er zeker terug naar zien, indien niet koop ik deze binnen enkele jaren op DVD.

7/10.

Een sfeervol Thriller/Drama waar je even geduld moet voor oefenen om er "in" te komen, wat volgt is absoluut de moeite waard

Filmsite : http://www.skjult.no/

Een spannende, zieke film in de goede zin van het woord, die de maximale winst haalt uit zijn betoverende locaties. Fraai gefilmd bij een groot bos, een mysterieuze waterval en een oud, vervallen spookhuis. Het zijn weliswaar geen ingrediënten voor een origineel verhaal, maar de beklemmende, achterdochtige sfeer maakt dat meer dan goed.

Ik vond de hele afloop van de film wat jammer. Ik had liever gezien dat de man met zijn rode muts zijn lelijke identiteit geheim had gehouden. Mocht je deze film willen kijken voor een mooie moordscene dan kun je beter elders zoeken. Ik vond de manier waarop de moorden in beeld gebracht werden nogal mager. Telkens in slechts een paar seconden een flits en daarna was het onheil al geschiedt, dat maakte mij onnodig hongerig naar nog beter horrorwerk......

Werk de moorden wat beter af of laat ze gewoon weg en investeer volledig in de succesvolle suspenselaag, die als een klamme mistbank over de film heenhangt. 4*

Troep.

Ondanks de positieve reacties hier op movie meter en mijn interesse voor cinema buiten de verenigde staten om werd ik flink teleurgesteld.

Where to begin..De talloze voorspelbare schrik momenten? De te overdreven aangezette filmmuziek? Het oerlelijke slecht acterende politie vrouwtje?

Of toch de spanning en sfeer die ondanks de sterke locatie geheel ontbrak?

Genoeg punten die ervoor zorgden dat ik tijdens het bekijken van deze film mijn ogen maar moeilijk open kon houden.

En dit is jammer omdat ik erg te spreken was over Naboer wat ook een productie uit Noorwegen betrof.

Nee hoef niet langer over deze draak uit te weiden. Als je tijdens het bekijken van een film om de 5 minuten op de timer kijkt hoe lang de film nog moet duren terwijl de speelduur amper meer dan 1,5 uur bevat zegt dat eigenlijk al genoeg..

1* voor de moeite.

Spannende film.De rode cape van Peter is gejat van ''Don't Look Now'',1973.Die vond ik nog spannender trouwens.

Redelijk. Horror? Meer een drama met enkele horror/thriller elementjes. Ik heb daar in principe niks op tegen, maar vond het verloop van de film weinig verrassend en nogal voorspelbaar. 5/10*

Sfeervolle Noorse film ergens tussen horror en thriller in.

Begint met de gebruikelijke schrikeffecten om vervolgens even geheel het thriller-pad op te gaan om dan vervolgens nog wat horror-elementen er tegenaan te gooien.

Geslaagde mix in ieder geval met naargeestig bos, enorme waterval, eng huis, trigger-happy politie, jeugdtrauma's en een duistere Roodkapje-variant.

Ook prima te doen voor mensen die zweren bij Scandinavische literaire detectives volgens mij.

Prima Noorse horrorfilm van de regisseur van Darkwoods die ook erg goed was. Deze film weet op vele gebieden nog goed te werken. Opnieuw verkiest de regisseur de bossen als locaties en weet ook hier weer een lekker donker en onvoorspelbare psychologische horrorfilm neer te schetsen. Ook de personage KK vond ik overtreffend overkomen en zoals gebruikelijk word hij, bij zijn terugkomst in zijn oude omgeving, gelijk al onvriendelijk ontvangen en het idee dat hij wel wat op zijn geweten kan hebben komt ook steeds dichterbij, of is hij er slechts ingeluisd? Afin, zo'n soort verhaaltje word het. Ook die roodgemaskerde moordenaar blijft interessant, vooral als we erachter komen wie er achter zit.

Gewoonweg weer een prima 2de film van Oje (met een streep door die O)

3,5*

Het viel me allemaal behoorlijk tegen.

Ondanks de interessante en mooie setting duurt het allemaal maar erg lang voordat Hidden op gang komt en die gang is daarnaast ook nog eens van korte duur. Vooral de spanningsboog is totaal niet aanwezig. Een paar voorspelbare schrikmomenten moeten daarvoor zorgen, maar dat lukt dus totaal niet.

Het acteerwerk is wel aardig en hetgene wat hier wel goed gedaan wordt is het mysterieus houden van degene die achter de moorden zit. De moorden zelf zijn weinig spectaculair en ook niet al te sterk in beeld gebracht. Sowieso viel het camerawerk wat tegen. In een setting als deze had je veel kunnen halen, maar Pål Øie weet bij lange na niet het optimale eruit te halen.

De laatste twintig minuten zijn dan misschien nog wel het best. Zowaar wat spanning en ik vond de onthulling van de moordenaar ook niet verkeerd. Dat neemt echter niet weg dat het in zijn geheel allemaal maar matig was. Weinig spannend, niet echt origineel en uiteindelijk ook niet zo heel erg boeiend. De locatie, het acteerwerk en het aardige sfeertje zorgen in ieder geval nog voor wat puntjes.

2,0*

Hidden is een horrorfilm wat in mijn ogen gekenmerkt wordt door een prima sfeer en een fijne setting. Helaas wordt het niet volledig doeltreffend uitgewerkt want de film mist lange tijd veel spanning. Ook het ontbreken van schrikmomenten is een kleine teleurstelling.

Dit steekt mij ook enorm. Skjult bevat namelijk echt sfeervolle locaties, sterk gefilmd, acteerwerk op niveau. Maar het ontbreekt gewoon aan spanning. Het wordt allemaal wel geprobeerd, diverse 'creepy' scènes worden ook aangehaald, maar op de een of andere manier komt het er niet uit. En dat is ontzettend jammer, want de omstandigheden zijn er wel.

Een film uit de 8 Films to Die For reeks (dit waren horrorfilmfestival After Dark samen met Lionsgate en Syfy) Dit is een psychologische, mysterieuze sfeervolle en ambitieuze Noorse politiethriller die door zijn horrorelementen de hele weg bij het verhaal wist te houden. Tal van griezelige stukjes en vreemde gebeurtenissen, die misschien niet altijd even logisch waren, maar waardoor ik met eigen afvroeg of het personage nu geestelijk niet gezond was, gekweld werd door visioenen of dat er echte een moordenaar rondliep. Geholpen door prachtige nachtfotografie-beelden van een maanverlicht bos. Het gaat meer voor de angstsfeer, ,en is licht met bloed en werkelijke schrik. De acteurs leveren goed werk maar dat was te verwachten in een Scandinavische film... zeer degelijk over het algemeen en dus zeer goed te noemen deze film!