La Bonne Tisane (1958)

Er bestaan er aardig wat van : policiers waarin een ouwe gangster na een jarenlang verblijf in het buitenland- bij voorkeur Zuidamerika- terugkeert naar het vaderland om wat openstaande rekeningen te vereffenen en/of een laatste slag te slaan...dit is er wederom zo eentje gebaseerd op een pulpromannetje van Amila. Dat boek ken ik niet zodat ik niet weet of de film serieus bedoeld is, dan wel bedoelde spoofelementen bevat. Laten we het maar gewoon een policier noemen.

Als in een soort proto- mozaiek film hebben we meerdere verhallijnen die elkaar later zullen kruisen, of eigenlijk maar 2. Het reeds aangestipte gegeven van gangster Blier die alla Gabin terugkeert van prepensioen en zich herenigt met zijn grote en verraderlijke liefde Robinson, en met Carné 's holmaatje Lesaffre als zijn al even verraderlijke rechterhand. De afrekening met zijn rivaal loopt zoals gezegd voor Blier niet best af en hij weet kruipend een ziekenhuis te bereiken.

Dat ziekenhuis kennen wij als kijkers allang en we snappen dat Blier niet erg zal opknappen daar. De afdeling wordt gerund door Pellegrin en heeft bovengemiddeld lekkere verpleegsters, onder wie in een cameo Audran en als heldin de lekkere blondine Blain die net als haar collega's al snel het slachtoffer wordt van Pellegrins attenties. Het leek allemaal te beginnen als een soort exposé format noir over misstanden in ziekenhuizen i.c.m een misdaad verhaal, uiteindelijk is het meer een ziekenhuissoap die op het einde ontaardt tot een grand guignol achtige farce met een voor die tijd gewelddadig en nihilistisch slot, dat de Hays code censuur niet zou hebben gepasseerd . Let ook op de kattenliefhebbende hoofdzuster.

Een wat vreemde a-typische policier van de vergeten Bromberger, vooral de moeite vanwege enkele gekende namen in de cast en het bizarre slot.

Is voor Belgische Blier/ Robinson/ fans te zien via de Franse DVD.