Marooned (1969)

Ik zag de ingekorte MST3K versie, en die was al waanzinnig traag, kan me haast niet voorstellen dat daar nog een ruime 3 kwartier bij kan. Curieuze film vol sterren won zelfs nog een Oscar (Visual Effects), maar de gebeurtenissen rond deze vroege Apollo 13 voltrekken zich in een dermate tergend tempo dat de aanwezige kwaliteit snel weer vergeten wordt.

1,5*.

Mjah, ik heb dus de extra lange versie gezien en het is behoorlijk traag ja. Het probeert iets van de 2001: A Space Odyssey-sfeer te pakken, maar mislukt falikant door de vele nerderige hardcore-ruimtevaartdialogen, die vast ergens wel sense maken, maar totaal geen spannende sfeer weten te brengen.

"Ironman, do you copy me?"

[pauze]

"Ironman, do you copy me?"

[pauze]

"Houston, I read you"

En zo gaat dat geneuzel de hele film door. Gregory Peck lijkt ook niet geschikt te zijn voor een rol als NASA-baas. Bizar punt om op te letten is wanneer hij met zo'n veiligheidshelm in het NASA-command center rondwandelt. Leuk wtf-momentje . Visual effects en decors waren desaleniettemin behoorlijk oke, maar kunnen deze bijzonder gortdroge film niet redden.

Wie 2001: A Space Oddissey heeft gezien, zal zich wellicht verbazen dat deze film een jaar later een Oscar won werd voor beste special effects. Het zegt meer over de kwaliteit van Kubricks meesterwerk dan over deze film, een wat traag, maar redelijk onderhoudend drama waarin drie astronauten (Richard Crenna, Gene Hackman en James Franciscus) tijdens een ruimtereis kampen met technische problemen. Onder leiding van Gregory Peck begint de thuisbasis aan een race tegen de tijd om te proberen de problemen op te lossen zodat de astronauten veilig terug kunnen keren naar de aarde.

Een sterke cast, maar de nadruk op authenticiteit en de statische cinematografie maken dit toch tot een lange zit.

Erg traag maar redelijk boeiend drama over de pogingen van NASA om drie astronauten, die langzaam zonder lucht komen te zitten, terug naar aarde te brengen. De special effects stellen niet veel voor, zeker niet gezien het superieure 2001: A Space Odyssey van het jaar daarvoor, maar de prima cast en de fraai in beeld gebrachte beslommeringen rond mission control tillen dit alsnog boven de middelmaat uit. De scene waarin Richard Crenna afscheid neemt van zijn vrouw is prachtig.

Wat een geniale film is dit.

Je moet je wellicht even inleven in de Zeitgeist - de hele wereld was nog in de ban van de eerste maanlanding toen deze film uitkwam. Om dan met een zo ongekend spannend verhaal in de setting van het Apollo programma te komen was echt een super dappere en gewaagde keuze - en een soort echo vooruit naar tientallen films die dat later dunnetjes zouden overdoen. Ja, de special effects zien er voor wat we nu gewend zijn bijzonder knullig uit, maar indertijd was dat indrukwekkend genoeg om een Oscar voor te krijgen. En wellicht gewoon ook terecht, want het is ook een van de heel, heel weinige films die natuurkundig vrij goed kloppen. Kom daar eens om. In de setting zijn dan ook nog eens heel, heel veel authentieke Apollo spullen te zien, zowel op de grote sets buiten - gewoon op een echte launch pad - maar net zo in de capsules. Een feest van herkenning als je je een beetje in de technologie verdiept hebt.

Met de cast kan het ook niet stuk. Voorop natuurlijk Hackman als de grote held, maar wat mij vooral opviel was ook hoe goed Gregory Peck in zijn rol zat. Voor mij niet echt een heel bekende acteur, ik heb natuurlijk vroeger talloze van zijn films langs zien komen op TV maar ondanks dat toch iemand die bij een soort ander tijdperk hoort. Misschien toch eens wat van opzoeken.

Ook daarmee scoort de film goed. En de timing, waar veel over geklaagd wordt, valt bij mij bijzonder goed. Er is in bijna elke scene wel wat te kijken, het had van mij nog wel langer mogen duren. Echt ook zo'n film waarbij je met elke kijkbeurt nog weer nieuwe details ontdekt. Waren maar meer films zoals deze, en waren er maar meer over dit onderwerp.