Stalked by My Doctor: The Return (2016)

Vreemd dat hier een vervolg op is, de eerste was al niet zoveel. Kijkt wel lekker weg, maar alles loopt te gemakkelijk en spannend wordt het nergens.

Dit soort tv thrillers blijft echter belangstelling krijgen. In de jaren 80 had je dit soort films met titels die begonnen met het woord "The" zoals The Stepfather, The good son,......begin jaren 2000 kreeg dit genre een revival met in de titel het woord "perfect" er in zoals The perfect neighbour, the perfect assistant, the perfect roommate.....en nu een derde renaissance door in de titel "stalked by my" te laten voorkomen? Stalked by my mother, stalked by my doctor......what's next vraag ik mij af??

En voor Eric Roberts is het een treetje hoger in het B-segment. Beter een hoofdrol in 'Stalked by my...' dan bijrollen in 'Chicks Dig Gay Guys' (?), American Sharia (??), Sinkhole (met als tagline 'The Earth Will Open)

toen ik deel 1 keek wist i kal dat er een deel 2 was, dus dat de dokter deel 1 overleeft was voor mij geen raadsel.

Wederom weer zet Eric Roberts een (goed) eng personage neer.

Eigenlijk zijn verder alle elementen hetzelfde ( de manier waarop/hoe, en de scenes) maar ook deze is wel het kijken waard.

een deel 3 hoeft van mij niet, tenzij deze een stuk pittiger word, maar dan nog denk ik dat dit wel het hoogtepunt voor dokter Albert is.

Ik sluit mij aan bij de 3 bovenstaande commentaren,3 stars voor de film en nog een 0.5 star voor Eric Roberts, want hij zet een sterke acteerprestatie neer.....

Dit vervolg op "Stalked by my Dokter" heeft me veel minder kunnen boeien dan de eerste, die ik best spannend vond, we hadden het nu wel gezien, niks nieuws onder de zon. Het einde was absurd en lachwekkend, hier mag het stoppen.

Hoewel de scenes die de gedachten van de “dokter” weergaven waarschijnlijk ernstig bedoeld waren, heb ik er een paar keer hartelijk om moeten lachen. Vandaar mijn vrij hoge kwotering.

Hahaha humor.

Dankzij de enge vertolking van Eric Roberts en zijn gedachten blijft de film min of meer nog wat overeind.
Het verhaal verloopt wel heel simpel en de toevalligheden stapelen zich op naarmate de film vordert.
Het slot komt wel heel simpel over en er zitten ook een paar storende scènes in de film zoals de scène waarbij Roberts op een bepaald moment tijdens zijn bruiloft even tijd maakt voor zijn ingebeelde dialoog met zijn therapeut via de laptop. Hoe gek kan het nog klinken?