Everybody Happy (2016)

Vlaamse film die dankzij een origineel script en een fantastische cast zichzelf overstijgd.

Aanrader.

Een zeer sterke Peter vd Begin, maar een te zwak (of te onuitgewerkt) verhaal, waardoor deze nooit echt doorbreekt. Toch 3*

Ondermaats. Zeker het eerste gedeelte was het verveeld toekijken. Het spel met de "ego's" lukte langs geen kanten.

De feelgood-allure van het slot maakt wel iets goed en ook Peter van den Begin steekt er een beetje bovenuit, maar het blijft een teleurstellende Nic Balthasar. Een andere en betere, aub.

Geen flauw idee waarom ik deze film meenam uit de bib. Ik had nog maar een paar minuten en griste de eerste de beste film mee op mijn reeds behoorlijke stapel. De verwachtingen lagen laag al was ik geprikkeld door deze film van Nic Balthazar. Eigenlijk begint het al met Peter Van den Begin, een acteur die niet onmiddellijk in mijn toplijstjes voorkomt. Een man die ik beter tot zijn recht zie komen in serieuze (pakweg Allez Eddy) of criminele (Matroeska's) dan in komische feuilletons of films. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Barbara Sarafian, topactrice in Vlaanderen, maar een komische rol? Neen, zie ik er niet in.

De film is erg luchtig met een insteek van drama. Maar het is vooral de luchtigheid die eerder uitmondt in slappe humor mede door de derderangsprestaties van derderangs standup comedians. De goesting was dan ook snel over. De enige reden waarom ik bleef kijken was het hoofdpersonage van Hartman die na een succesrijke carrière in een burnout belandt en nog een laatste succesnummer wil brengen. Het is de prestatiedrang en het hoge verwachtingspatroon van de veeleisende samenleving die me nog iet of wat boeide in de film. De uitwerkeing was er niet steeds en ook de "twee geesten" vond ik niet altijd even geslaagd al was de inzet goed. Neen, al bij al niet goed genoeg. Ik verwacht meer van Balthazar.

ik vond dat deze film... op een heel goede wijze laat zien wat een depressie eigenlijk is, en ... het laat ook het lichtpuntje zien hoe je dat vervelende stemmetje 'te lijf' moet gaan

voor mensen die ooit een depressie doorstonden, denk ik dat deze film hen er weer even op wijst.. dat die vervelende tiest... nooit weg is, maar niet meer zo machtig als hij geweest is.

buiten dit feit, was het niet de meest geweldige film, maar toch.. heel goed geacteerd, mij deed hij deugd en daarom een 4.

Deze film - waarvan scenario eveneens geschreven door regisseur Nic Balthazar - vertrekt vanuit een goed idee. Ik vond het wel origineel dat de stem in het hoofd van iemand met mentale problemen wordt uitgebeeld door een levensecht figuur. Had zelfs iets magisch realistisch vond ik. Helaas wordt dit ene goede idee tot in den treure uitgemolken de hele film lang, en heeft men vergeten een plot te ontwikkelen om de aandacht van de kijker vast te houden. Tenzij het de bedoeling was om de saaiheid van een depressie weer te geven?

Het laatste kwartier van de film vond ik wel geslaagd maar too little too late.

Ik geef 2 sterren; eentje voor het uitgangspunt van de film en eentje voor het laatste kwartier.

Een film over burn-out en depressie met Peter Van den Begin als comedian die in zijn job vooral moet lachen, presteren en doen wat er verwacht wordt van hem. De tranen achter een clown. Mooi in beeld gebracht door het stemmetje in de hoofd ook echt vorm te geven, in dit geval Jeroen Leenders.

Everybody Happy mikt dan wel op standup comedy, maar trekt het ook wat breder. Al is het concept beter dan de uitwerking. De acteurs doen het niet slecht, maar echt overtuigen doet het nooit. Sommige verhaallijnen zijn 'net niet' en ook het einde blijft halverwege het hoogtepunt hangen.

Geen slechte film, maar het is toch te mager. Jammer, want het idee is best interessant.

Ralph Hartman [Peter Van Den Begin] is headliner van een comedy tour, maar worstelt om grappig te zijn, omdat hij diep van binnen doodongelukkig is. Van zijn collega’s heeft alleen Laura [Barbara Sarafian] door dat Ralph op het punt staat in te storten. Een prachtvehikel voor de altijd bezienswaardige Van Den Begin en een schitterende rol voor Sarafian. Goed geschreven en sterk geregisseerd door voormalig filmrecensent Nic Balthazar, maar een flop in eigen land België.