Unmade Beds (2009)

Heerlijke film! Kleurrijk, komisch en lekker offbeat. De editing is lekker springerig, het camerawerk frivool, de soundtrack hip en Deborah Francois verrukkelijk. Deed me erg aan Ellen Page denken, trouwens.

4* Echt genoten (en ik was niet de enige in de Schouwburg)

Vond het ook fijn. Een wat geidealiseerde, vaak komische coming of agefilm met een leuke frisse stijl en een toffe liedjessoundtrack. Beetje dromerig, tamelijk luchtig en lief.. Maar erg vermakelijk. Ik heb Glue destijds gemist, maar dat moet ik ook maar eens gaan bekijken.

3.5*

Te duidelijk Arthouse.

Zag het in de sneak, eerst kwamen er typische Gaspar Noe letters in beeld dacht heel even dat ik zijn nieuwe voor me kiezen kreeg, beetje wishful thinking I know. Maar al snel was het duidelijk dat Noe het niet was en we een vrij typische Arthouse film voorgeschoteld kregen. De karakters zijn best lief hoor, maar de woorden vaker en gezien gingen niet meer dan 1 keer door mijn hoofd. Vooral de voice onder lopen over het strand en over straat, waren makkelijk.

Ach voordeel was wel dat dit wel gemaakt was over het algemeen door mensen die een snappen hoe een camera en montage programma werken, waardoor het die andere IFFR shit uit Thailand wel goed achter zich laat. En het toch best aardig wegkijkt.

3 kleine sterren.

Briljante film.

Afgelopen donderdag was de premiere in Paradiso.

Director Alexis Dos Santos deed nog een woordje vooraf YouTube - Alexis Dos Santos talks about Unmade Beds

en na de film gaven Michiel Huisman en Deborah Francois ook nog een reactie YouTube - Michiel Huisman and Deborah Francois about Unmade Beds

Ik vond het echt een heerlijke en sterke film.

Ik heb echt genoten van de spaanse acteur. Hij is behalve knap ook nog eens heel erg goed.

En inderdaad, Hot Monkey Hot Ass! Alleen in de film draait hij een remix versie van de normale versie, weet iemand waar die te krijgen is, want ik kan de soundtrack ook nergens kopen.. :/

Alvast bedankt!

Zeker 5 sterren. (:

Toch wel een mooi filmpje. Geslaagd alternatief sfeertje zoals hier al werd opgemerkt. Erg goede soundtrack ook, hoewel Alexis Dos Santos er naar mijn gevoel niet helemaal in slaagt om beeld en geluid echt te doen samensmelten. Prima songs maar er wordt niet zoveel mee gedaan. Briljante cinema is Unmade Beds wat mij betreft dus niet, maar zeker een charmante prent. Dikke 3,5*

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze film. Ik vond de personage's een groot gedeelte van de film behoorlijk vaag waardoor ik niet lekker in het verhaal kwam. En Axl vond ik eigenlijk maar een irritant ventje dat op de zak van een ander teerde. Hierdoor raakte ik er ook al niet in geintereseerd om te kijken hoe het met hem af zou lopen.

Wat ik wel een goed aspect aan het verhaal vond was het gedeelte met Axl zijn biologische vader. Ik had bij de laatste scene tussen hen twee het idee dat de vader ook een beetje door had of in ieder geval het gevoel had dat Axl zijn zoon was.

Maar aan de andere kant vond ik de gehele sfeer van de film echt waanzinnig sterk neergezet. Het kwam allemaal een beetje als een dronken roes over zoals ook de hoofdpersonage's van de film zich voelden. Ik denk dat het het een combinatie was van camerawerk, belichting en muziek waardoor je dit effect kreeg. Ik vond het erg knap gedaan. De muziek was ook erg goed gekozen.

Smaakvolle film met goed acteerwerk en zeer goede muziek. Door deze film heb ik Thindersticks ontdekt en alleen al daarom koester ik deze film. Speciale vermelding verdiend Michiel Huisman hij zet hier een verassend sterke rol neer.

Erg goed en speciaal voor de liefhebbers:

YouTube - Tindersticks - Cherry Blossoms

Hip filmpje, maar allemaal 'net niet'.

Unmade Beds is een film waarvan je niet weet welke kant deze nou precies op probeert te gaan. Maar uiteindelijk is het uitgangspunt wel leuk. Een paar twintigers (van vooral andere afkomst) - en dan in het bijzonder Axl en Vera - die gevolgd worden in hun bestaan in de stad Londen. De worsteling met zichzelf werd soms treffend en soms beschamend weergegeven, maar de film bleef wel boeien, alleen was er sprake van wisselvalligheid.

Visueel zag het er soms best leuk uit. Vaak zat er een mooie gloed over de shots en verder zat de (soms) hippe montage ook wel snor. Wat sommige shots dan weer totaal verpestte was de kleur en stijl van de kleding die de acteurs - en dan vooral Axl - aanhadden. Vaak helaas totaal misplaatst in de setting en erg geforceerd (hip).

Soundtrack had ik totaal niks mee in dienstverband met deze film. Ik vind Thindersticks vaak erg mooie muziek en Good Shoes ook wel aardig, maar in deze film klonk het te veel als een wirwar aan muzikale input. Nooit echt sfeerverhogend helaas.

Klinkt allemaal erg negatief, maar toch was er wel iets dat ik zag zitten in de film. Misschien was het de setting en de soms leuke shots, misschien was het het hippe sfeertje... Ik weet het niet. Maar van de andere kant wil ik dit ook een gemiste kans noemen. Want met iets meer precisie, aandacht en selectiewerk had dit een prachtige film kunnen zijn.

Nu kom ik niet verder dan een kleine 3,5*

Fijn subtiel filmpje dat ik ook wel erg hip en muzikaal vond opgebouwt en ook nog mooie diverse verhaallijnen en personages heeft. Wat ik nou wel weer jammer vond is dat die Belgische personage weer een Frans-Belg is, waarom niet gewoon Vlaams. Verder vond ik die Mike ook erg goed en de Nederlandse Michiel Huisman heeft ook een fijn rolletje als Mike's kamergenoot. Ook komt er hier erg veel leuke muziek aan bod en Thindersticks speeld hier ook een belangrijke rol in. Londen kend hierin ook zo zijn mooie kiekjes maar de film doelt wel veel op de uitzichtloze leven van de hoofdpersonages, die er toch wel wat mee willen doen. Ook die scene's tussen Mike en die hypotheker (?) waren erg sterk.

Erg mooie art-house film. Ontroerend, Kunstig en creatief!

4,0*

Een beetje ruw, ongepolijst komt het op me over - vooral door de jeugdige zoekerigheid van de hoofdpersonen, die hun image nog niet zo geraffineerd hebben uitgewerkt als de 'echt' hippe volwassenen. Daardoor des te charmanter, ontwapenend, haast aandoenlijk. Het verhaal lijkt dan wat warrig, maar dat is het eigenlijk goed beschouwd toch niet - knap gedaan, de manier waarop de puzzel uiteindelijk kloppend gemaakt wordt. Had ik niet aan zien komen.

Qua acteren niks dan lof, mooie rol van Déborah François maar ook de anderen zijn prima bezig - misschien met uitzondering van de scene waarin ze te bezopen zijn om zich nog iets van te herinneren. Maar misschien is het eigenlijk maar beter als je dat niet zo heel goed spelen kunt.

Het Londense hipster-milieu waarin de film zich afspeelt wordt niet bijster interessant in beeld gebracht, maar de verhaallijntjes zijn best leuk en hoofdrolspeelster Déborah François is bijzonder charmant. Leuke bijrol ook van Michiel Huisman. Dan nemen we de weinig bijzondere vormgeving en de matige soundtrack maar op de koop toe.