Piano no Mori (2007)

Een volwassenere versie van Takahata's Goshu the Cellist, maar met eenzelfde boodschap.

Piano Forest

Een film met liefde voor piano en animatie. Wat een mooie combinatie, als je van beide houdt. Dan ben je bij mij aan het juiste adres. En dat lijkt zeker ook voor Kojima te gelden, want de manga verfilming Piano Forest is met grote zorgvuldigheid en passie in elkaar gezet. Kijk bijvoorbeeld alleen al naar de accuratie van de juiste plaatsing van de vingers op de pianotoetsen. Vlug vingerwerk wordt in de animatie niet vermeden (zie slot!).

Animatie ziet er soms ook schitterend uit (in tegenstelling tot de poster hier... Zie bijvoorbeeld dit). Een vleugel bij maanlicht in een bos. Een magisch tafereel. Verhaal is verder eenvoudig. Hard studeren om de beste pianist te worden vs. spelen vanuit je hart. Maar met genoeg feelgood, magie en zoals duidelijk moge zijn een grote dosis pianomanie, zonder te verworden tot instructievideo.

"He is playing piano inside his own world now," zo leert Kai's spel ons. Dat Beethovens muziek ook niet onmenselijk was, duidde Haydn al: "Ik stel dat er steeds iets ongewoons, ja, zelfs iets verwrongens in uw werken zal zijn. Men zal daarin veel schoons vinden, doch hier en daar ook iets zonderlings en sombers, omdat u zelf nogal somber en zonderling bent. Want de stijl van de musicus is als de mens zelf." Misschien maar goed ook.

Magische manga.

Een lieflijke anime over twee uiterst verschillende jongens, die allebei barsten van het muziektalent. De een is een met pianoles verzadigde jongen van gegoede komaf, de ander een losgeslagen boefje dat van talent aan elkaar hangt. Wanneer de twee bevriend raken levert dit leuke cinema op.

Wat nog leukere cinema oplevert is de visuele pracht waarmee een en ander is vervaardigd. Met name de buitenscènes in het bos zijn schitterend. Deze magische manga die op het filmdoek tot leven werd getoverd is dan ook vaak een plaatje om te zien.

Het verhaal heeft weinig om het lijf en kent een behoorlijke mate van voorspelbaarheid, maar toch weet men de aandacht keurig vast te houden. Een ‘eigen’ filmpje binnen het brede genre der animēshon, zoals de Japanse tekenfilms ook wel genoemd worden. Het verhaal is aandoenlijk en wordt doorspekt met prachtige pianomuziek.

Goed.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.