Snijeg (2008)

Een zwaarmoedige film waar je niet erg vrolijk van wordt. In een klein dorp wonen een aantal Bosnische vrouwen, en proberen de kost te verdienen door wat fruit, groenten, en pruimenjam te verkopen met een karretje langs de weg.

Dit loopt voor geen meter, dus de toekomst voor deze vrouwen ziet er niet rooskleurig uit.

Alle mannen zijn dood, door de oorlog. Alleen een oude man, die waarschijnlijk te oud was om te vechten is nog levend aanwezig. De armoede en de ellende worden steeds groter, de daken van de huizen staan op instorten.

Onderling loopt het ook niet allemaal niet al te jofel. De vrouwen staan voor een moeilijke keuze als een aannemer het dorp wil kopen, omdat het gebied prachtig is en hij wil er huizen bouwen.

De hoofdrolspeelster, Alma met de hoofddoek, was ingetogen en acteerde heel erg mooi. Iedereen eigenlijk wel. Het camerawerk was prima. Mooie shots van bijvoorbeeld het moment dat Alma zich ging wassen voordat ze aan haar gebed begon. Erg mooi gefilmd. De steeds terugkerende shots werkten ook erg goed; Het steeds weer wassen, bidden, de vrouw die een kleed aan het weven was, steeds een stukje verder... een kleed die aan het einde van de film op een verrassende manier goed van pas kwam.

De film is traag, triest, en heeft een onduidelijk einde. Prima film dus!

Normaal mijd ik dit soort NPS-wereldfilms, maar iets in de beschrijving van deze film trok me toch wel aan en terecht.

Ondanks de ellende en de soberheid van de film ga je toch wel meeleven met deze gebroken overlevenden van de burgeroorlog.

Een kleine microcosmos die moet besluiten of ze als dorp willen blijven bestaan of toch gaan verkopen aan Servische projectontwikkelaars.

Met veel gevoel gemaakte film, die mij voortdurend deed denken aan Srebrenica. Een bijna documentaireachtige film over een afgelegen, nagenoeg verlaten Bosnisch bergdorpje, waar het verdriet van de vrouwen, over het gemis van hun mannen en zonen, het hele verhaal omfloerst. Daarom is de symboliek van het slotakkoord zo mooi.

De acteerprestaties zijn van de bovenste plank. Vooral het acteren van Zana Marjanović als de optimische moslima en van Emir Hadžihafizbegović als de enig overgebleven, oude man is indrukwekkend.