El Asesino Está entre los Trece (1973)

Ze bestaan wel degelijk : films waarin Paul Naschy braaf een bijrol vervult...voor zijn buddy Aguiire nam deze grootheid hier genoegen met een rolletje als chauffeur van zwarte weduwe Shepard, onlangs ook overleden trouwens.

Deze zoveelste giallo van het 10 little niggahz type heeft een soort genre ensemblecast waarin we behalve de reeds genoemden ook o.a. Andreu en Taylor aantreffen als genodigde gasten, waarbij de laatste ook nog even mag doen wat hij in zijn vele paella's deed. Verrassender misschien is het optreden van de nog jonge latere Almodovar sterren Poncela- niet gay maar wel uitgerust met een ongezonde moederbinding en sexueel gestoord- en Carmen Maura, reeds te herkennen aan haar pronte kin.

Om een klassiek Agatha Christie procédé als dit om zeep te helpen moet je je best doen, de makers slagen hier met vlag en wimpel. Het scenario is rampzalig slecht en de speelduur wordt vooral gevuld met absurd, onnatuurlijk gouwehoer. Bij voorbeeld : de gasten worden tijdens het diner- met 13 aan tafel- geintroduceerd door de gastvrouw, die vervolgens een minuut of 20 aan het woord is en de genodigden 1 voor 1 incl. hun CV oplepelt ! Na allen van moord te zijn beschuldigd, blazen de gasten stoom af door...nog meer te praten.

Pas na precies 1 uur- dat leest u goed- wordt dan eindelijk de eerste POV giallo slashing uitgevoerd door idd. een black gloved killer. Alras volgt nog een stel slashings, o.a. met een bijl, de vaste slashing onder de douche en een verwurging, terwijl een vluchtende zich het ravijn inrijdt. De kills zijn redelijk en vrij gory, maar veel te weinig om deze praatmarathon te redden. Het slot met de onvermijdelijke twist is slechts verrassend in dier voege dat je al meteen wist wie het gedaan zou moeten hebben, en juist door die voor de hand liggendheid lag het misschien niet meer voor de hand...snap je ?

Wat ook niet helpt is de volslagen afwezigheid van gotische sfeerschepping die voor dit soort films toch tamelijk onontbeerlijk is, de fotografie is volkomen vlak en de setting is overduidelijk een landhuis even buiten Madrid, terwijl alles zgn. in Engeland zou moeten spelen ( in het Spanje van tio Franco kon je geen 13 anthipatieke burgers bij elkaar vinden natuurlijk ) .

De score was al evenmin denderend.

Slechts voer voor de giallo/Naschy completisten, waarbij we moeten benadrukken dat Naschy hier slechts een klein kwartier hooguit in beeld is- waarin hij wel mag stoeien met de bonne.

De IMAX DVD waarvan u de afbeelding ziet bevat wel geen anderstalige onderschriften.

Deze Spaanse giallo heeft weinig te bieden. Het verhaal met het concept van 10 kleine negertjes heeft wel een zeer lange aanloop met in begin de saaie introductie van de verschillende personages. Daarna volgt een overdreven lang diner met 13 aan tafel met veel geleuter waarbij de gastvrouw ieder personage aan de tand voelt en hem of haar beschuldigd van een mogelijke kanshebber voor de dood van haar man. Na ongeveer een uur komt de film eindelijk op gang met de eerste moord. De kills zijn eerder matig qua uitvoering, al weten ze wel te verrassen wie in begin al het slachtoffer wordt ( de scène met de bijl ). Qua sfeer weet deze film de kijker ook niet te pakken. Patty Shepard speelt de gastvrouw en er zijn nog heel wat andere bekende gezichten zoals Jack Taylor ( Harlan ), Simón Andreu ( Harry ) en een kleine rol van Paul Naschy als chauffeur des huizes. Hij mag wel even stoeien met de Rosa de Alba ( Elena ), een hulpje des huizes. Misschien ook wel de mooiste van heel de vrouwelijke cast want zo aantrekkelijk zijn de vrouwen hier niet. Het slot wordt snel afgerateld : de overige gasten gaan weg ( moeten blijkbaar niet op de politie wachten ) en dan volgt de ontknoping die eigenlijk ook niet weet te verrassen. Zwakke film ! 4/10