La Zizanie (1978)

Toen Louis de Funès in '83 zijn laatste adem uitblies, betekende zijn dood een groot verlies voor de populaire Franse filmkomedie. Maar de man vertrok niet zonder meer. Hij heeft zijn publiek zo'n honderdveertig knotsgekke prenten nagelaten waarin hij steevast zichzelf profileerde als de meest neurotische driftkikker van de Franse film. Louis de Funès was actief vanaf de jaren '40. Vele de Funès-films werden kaskrakers: Les Aventures De Rabbi Jacob, L'Aille Ou La Cuisse, de zes Gendarmeverhalen, L'Avare... Ook La Zizanie was een voltreffer en trok vooral veel volk omwille van de gelijkwaardige combinatie de Funès en Annie Girardot. Voor de regie tekende Claude Zidi, de samen met de Funès ook de meer geslaagde Michelinparodie L'Aille Ou La Cuisse draaide. De filmkritiek beweerde indertijd dat La Zizanie duidelijk veel te snel in elkaar werd geflanst om gereleasd te kunnen worden tijdens de paasvakantie. Al is dit zeker niet de beste film uit zijn palmares, toch is de Franse bekkentrekker in absolute topvorm...

Louis de Funès en de Japanners

Ik vind het altijd vreemd hoe ondergewaardeerd Louis de Funès hier eigenlijk is. Ik zit nu aan zo'n 30 geziene films en het merendeel daarvan circuleert qua algemene score rond de 3*. Al heb je natuurlijk wel uitzonderingen die vrij populair zijn (La Grande Vadrouille onder andere), maar het blijft me verbazen dat één van 's werelds populairste komieken nooit echt op bijval van het MovieMeter publiek kan rekenen. Wat dus ook het geval is bij deze La Zizanie. Het is één van de Funès zijn laatste werken voor hij stierf in 1983 en ik vind het één van zijn beste films tot nu toe.

Vooral omdat dit weer zo'n typische de Funès klucht is die de Fransman als gegoten zit. Het begint al met een leuke lunch met de Japanners (alleen de Funès kan een personage neerzetten dat machines tegen milieuvervuiling maakt en daardoor aan meer vervuiling doet dan wie dan ook in het dorpje) en de film blijft eigenlijk gedurende heel de speelduur op eenzelfde niveau doorgaan. Al moet je natuurlijk openstaan voor de wat vreemde situaties waar de personages in terecht komen. Het omtoveren van het huis in één grote werf is weliswaar wat vergezocht, maar het werkt wel. Claude Zidi beseft gelukkig wel dat hij zijn film niet de volle 90 minuten kan vullen met dit soort fratsen en besluit er nog een klein stukje verkiezingen aan te breien. Dat is van een iets lager niveau dan wat we eerder hebben gezien, toch is de strijd met Bernadette vermakelijk genoeg om te blijven boeien. De laatste minuten in de Provence voelen wat geforceerd aan, maar op zich nog wel leuk. Wel erg vreemde openingscredits eigenlijk. Deze hebben niet echt iets met de film te maken en passen ook niet in de stijl van wat er volgt.

Zoals gezegd weer een kolfje naar de hand van Louis de Funès. Hij mag hier weer eens zijn trukendoos bovenhalen en doet dat op een heerlijke manier. De ene na de andere leuke scène volgt elkander op (de biljart behoort nu al tot één van mijn favoriete stukjes van de komiek) en het is genieten over de gehele lijn. Ik was in de eerste plaats wel niet zo tevreden met Annie Girardot. Het is zeker en vast geen slechte actrice, ze was fenomenaal in Visconti's Rocco, maar de rol van de vrouw van de Funès zijn personage is meestal weggelegd voor Claude Gensac. Hoewel het in het begin even wennen is, doet Girardot het gelukkig erg sterk en was ik Gensac al snel vergeten. Voor de rest weer een aantal bekende gezichten die komen opdraven, Maurice Risch als L'imbécile blijft leuk, dus er valt hier genoeg te genieten.

Het is duidelijk dat de humor van de Funès je moet liggen en toch begrijp ik niet waarom dit maar nipt aan 3* geraakt. De Franse komiek is weer heerlijk op dreef, het script zit vol met leuke scènes en de wisselwerking met Girardot is heerlijk. La Zizanie komt toch vrij hoog in mijn toplijst te staan vermoed ik.

4*

Dit vond ik vroeger een hele leuke film, maar de herkijk valt toch tegen. De Funès had net 2 hartaanvallen achter de rug en moest het toch wat kalmer aan doen met z'n driftbuien en die missen we toch hier. Daarnaast zitten veel gags er toch net naast qua timing of zijn gewoon te flauw. Best nog wel aardig voor een druiligere avond, maar dit is toch net een beetje te kabbelend.

Was me niet bekend maar wat een ontzettend leuke komedie is dit. Kolderesk, over the top … Qua thematiek ook echt een weerspiegeling van de tijdsgeest van eind jaren '70: opkomst van de milieubeweging en ook is er aandacht voor de plaats van de vrouw in huwelijk en samenleving. Gelukkig wordt die maatschappijkritische thematiek met een kwinkslag gebracht waardoor het allemaal prima verteerbaar is. De humor van het hele gebeuren komt op de eerste plaats. Louis de Funès en Annie Girardot zijn hier zeer complementair als filmkoppel.