Sing Si Lip Yan (1993)

Die Street Fighter scenes waren zeer komisch! Dit valt echter niet van de film zelf te zeggen, die vooral teveel op die constante knipoog leunt. Hier en daar wat leuke stukken. Komt vooral doordat ik Chan vaak leuker vindt als ie serieus oogt, en waaruit de humor voortkomt uit een bepaalde beweging of voorwerp wat hij gebruikt. Zelfde probleem met The Fearless Hyena. 1.5 sterren

in de middag herzien. Ik had toch wel weer zin in een Chan filmpje (misschien zet ik 'm morgen nog een keer op).

Sommige scene's zijn vrij amateuristisch, maar hier lijkt het wel de bedoeling. Ik blijf het een genietbare film vinden met geweldig stuntwerk, zoals bijv. de skate scene. Leuke gevechten van Chan, de vrouwen en de rest van de cast. Heerlijke flauwe verzinsels (Chan heeft honger, er loopt een vrouw in een roze badpak met hem te flirten, maar omdat Chan honger heeft ziet hij de borsten voor hamburgers aan, arm als een kippevleugeltje en haar been als een lekker kippenpootje etc.

Kitsch, maar wel heerlijke. Erg leuk om weer eens in de dvd speler af te spelen
4,0.

Lastig.

JWong loopt vaak tegen de moeilijkheid om anime om te zetten naar live action. Ik ken een héél klein beetje van de reeks en bepaalde dingen kon ik ook wel herkennen. De fascinatie voor voedsel en de grote hamer zijn running gags, maar zonder die voorkennis in de film niet bepaald leuk. Vermoed dan ook dat deze film het best valt bij mensen die de reeks ondersteboven kennen.

Voor de rest zal het soms wat stroef lopen, ook voor mij. Het helpt ook niet dat HK een Japanse manga verfilmd. Er zit toch een iets te grote barriere tussen de cultuur van beide landen om dit zonder problemen te laten verlopen.

Film vermaakt verder wel maar weet zeker niet altijd te overtuigen. De moment dat het helemaal lijkt weg te glijden komt er gelukkig de SFII scene (deed JWong al eerder, heeft ook al eens een Mario Bros scene gedaan trouwens) en het erg leuke eindgevecht. De SFII scene verdient de film sowieso een halve ster extra, heerlijk die achtergronddeuntjes en samples.

Gelukkig duurt het ook niet te lang en is de film speels genoeg om niet te vervelen, maar JWong blijft de hele film lang tegen een aantal lastige obstakels opboksen. Jammer genoeg weet hij ze nooit helemaal te overwinnen.

2.5*

Compleet niet wat ik er van had verwacht, maar nog steeds hilarisch. Ik had de befaamde SF 2 scene al meerdere malen op youtube gezien omdat ik een groot Gary Daniels fan ben, maar dat de film dit soort grappen continu blijft herhalen had ik niet verwacht. In dat opzicht is het inderdaad vrij duidelijk een manga verfilming, want de rare bekken en cartoonesque situaties vlogen je om de oren. De kung fu kwam pas op het einde echt naar buiten, maar uiteindelijk was dit geen heel groot probleem, omdat ik me kostelijk heb vermaakt gedurende de scenes die daarvoor in beeld kwamen.

Tegelijkertijd faalt de film wel behoorlijk als City Hunter verfilming. Ryo is in de anime ook een pervers mannetje, maar is vooral een briljant schutter en totaal geen martial artist. Kaori is daarnaast meer een tomboy die steeds voor een man wordt aangezien en is daarin eigenlijk ook veel gaver dan het truttige meisje wat ze hier moet voorstellen. Natuurlijk is de anime niet compleet realistisch, maar de absurde Hong Kong humor die men hier verspreid komt nergens naar voren. Dit maakt de film niet per se slecht, maar veel meer dan twee personages die dezelfde naam hebben heeft de film nu ook niet met de serie te maken.

Maar uiteindelijk is het belangrijkste alsnog dat de film te genieten is, en dat is absoluut het geval. Chan met zijn maniertjes mag ik altijd graag zien en Daniels en Norton zijn beide gave slechteriken die zorgen voor gave vechtscenes. Een aanrader, zij het lang niet zo groot als Police Story of Drunken Master.

Jackie Chan als Chun-Li

Het heeft weer even geduurd maar vandaag toch maar weer eens even tijd gemaakt voor een Jackie Chan film. Ik ben ondertussen al de tel kwijt hoeveel we er hebben gezien maar het valt op dat ik Chan gewoonweg nooit beu geraak. Natuurlijk heeft hij ook de nodige rommel gemaakt, wie met zo'n groot oeuvre heeft dat niet, maar af en toe zit er zo toch weer een onverwachte film tussen. City Hunter is er zo één.

Want wat een heerlijk gestoorde rit is me dit! Dat dit gebaseerd is op een manga werd al vrij snel duidelijk (al was het maar omdat de film opent met tekeningen die dan overgaan in echte beelden) maar je voelt aan dat dit een adaptatie is doordat personages zonder boe of bah geïntroduceerd worden en vooral dankzij gimmicks zoals het slaan met die enorme hamer. Als je fan bent van de manga dan zul je dit misschien nog wel meer kunnen waarderen want ik veronderstel dat er een hoop inside jokes aan ons zijn voorbijgegaan maar dat neemt niet weg dat de film voor de rest vol zit met erg leuke scènes. Zelf heb ik vroeger vrij veel Street Fighter gespeeld en ook de film met Van Damme heb ik ondertussen al meermaals verslonden dus dan was de ode aan de spellen voor mij dan ook erg geslaagd. Chan als Chun-Li en Honda is natuurlijk te hilarisch voor woorden. Ook het kleine eerbetoon aan Game of Death met Bruce Lee was wel erg leuk gevonden. Voor de rest zit City Hunter vol met bizarre scènes (dat mini optreden halverwege in de film!) en komt er ook nog eens een hilarisch foute soundtrack aan te pas.

Jackie Chan. Hoe meer ik er van zie, hoe meer ik hem kan waarderen. Ik heb altijd al wel de indruk gehad dat hij wel wat in zijn mars had want anders kom je niet aan zo'n status maar wat hij allemaal heeft gedaan spreekt toch wel tot de verbeelding. In City Hunter ligt de nadruk niet zozeer op de stunts/vechten zoals het overgrote deel van zijn oeuvre maar ligt de focus terug meer op de humor. Chan blijft ook een heerlijke komiek dus dat zit hier dan ook weer goed. Leuk om Gary Daniels ook nog eens te zien verschijnen, de perfecte tegenstander voor Jackie Chan. Leon Lai was trouwens ook wel enorm cool als een soort van Aziatische Gambit uit de X-Men comics, de verfilming van het personage in X-Men Origins wil ik zelfs niet over spreken omdat dat zo slecht is maar dat terzijde.

Ik geef de laatste tijd minder 4* aan de films van Chan dan in het begin (martial arts is dan ook een genre dat me erg aanspreekt) maar deze mag zich toch makkelijk tot dat selecte clubje scharen. Overdreven, kitscherig, enorm fout maar o zo hilarisch. Een erg onverwachte meevaller.

4*

Deze actiekomedie is zoals je van Jackie Chan kunt verwachten. Een film met goede actiescènes, goed stuntwerk en het nodige humor, geheel volgens Chan concept. Ondanks dat het eigenlijk veel van hetzelfde is stelt het niet teleur. De korte bijrol van Gary Daniels kwam geheel onverwachts.

Tegenvallende film waarin een detective de dochter van een krantenmagnaat moet opsporen. Een dun plotje dat, zeker op het begin, nogal rommelig gebracht wordt. Maar het is vooral die humor die bij mij niet werkt hier (veel te overdreven allemaal). Afgezien vallen de actie-scenes (afgezien van de finale) ook wat tegen (zeker vergeleken met andere Jackie Chan films).

Het is jaren geleden dat ik een Chan-film heb gezien, dat terwijl ik hem zeer goed kan verdragen. Met City Hunter wilde ik een inhaalslag beginnen, maar dit is een ietwat valse start gebleken. Prima als het een - voor mij onbekende - manga-verfilming is maar dat het er zo dik bovenop ligt had ik nooit durven dromen. Dit was af en toe tenenkrommend slecht.

Natuurlijk is Jackie koning van de actiekomedie, maar ik vind zijn humor vooral goed in zijn bewegingen. Er zijn ook een aantal voorbeelden in andere films waar hij komisch kan zijn in niet-actiegerichte scenes, vooruit. Maar vanaf het begin zijn er de pats-boem-geluidjes te horen waardoor de hele film als een Looney Tunes-film aanvoelt. Er gaat geen minuut voorbij of er wordt op een drumstel geslagen, op een fluitje geblazen of een ander gaar geluidseffect ingezet. Het is bijna ondragelijk, en de rest van de humor is vaker mis dan raak.

Als ik die ergernis opzij zet dan blijft er gelukkig nog wel een beetje over. Zo zijn de gevechten vermakelijk, maar dat komt misschien omdat ik dit zo lang heb gemist. Want er werd ook veel gebruik gemaakt van vuurwapens waarbij nog best wat doden vallen, niet heel gewoon voor een Chan-film. Niet verwacht dat ik in een matige film als dit één van de tofste Chan-scenes zou tegenkomen, namelijk de geroemde Street Fighter II-scene. Heerlijk om die geluidjes weer te horen, zeer goede fanservice. Verder lopen er een paar behoorlijke mooie vrouwen rond en heeft de film, mede door de meligheid, toch een redelijke feelgood over zich heen waardoor het allemaal nog een beetje verteerbaar is. Dan deel ik de mening van de grootmeester zelf; dit is een mindere.

Een nogal flauwe komedie met Jackie Chan, die ik altijd graag bezig zie. De film is natuurlijk gebaseerd op een Japans Manga stripverhaal, maar dat maakt het niet minder flauw. Was de film niet met de immer sympathieke Jackie Chan geweest, dan had ik hem waarschijnlijk niet eens uitgekeken. Wel een hele mooi meid die Kumiko Goto! En ook leuk om Bruce Lee en Jackie Chan weer eens 'samen' in een film te zien.