Ting Che (2008)

Visueel fraai debuut van Chung die zowel achter de schrijftafel als achter de camera zat. De film is opgebouwd uit een serie scénes waarvan het verloop onvoorspelbaar is, die elk op zich vaak tamelijk absurd zijn, maar op het einde leuk samen komen tot een geheel. Een beetje een riskante structuur omdat je soms een gevoel van doelloosheid krijgt en de film het dan volledig moet hebben van de kracht van de individuele scenes. Die waren helaas niet allemaal even sterk. Hetzelfde geldt voor de humor. Een grap per kwartier, maar dan moeten ze eigenlijk ook echt allemaal werken. Jarmusch-achtige scenes, maar dan met acteurs die net het nodige extra niet bieden kunnen. Neemt niet weg dat er visueel fraaie scenes te bewonderen zijn met vaak sfeervolle kleuren en dito belichting.Toch blijft er ook een gevoel van "nèt niet".

Erg leuk.

Wel wat anders dan z'n latere films, vooral iets frivoler vond ik. De film deed me dan ook sterk denken aan een vroegere Sabu ofzo. Het begint met iets klein stoms, wat zich doorheen de film steeds verder opbouwt, maar niet op een erg gestructureerde manier.

De film gaat waar het plot hem heenneemt, zo lijkt het wel. Het voelt daarom niet echt als een strak geheel aan, maar wanneer de afzonderlijke segmenten leuk zijn maakt dat verder niet zoveel uit. Sommige zaken zijn dan wel een beetje voorspelbaar (zoals de vissenkop), toch weet Chung het wel leuk te brengen.

Visueel is het netjes. Nog niet het geniale van z'n latere films, maar wel veel mooie shots en fijn kleurgebruik. Op de acteurs ook helemaal niks aan te merken, leuke cast met een jonge maar immer geniale Chen Chang voorop. Enkel de soundtrack is wat makjes, maar wat had je dan gedacht.

Gewoon een leuke film die constant weet te boeien, nergens echt inzakt en vooral erg geinig is. Z'n latere werk is nog een trapje of twee beter, maar absoluut de moeite.

3.5*