Gentlemen Broncos (2009)

Pff, niet bepaald mijn humor.

Ik vond de film helemaal niet droog, zelfs niet flauw. Hij werd gewoon niet komisch.

1,5 *, vanwege de nog enigszins grappige personages.

B.

Onderhoudend niemendalletje met een leuk en vrij origineel gegeven. Hier en daar helaas wel wat futloos en flauw; ook mist de film een charismatische hoofdpersoon. Visueel valt er gelukkig wel één en ander te genieten: de begincredits zijn subliem en de 'foute' science fiction-clips met in de hoofdrol Sam Rockwell zijn hilarisch slecht.

Net geen Napoleon Dynamite of Nacho Libre, maar ook hier straalt het droge er weer vanaf en maken wij weer kennis met een paar bijzonder debiele personages. Dit is helemaal mijn soort humor.

3,5*

Heel af en toe heb ik kunnen lachen om de droogheid van de film maar op een gegeven moment worden de personages dermate vervelend dat het niet leuk meer is. Het enige dat overblijft is een vervelende en flauwe film met een paar aardige nummer uit de jaren 80

Slecht.

Tja, wat zal ik zeggen over deze film. in het begin kon ik geen glimlach op mijn gezicht toveren en stond ik er alleen versteld van dat een dergelijke film gemaakt is. Van nature vond ik gewoon niets grappig. Misschien had de moeder van Benjamin wel iets grappigs maar that's it. Op een gegeven moment begonnen we wel te lachen. Maar dan alleen omdat we er niet over uit konden dat iemand dit soort dingen kan bedenken.

Trieste bedoeling deze film. Het enige leuke moment vond ik nog de kots scene bij de première gevolgd door het zoenen (lekker smakelijk). De cast vond ik ook vreselijk m.u.v. Jemaine Clement als Chevalier. Die was zo droog dat hij grappig was. Hij liep ook altijd rond met zo'n oortje in en belde dan gewoon altijd met een andere telefoon Hoofdrolspeler Michael Angarano was zo waardeloos dat ik eigenlijk hoop hem nooit meer te zien in een andere film. Normaal pleurt men bij dit soort films redelijk wat vrouwelijk schoon erin om de film nog enigszins te redden maar dat was bij deze film verre van aanwezig. Er zaten eigenlijk alleen maar draken van vrouwen in. De muziek vond ik overigens best aardig in deze film.

De zoveelste flauwe komedie die je alleen maar weet te vervelen. Het is de eerste keer dat ik Michael Angarano aantref en hopelijk blijft het bij deze kijkbeurt want hij speelde erg zwak, evenals de rest van de cast. De moeder van Benjamin is een vreselijk irritant personage terwijl zij als enige nog een beetje realiteit had kunnen brengen tussen die sci-fi rommel met vliegende herten en laserpistolen. Per slot van rekening houd zij zich ook nog bezig met het ontwerpen van verschrikkelijke jurken waardoor je echt geen enkele symphatie voor haar op kan brengen. Chevalier was een apart figuur en zijn karakter zou ik best kunnen linken met een schrijver van gekke boeken maar het 'stelen van het verhaal' en dergelijke is gewoon erg slecht uitgewerkt en je krijgt nergens het gevoel dat er echt concurrentie heert of iets dergelijks. Te saai, te kinderachtig.

Ik keek deze film zonder enige verwachtingen en zonder te weten waar hij over ging. Ik vond hem meteen al leuk, de omgeving is heel minimalistisch en de dingen die gebeuren totaal onverwacht, waardoor het de film anders dan andere films maakt. Je moet er inderdaad van houden. Het is niet dat er heel veel gebeurd in de film, je moet er een beetje doorheen kijken denk ik. Ik vond de relatie die de jongen met zijn moeder had erg ontroerend, hoe lief hij evengoed voor haar bleef. De droge humor (die "gay" jongen met die dikke lip; geniaal!) maakte me vreselijk aan het lachen en ondanks heel af en toe saaie stukjes wilde ik toch weten hoe de film afliep. De maker heeft voor mensen die van dit soort films houden zijn doel weten te bereiken denk ik.

Hm, dit was weer een bijzonder filmpje. Zo fout, maar ik kon het wel appreciëren. De humor is soms wel wat van bedenkelijk niveau (kotsen, kakkende slang, ...) en visueel is het ook niet om naar huis te schrijven.

De muziek vond ik wel nog goed.

De film zal zeker niet iedereen aanspreken, maar 'k kon het wel smaken.

1 van de meeste onderschatte films ooit. Grappig en meeslepend voor de hele speelduur.

Fantastische soundtrack en karakters.

Super droge film die een beetje een allegaartje van stijlen is.

In het begin vond ik dat het allemaal wel aardig was, maar een beetje voortkabbelde. Ergens halverwege de film komt alles in een stroomversnelling en hem ik toch meerdere keren kapot van het lachen gelegen.

Redelijk bizar ook wel en ik heb meerdere keren "what the fuck?" luidop gezegd in mijn zetel.

Boordevol humor ook, die soms best subtiel is en op andere momenten dan weer het flauwste qua slapstick opzoekt.

Ik heb mij er alvast super mee geamuseerd!