Part of the Weekend Never Dies (2008)

Een Soulway/2manydjs waardige docu.

Warrig, chaotisch en één grote soep. Meer een vage registratie van wat de broertjes uitstralen en wie ze zijn dan een secce documentaire. Dat siert deze docu wel.

Verder is een beetje voorliefde voor wat de broertjes doen wel meegenomen, hoewel ook daar een beetje de val zit voor mij. Net zoals hun setjes vind ik ze geweldig wanneer ze een drive en sfeertje opbouwen, maar de climax is nooit sterk genoeg. Misschien wel een beetje eigen aan het electro gebeuren, maar vind het altijd jammer wanneer de breaks het beste is aan je muziek. Verder ook geen fan van de wat onzuivere klank die ze in hun sets brengen met de live instrumenten.

Ze worden verder aardig opgehemeld in deze docu, hoewel de beelden zelf een wat ander verhaal brengen. 't Is een interessante tegenstelling tussen de broers en het nogal decadente en losgeslagen publiek.

Leuk om een keertje te zien, zo'n kwartiertje voor het eind zit er een erg gaaf stuk dat eigenlijk bestaat uit fragmentjes van breaks uit verschillende concerten. Hierin zijn de Dewaele broers ook het sterkst, hier is de docu ook het sterkst.

3.5*

Toffe docu..

Erg fijne muziek en leuk om mijn favorieten Justice en Tiga ook eens langs te zien komen. Heel leuk om eens te zien al zakt het naar het einde toe wel een beetje in. Had niet langer moeten duren naar mijn mening.

NY excuse is super trouwens!!! Maar die van Justice is beter...

4*

Geinige docu, die redelijk onconventioneel vooral overkomt als een groot hip partygebeuren, net als 2 Many DJs zelf.

Fijne muziek voor live dansgelegenheden al blijf ik er (wellicht onterecht) bij dat dit soort powerelectro zoals 2 Many DJs, Justice, LCD Soundsystem etc. Misschien wel de simpelst te fabriceren muziek is, maar goed.

Heerlijke registratie van de gebroeders Dewaele. Soulwax nite versions is echt konings. Verder is het lekker chaotisch, met mooie registraties van losgaand publiek en vooral veel erg goede muziek. Aangevuld met leuke commentaren van de in-crowd die elkaar op elk festival tegenkomen. James Murphy

Het einde is idd het sterkst, erg gaaf gedaan al die optredens door elkaar en in elkaar gemixt tot een kwartier Soulwax geweld!

Krack