Kurôzu Zero II (2009)

Was het al bijna vergeten, dat er een deel 2 aan zat te komen, bedankt voor de herinnering belchinees

Dit is precies wat ik had verwacht van een tweede deel, meer van hetzelfde en dat krijg je ook letterlijk.
Het volgt de zelfde opbouw, met tussendoor de bijbehorende soap-achtige scenes en een liefdes scene die ook weer zeer geinig is (Ook vergelijkbaar met die date scene in deel 1).
De gevechten zijn weer tof in beeld gebracht en er komt haast geen einde aan, grote groepen die tegen elkaar staan in te hakken kan wel eens chaotisch worden. Gelukkig is het erg herkenbaar aangezien één van de groepen volledig bestaat uit kale mannen, erg grappig gezicht soms en erg handig.

Een deel 3 zal niet uitblijven, dat word duidelijk gemaakt.
Deel 1 kreeg 4 sterren, hier twijfel ik nog tussen de 3.5 en 4*, niet omdat het minder is dan deel 1 maar gewoon omdat het nogal veilig is, weinig nieuws krijg je te zien.
Voor nu op 4*

Misschien niet zo slim, was ik gister laaiend enthousiast over het uitermate creatieve Yatterman, volg ik dat gelijk op met zijn meest mainstream filmverhaal tot nu toe. Dit was namelijk al het geval bij Deel 1.

Even terughalen wat ik bij deel 1 zei dan maar, in het kort:

Mainstream werkje, voor zijn standaards. Toch erg mooi gefilmd en de editing, kleurgebruik en sommige scens zagen er gewoon perfect uit, alhoewel gelikt. De liedjes en gekke situaties en humor is ook niet iets wat je zomaar in een andere film terug ziet.

Klonk positief he? Ja, ik wist dan ook wel wat te verwachten, dacht ik. Van deel 1 zijn de punky liedjes en soundtrack inderdaad overeind gebleven. Ook hebben ze een blik flink geweld open getrokken.

VEEL geweld ja. YAWN, als ik ruim dertig minuten (of was het zelfs meer) naar een eindgevecht kijk, wil ik wel waar voor me geld en niet een stel zwarte mannetjes tegen een blik kale witte mannetjes.

Sfeer,d at ontbrak er namelijk ook meestal. De punky club scenes waren nog steeds getroffen en er waren momenten dat de camera meer deed dan chaotisch zijn, maar al met al viel het tegen. Dat eindgevecht bij deel 1 was geweldig! Regen, perfect neergezet, het was prachtig, in plaats van bot op elkaar in hakken.

Ook, waar is de humor? Ja, de housen clan als een stel boeddhistische, schreeuwende apen. Grappig voor even, maar het gaat al snel vervelen. Zo zijn er wel meer dingen. Oneliners tussen het geweld door, zijn wel erg stompzinnig, er word idioot veel gangster gepraat en geschreeuwd en drama elementen vallen dus op deze manier. wel erg plat op de bek. Miike kennende, zal er wel weer de nodige relativering voor nodig zijn, maar in deze strakke gelikte setting, paste het gewoon niet.

Spaarzame momenten zoals bowlen en darten die mistte ik sowieso heel erg. Geeft de film toch meer zijn eigen touch.

Deze film gaf me niet het gevoel dat alleen Miike de film kon maken. Dit had gemaakt kunnen worden door 100 andere japanse regisseurs. Bold statement , dat weet ik, maar ik zie geen reden om niet met zo'n line te smijten. True, hij heeft deze wereld op poten gezet en gemaakt als film, maar als een andere regisseur het van hem zou overnemen, zou het kunnen. Niet gezegd dat het dan interessant zou blijven, want ondanks dat me dit veel te normaal en gelikt is, is het natuurlijk wel strak in elkaar gezet allemaal.

Score? Mja, het zou niet eerlijk zijn om er een onvoldoende tegenaan te gooien. De film is gewoon erg professioneel, ziet er goed uit en kent ook wel zijn momenten. Voor mij alleen niet helemaal uitdagend genoeg!

50e Miike die ik kijk. Toffe mijlpaal.

Volgens mij de eerste straight-forward sequel die Miike ooit gemaakt heeft. De film volgt dan ook nog eens compleet hetzelfde stramien als het eerste deel.

Enige grote verschil is dat deze wat meer vecht-geörienteerd is, dus het is best wel aangewezen dat je graag street brawl fighting kijkt. De hele finale (zo'n 30 minuten) is één lang knokgevecht, en niet van het cleanste, meest technische soort.

Film blijft visueel aangenaam, verder is het een herhaling van deel 1. Iets meer entertainment, soundtrack ook een tikkeltje beter, maar wél nog net iets commerciëler.

4.0* en een uitgebreide review

Niet zo verrassend goed als het eerste deel, maar zeker niet veel slechter.

De film gaat verder waar het vorige deel ophield. Al snel wordt er een nieuwe groepering geïntroduceerd die een bedreiging vormt voor de Suzuran. Dit mondt al snel uit in een massale bendeoorlog.

Hetgeen wat me het meest opvalt is dat er nóg minder Miike in de film te zien is. In het voorgaande deel was er al niet zo bar veel Miike terug te vinden, hier had het inderdaad misschien net zo goed door iemand anders geregisseerd kunnen worden. Ondanks dat heb ik weer volop genoten. Vooral door de stoere toon van de film. De jongens zijn stuk voor stuk vechtmachines. Geef ze een grote bek en je krijgt een knal. Zet één mannetje tegenover honderd vijanden en hij zal er tegenin stormen totdat hij er bij neervalt. Dat bevalt me wel.

Hier en daar is er ook weer wat humor aanwezig, hoewel minder dan in het eerste deel. Maki is hilarisch als hij een date heeft en Ken is ook leuk, hoewel hij hier een relatief klein rolletje heeft. Ook de beeldschone Meisa komt maar weinig in beeld helaas. De film duurt lang, maar ik heb me geen moment verveeld. Ik ben zelfs benieuwd naar het derde deel. Ik hoop op een introductie van een paar memorabele personen. Want Miike moet oppassen dat het nu niet in herhaling gaat volgen. Slechts een introductie van een nieuwe groepering zal niet voldoende zijn. Met andere woorden, wat meer verhaal en wat geniale Miike-dingetjes zou het vervolg alleen maar ten goede komen.

Beetje een eentonige Miike dit. Als je effe lekker een gek avondje wilt hebben, stop dan niet deze van hem in de Dvd gleuf. Een simpel verhaaltje met een aantal hoop leuke gevechten waarvan er helaas ook mindere in zitten. De speelduur is veel te lang en de soundtrack is de meest gruwelijke soort die je maar kunt treffen, foute filmmuziek noem ik dit.

Visueel zit het wel snor maar toch ook weer niet opmerkelijk.

Tja, soms liggen de verwachtingen hoog en dan valt het zo tegen op bepaalde vlakken... Een 3.0* is het op zijn minst dan wel weer waard.

Iets te simpel of te makkelijk allemaal.

Awesome.

Fantastisch vervolg. Had ik totaal niet verwacht daarom ook zo lang gewacht om deze te bekijken.

Maar ik heb de hele speelduur genoten. Ik vind deze misschien zelfs wel beter als het eerste deel.

De gesprekken en de gevechten zijn omhoog geschroefd. Het gaat allemaal een stukje dieper hierin en de drama komt beter tot zijn recht als in het eerste. De gevechten zijn weer geweldig om te volgen met als hoogtepunt een veldslag van een half uur op het einde. Audiovisueel ook weer interessant, ondersteunt met verschillende soorten muziek die het allemaal wel redelijk goed doen. Laat Crows Zero 3 maar komen, ik kan niet wachten.

4

Het eerste deel vond ik iets beter. Het verhaal van deze is wat minder interessant en dat gedoe om die broer had gewoon weggelaten mogen worden. Ook is de humor iets minder aanwezig (al is de date van die lompe gozer hilarisch. Zat echt met één hand voor mijn hoofd te kijken). De soundtrack is wel een tikje beter. Verder gewoon een prima Miike, aardig vervolg dat naar meer smaakt.

3.5*

Wat minder dan de voorganger, toch genoeg om te genieten.

Net als Crows Zero ziet het er visueel netjes uit, haast iets te gelikt. De soundtrack bevat hier ook een tweetal popnummertjes (zij het dat één daarvan wel door een rockband gespeeld werd, maar toch een vrij soft nummer) die ik niet vind passen bij de sfeer.

Toch een aantal verschillen, waar ééntje er voor mij erg negatief uitpakt: de humor is hier meer afwezig of werkt niet. De kale mannetjes zagen er grappig uit, maar waar zijn nou scènes als bowlen met mensen als kegels? Dat mis ik toch wel een beetje. Ook had de film voor mij een wat meer dramatische toon, met mensen die aan zichzelf twijfelen, familieomstandigheden etcetera.

Daar staat het eindgevecht tegenover, waar voor mijn gevoel veel meer uitgepakt wordt dan in de eerste film. Dertig minuten lang knokken met je blote knuisten. Het ziet er niet echt Jet Li-mooi uit, maar het is wel behoorlijk energiek en soms zitten er toch nog een aantal gave moves in, zoals hoe het personage Serizawa de eindfase van het gevecht met de Michael Jackson-kloon inzet.

Vermakelijk, maar net als het eerste deel voelt het aan alsof er meer mee gedaan had kunnen worden. Wat dat betreft ben ik benieuwd wat Toyoda met Crows Explode gaat doen, want hoe gaaf ik Miike ook vind, ik heb het idee dat dit Toyoda meer ligt. Voor Crows Zero II in ieder geval 3*.

Een vervolg die meer van hetzelfde is. Met Crows Zero II weet Miike wederom een film neer te zetten die redelijk sfeervol is en de nodige actie bevat. Met inhoudelijk minder drama dan zijn voorganger voelt deze wederom te lange film net een stuk minder lang als zijn voorganger. Met het laatste echte gevecht (op de 1 tegen 1 erna na) weet Miike een stevig slotstuk te brengen wat zoals de gehele film bikkelhard is maar ook erg lang, maar wel op een goede manier.