Welcome (2009)

Zojuist deze film in de sneak preview gezien.
Ik had van tevoren geen idee dat het deze film zou worden en ben er blanco ingegaan. Ik werd aangenaam verrast.

De film boeide me vanaf de eerste seconde.

De hoofdlijn van het verhaal is de problematiek van vluchtelingen in het algemeen, en een koerdische jongen van 17 in het bijzonder, die op alle mogelijke manieren het Kanaal richting Engeland proberen over te steken en de wijze waarop zij worden benaderd/ behandeld door de overheid en de lokale bevolking. Dit is gewoon onthutsend om te zien.
Één van de meest pakkende scenes van de fim is voor mij de deurmat van de buurman waar WELCOME op staat geschreven.Wat een ironie.

Daarnaast wordt de buitengewoon mooie vriendschap tussen de badmeester Simon en de koerdische jongen Bilal, die zeer gepassioneerd is om het Kanaal over te gaan zwemmen om bij zijn liefje te kunnen zijn, op een schitterende wijze in beeld gebracht.
De badmeester wordt zich langzaamaan bewust dat hij de jongen , ondanks zijn eigen sores, gewoon moet gaan helpen.

Over de afloop van het verhaal zal ik verder niets vertellen.
Daarvoor kan ik een ieder aanraden deze film te gaan zien.

Een dikke 4* krijgt de film van mij.

De band tussen de twee hoofdrolspelers krijgt langzaam gestalte. Oprecht en ontroerend drama. De doorleefde, bittere kop van Simon past voortreffelijk bij de setting: het koude, armere Calais, waar menselijke drama's elkaar ontmoeten aan het water. 4*

Mee eens, prachtfilm. Ontroerend drama tegen een maatschappelijk relevante achtergrond. Vakkundig in alle opzichten, maar het acteerwerk springt eruit. En Vincent Lindon als Simon in het bijzonder.

Een zeer aangrijpende film die denk ik toch nog lang in mijn geheugen gegrift zal staan, zeker ook vanwege de zeer dramatische afloop. De dood van Bilal was namelijk niet nodig geweest. Als hij zich had laten oppakken door de Britse coastgard zou hij waarschijnlijk niet naar Frankrijk teruggestuurd zijn.
Deze film geeft wel een goed beeld van de schrijnende toestand waarin politieke vluchtelingen, illegalen etc zich bevinden. De manier waarop de Franse autoriteiten hun en ook diegenen die deze illegalen onderdak of wat voor steun verlenen behandelen is ook niet bepaald fris te noemen. Voor het argument van de Franse autoriteiten dat teveel toegeeflijkheid een enorme zuigkracht teweeg zou kunnen brengen op de illegalen om in nog grote getalen naar Calais te trekken om in Engeland te kunnen komen valt wel iets voor te zeggen. Makkelijk te beoordelen is deze film daarom ook niet. Toch kan ik deze film aan iedereen aanbevelen en zeker aan diegenen die niet zo'n positief beeld hebben over illegalen, moslims, politieke vluchtelingen etc. Het gaat in deze film vooral toch ook om menselijkheid. Die badmeester was daar een sprekend voorbeeld van.
"Welcome" is voor mij tot nu toe een van de beste films die ik dit jaar in de bioscoop gezien heb.

4,0*

De film begint als hyperrealistisch sociaal drama, bijna D'ardenne-achtig (minus de handheld camera dan) en het verschil tussen pakweg Luik en Calais is ook niet meteen heel groot. Dan ontspint zich een mooi en knap geschreven verhaal over twee mensen die zich vriendschappelijk tot elkaar aangetrokken voelen. Uiteindelijk als Bilal daadwerkelijk gaat zwemmen lijkt de film stillistisch af te stevenen op een sprookjesachtig feelgood-einde, dat dat uiteindelijk niet gaat gebeuren, dat maakt het voorafgaande eigenlijk tot de zwakke plek in de film. Het voelt een beetje kunstmatig om dat sprookjesgehalte zo op te voeren om de dood van Bilal harder te laten aankomen.

Die kritiek wordt ruim gecompenseerd door de acteerprestaties en met name de rol van Lindon als Simon. Ik denk dat ik dit jaar weinig fraaiere karakterrollen in de bioscoop zal zien. En alleen al die rol maakt deze film tot een aanrader.

Welcome is een film over hoop, over menselijkheid en is een toegankelijke film die een groot publiek verdiend.

4.0*

Vind het lastig om te beoordelen. In beginsel spreekt de film me zeker aan.

Het onderwerp is actueel en boeiend, de setting in principe ook in dat troosteloze Calais. Acteerwerk is ook uitstekend.

Maar heb toch het idee dat er wat meer uitgehaald had kunnen worden. De film is aan de ene kant wat kaal en aan de andere kant verhaaltechnisch weer wat geromantiseerd. Een lastige tegenstelling af en toe.

Met name qua sfeer vond ik de film niet helemaal geweldig. De haven van Calais is een wereld op zich ( en ik vermoed die 'illegalenjungle' al helemaal) maar dat kwam er toch niet zo goed uit.

Iedereen die in zo'n haven geweest is weet wat ik bedoel, die enorme bouwconstructies, de ongekende lichtjes, de combinatiegeur van benzine en zeewater, het geluid van allerlei kranen, vrachtwagens etc.

Dit kwam er voor mijn idee toch niet helemaal uit.

Wat betreft het verhaal: op zich niks nieuws, aardig verteld, aandoenlijk, maar niet helemaal dat het je versteld doet staan of zo.

Een mooi drama over de actualiteit. Acteerwerk van vooral Lindon is uitstekend te noemen. Soms een beetje rommelig camerawerk, maar dat viel niet echt op.

Mensen zouden door deze film toch een ietwat andere mening kunnen vormen over asielzoekers etc. Hoe ze worden behandeld is onmenselijk en sommigen proberen daar tegen in te gaan (Simon). Allemaal een beetje geromantiseerd maar het geeft toch een goed beeld van de omstandigheden in dat Calais.

Het einde van de film was goed te noemen, maar naar mijn idee had het toch wat sterker gekund. Ik was niet echt ontroerd, wat denk ik toch de bedoeling was.

Hiermee kom ik uit op een beoordeling van 3.5 sterren.

Veel kan ik eigenlijk niet meer toevoegen aan de verschillende meningen hier. Ook voor mij is Welcome een sterke film, zonder dat ik echt overdonderd werd. Niettemin erg genoten van de oerdegelijke acteerprestaties en de schitterende slotbeelden waarbij een hoofdrol is weggelegd voor Cristiano Ronaldo. Dik drie sterren.

Aangrijpend verhaal van de dagelijkse realiteit. En dat is nu precies tevens het zwakke punt voor mij het verhaal is boeiend maar de film wist me nergens echt te raken.

Persoonlijk had ik het ook geweldig gevonden als de film in Irak zou beginnen en van daaruit de vluchtpoging naar Engeland zou vertellen.

Nogmaals mooie film maar ik blijf met het gevoel zitten dat er veel meer in gezeten had.

Mooie film,

hart op de goede plaats en nog zo wat van die clichés.

Zien.

edit: Wel nog een vraag: Waarom willen al deze gelukszoekers eigenlijk zo graag naar Engeland terwijl ze allang in Frankrijk zijn? Is Engeland dan echt zo ver te verkiezen boven Frankrijk? Heb dit nooit zo begrepen. Hoor het graag!

Ontroerend en schrijnend verhaal over een jonge Koerdische vluchteling die koste wat het kost de oversteek tussen Frankrijk en Engeland wil maken en hierbij geholpen wordt door een Franse zwemleraar. De vriendschap tussen deze twee vormt het middelpunt van de film en wordt geloofwaardig weergegeven. De film heeft een aangenaam tempo en zakt nergens in. Ook het acteerwerk is uitstekend waarbij Vincent Lindon me na Pour Elle opnieuw positief opvalt.

Sterke, maar niet overweldigende schets over toestanden die ontstaan in Calais en voortvloeien uit mensensmokkel en illegaliteit.

De hardnekkige onverschilligheid van de bevolking en de strenge houding van de overheden wordt hier aan de kaak gesteld maar ook de positie van de vrouw in de Arabische wereld komt aan bod.

Het is een wereldprobleem dat geen oplossing kent en...vandaag zijn we met 7 miljard...

Vond de scheidingsaffaire en de bijna liefdesscène niet erg in de optiek van de film passend.

Toch een goede film, goed om welwillende prijzen te ontvangen, maar die helaas niets aan de toestanden zal veranderen.

Aangrijpende film over enerzijds de onverzettelijkheid van immigranten om hun doel te bereiken en anderzijds de weerstand die welwillende burgers ondervinden bij hun pogingen om deze wanhopige mensen te helpen. Beide thema’s worden heel mooi in beeld gebracht, waarbij de extra verhaallijn over uithuwelijken voor het nodige evenwicht in de benadering van de problematiek zorgt.

Na Je Vais Bien, Ne T'en Fais Pas (2006) opnieuw een pakkend pyschologisch drama van Philippe Lioret.

Behalve het voortreffelijke spel van Vincent Lindon bevat de film ook nog een duidelijke boodschap voor ons allemaal, wanneer zijn (bijna ex-)vrouw na het incident in de supermarkt zijn onverschillige houding becommentarieert met: “Tu veux que je t’achète un livre d’histoire?” Nou, doe maar. Want te veel mensen weigeren te leren van de lessen uit het verleden.

Dit is een zeer tragisch verhaal dat zonder al te overdadig sentiment word weergegeven. En dat evenwicht is heel goed vastgehouden door de gehele film. Het is to the point en ingetogen waardoor het heel mooi klein gehouden word maar het drama kwam toch absoluut heel sterk over.

Vooral de band die er groeit tussen de jongen en man is heel erg mooi weergegeven. In het begin heb je toch het vermoeden dat de man alleen zijn hulp aanbood om in een goed blaadje bij zijn exvrouw te komen maar aan het einde van de film zie je dat hij hem praktisch als zijn eigen zoon is beginnen te zien. Heel mooi om de groei van de band tussen deze twee mensen te zien.

Ook de liefde die er nog steeds is tussen de man en zijn exvrouw is erg mooi in beeld gebracht. Het is wel een minder groot en minder belangrijk onderdeel van het verhaal maar ik vond het wel heel sterk overkomen. En geen over te top, toch nog een happy end maar gewoon hoe het er meestal aan toegaat. Heel tragisch en ontnuchterend maar wel de realiteit.

Mooi sociaal drama over een onderwerp dat de laatste jaren (gelukkig) vaker naar voren komt in films en boeken (denk aan Le Havre, maar ook aan de romans Little bee en La superba). Voor mij is de maatschappijkritische setting in dezen direct een pluspunt, omdat het getuigt van betrokkenheid van de regisseur; hier is iemand aan het werk die echt wat wil vertellen. De vluchtelingen-thematiek geeft relevantie aan het drama, en het onderstreept de band tussen kunst en maatschappij.

Het belang hiervan is volgens mij groter dan veel mensen denken. In dit nieuwsbericht wordt bijvoorbeeld vermeld dat Welcome internationale bekendheid gaf aan de Franse wet die het strafbaar stelde om illegalen te helpen. Een wet die overigens, als ik het goed begrijp, ook weer is teruggedraaid.

Los daarvan is Welome ook nog gewoon een goede film. Het moet het vooral van een prima verhaal hebben met overtuigende personages. Mijns inziens is het soms wel iets te sentimenteel (mede door de muziek) en qua stijl speelt de film op veilig. Het zij Lioret vergeven; soms zijn andere dingen belangrijker. Of, om het met de woorden van Klaus Mann te zeggen:

Het is nu mijn taak niet onderscheid aan te brengen of schoonheid vorm te geven, maar invloed uit te oefenen zover dat in mijn vermogen ligt. (Uit: Mephisto: roman einer karriere.)

Dit soort films hebben we nodig, die een maatschappelijk thema op een originele manier naar de kijker brengen, met meeslepende personages, doorleefde vertolkingen en details die het geheel helemaal af maken. Alleen is het jammer dat dit verhaal in beeld wordt gebracht als een doordeweekse tv-reportage, inclusief kabbelend tempo, waardoor momenten die memorabele scènes hadden kunnen worden, niet volledig uit de verf komen. Een gemiste kans, want dit had een fel besproken meesterwerk kunnen opleveren.