See Prang (2008)

Leuke ombinus van Thaise horror.

Vooral short 2 en 3 zijn toch. De tweede is enorm visueel, lijkt wel een trailer van 30 minuten. Jammer van de slechte CG. De derde is vooral erg grappig, weet ook effectief het einde van 3 andere horror films te spoilen (Shutter, Sixth Sense en The Others). Beide niet toevallig van de heren achter Shutter.

Ook de eerste is leuk, vooral dan omdat er enkel wordt gecommuniceerd via sms. Geeft toch een aparte invalshoek. Enkel het laatste filmpje is iets te doorsnee en brengt niks nieuws. Best wel aardig gebracht verder, introductie van de prinses is ook leuk, maar had meer in moeten zitten.

Fijn projectje, geeft een goeie kijk op de aspecten van Thaise horror.

4* en een uitgebreidere review

Verassend

De eerste laat je meteen kennis maken met een heel aparte short, éen zonder woorden maar met sms'jes, heel effectief toegepast.

Eng en origineel, laat duidelijk zien waar de Thaise horror voor staat

3.5*

De tweede is in mijn optiek het best, zoals Onderhond al zei lijkt het net een trailer, prachtige shots en toffe special effects (Laatste 5minuten waren beduidend minder, zag er erg slecht uit)

Niet zo'n origineel verhaal maar de uitwerking is werkelijk geniaal.

4.5*, Van dat laatste stukje kreeg ik toch een brok in mijn keel, lekker om af te sluiten!

De derde gaat vrolijk door met weer iets anders, een meer komische aanpak, en erg geslaagd!

Goed kunnen lachen en op z'n tijd ook nog eens redelijk spannend, voeg daar een leuk verhaal bij en je hebt een half uur goed besteed!

4*

De vierde is wel de minste, vergeleken met de andere is die erg matig.

Erg origineel is het niet, en de uitwerking is ook niet doeltreffend.

Nergens spannend en je word nooit eens verrast, clichés stapelen zich op..

2* helaas..

Gemiddeld zijn deze shorts een goede 4* waard!

Best sterk allemaal.

In Happiness wordt er alleen gecommuniceerd via sms, wat toch een wat ongemakkelijk gevoel geeft. Je weet tenslotte nooit wie er aan de andere kant zit. Toch is het in dit soort films wel voorspelbaar met wie je te maken hebt, maar de uitvoering was ook dik voldoende. Fris geacteerd door het meisje en boeiend tot het einde.

Tit For That begint erg goed met het treiteren van een jongetje. Hij wilt echter wraak nemen en doet dit op voortreffelijke wijze. Chaotisch filmpje waarin bloed niet wordt vermeden. Helaas zijn de special effects op het einde zo ongelooflijk belabberd dat het alle spanning uit de film haalde. Wel een mooi eindshot met het meisje.

Bij In The Middle is er veel meer humor toegevoegd, dat goed uitpakt. Vier Thaise jongeren zijn aan het kamperen en vertellen elkaar enge verhaaltjes. Natuurlijk worden die niet geloofd, totdat ze terugkomen van een boottochtje. Meer een horrorkomedie dus, waarin nogal wordt gespoiled naar andere films. De geest van Wongpoom is trouwens weer het meest overtuigend. Het einde is ook erg leuk, hoewel niet origineel, wel lekker ironisch.

Last Fright is inderdaad een beetje standaard. Toch is de uitvoering zeker niet slecht. De prinses is creepy, en naar het einde toe is de film best spannend.

Bij alle vier de filmpjes slaan de schrikmomenten de plank volledig mis helaas. Wel leuk dat alle filmpjes via een simpel detail met elkaar in verband staan. In The Middle vond ik het best, maar de andere drie scoren ook een dikke voldoende. Fans van Thaise horror moeten deze gewoon zien.

Phobia, sterke titel voor een horror maar angstig is het niet. Het eerste filmpje (eenzame meisje) vind ik dan nog het best. Slim camerwerk en er wordt zorgvuldig wat spanning opgebouwd totdat alles pitch black is, maar dat belangrijke stukje is dan weer te kort en er verschijnt opeens een supersnelle slechte cgi-spook of zoiets vaags, en een slotscene die alles teniet doen, echt zonde. (3*)

In het tweede deel (de scholieren) vind ik alleen de scene geslaagd dat ze recht tegenover elkaar aan tafel zitten en een aantal camerashots, verder veel te rommelig geschoten (2*). De laatste twee filmpjes zijn onderhoudend maar kinderachtig, soort Tales from the Darkside, hoewel de derde (jongeren in het bos) een leuk einde heeft (3*) en de vierde (vliegtuig) opvalt vanwege de benauwde setting (2,5*).

Overall valt het dus tegen, al moet ik zeggen dat ´geesten' niet mijn favoriete onderdeel is maar zowat onvermijdelijk in veel Aziatische horror (maar laat me graag verrassen (Ringu, Chakushin Ari, Noroi,..)

Nou...daar zat ik dan met hoge verwachtingen en na het lezen van de positieve reviews en het feit dat de regisseurs van Shutter hier ook deel van nemen. Ik was ook wel weer even toe aan een Aziatische horrorfilm, maar Phobia was voor mij niet meer dan een karige vierluik alla Japanse Horror Anthlogy

Happiness: Bij de eerste seconden van deze aflevering voel je meteen al dat het een studentenprojectje is, al lijkt het hier en daar nog wel iewat eng te worden. Ook die foto-actie was best wel creepy, maar dat word hals over kop verpest door een einde die we al miljoenen keren hebben gezien, en dan is het nog onduidelijk en afgeraffeld afgewerkt ook.

2,0*

Tit for tat: Man man man, dit was toch een van de irritantste filmpjes die ik heb gezien. Het begint nog maar amper en je word al overspoeld door een brok teringherrie en een aaneenschakeling van totaal onnodige overhyperactieve montages van een jongen die gepest word en wraak neemt op de pestkoppen door met zijn superkrachten ze op Final Destination achtige wijze om te leggen. Oh....en dat was het? Zwaar irritant uitgewerkt verhaal dat nergens op slaat. Bah!

0,5*

In the Middle: Goed... Shutter was een dijk van een horrorfilm dus van de 2 regisseurs zou het met dit verhaal wel goedkomen.... hoop je. Ook dit verhaal is weer totaal niet geslaagd. Het concept is al afgezaagd (jongens gaan kamperen in een donker bos) en dan de uitwerking... kom op zeg! En dat van de regisseurs van Shutter? Naast het afgezaagde concept besloten ze er ook nog een zooi uberdomme en totaal niet grappige humor in te donderen dat netzoveel waarde had aan een typische Amerikaanse hersenloze high school komedie. Die acteurs waren ook superirritant en ook de uitwerking van het verhaal was weer zo bekend, flauw, dom en je wist al meteen bij het begin waar alles op neer zou kunnen komen. Echt...Pisathakanun en Wongpoom schaam jullie! Wat een schijtzooi! Ze moesten dit verhaal wel hebben geschreven/bedacht toen ze stronken waren.

0,5*

Last Fright: Nou, ik was al helemaal ondaan door de (zwaar) mislukte verhalen hierboven en deze titel was wel helemaal een lachertje dus verwachte hier helemaal niks van. Maar dat liep dan toch net even anders uit. Het verhaaltje met de domste titel is nog best wel ok. Dit keer over een stewardes tegen een Iranese prinses, die ook vrij creepy was. De uitwerking van het verhaal was nog wel iets bijzonders, maar ook best akelig. Deze was voor mij nog wel geslaagd.

3,0*

Tja, 3 flutverhalen en 1 redelijke. Al had ik echt wel veel meer verwacht van deze omnibus, het lijkt er wel op alsof Aziatische horroromnibussen wel vaker falen. De Three-omnibussen zouden ze nooit kunnen overtreffen want dat blijven gewoon de beste. Op het laatste verhaal na was dit gewoon ronduit teleurstellend.

2,0*