Cinq Filles en Furie (1963)

Er bestaan er miljoenen van : schatgraversfilms....dit is er oppervlakkig gezien eentje, al dient die schat hier dan als een wel heel absurde macguffin, en blijkt er- zoals u hierboven reeds kunt lezen - niet eens een schat te bestaan. Althans niet in the middle of nowhere waar de film geset is, ergens in the deep south van Frankrijk in de maquis.

Waartoe dient die macguffin dan wel? Nou...om een volstrekt inepte proto- exploitation in mekaar te knutselen, trademark onvakkundig geregisseerd door auteur Max Pecas. Die toont zich hier een bewonderaar van Russ Meyer en andere grindhousegoden en doet braaf zijn best hun vintage trashproducties naar de kroon te steken. Dat lukt in dier voege dat hij de stompzinnigste en trashiest elementen ervan toch weet te copiëren.

Zoals ik zei was het budget duidelijk nihil, wat aan alles te zien is, meest nog aan de erg cheape fotografie. Ook voor de camera is men niet meteen vakkundig bezig, zacht uitgedrukt, en die 5 eponieme chicks waren schijnbaar uit Pigalle geplukte, totaal ongekende amatrices die er geen hol van bakken. Vrij lekker wel ( en 4 blond ) , maar ook weer niet genoeg om permanent de aandacht vast te houden.

Dat komt mede omdat het met de sexploitation/ sleaze hier nogal mee of liever tegenvalt : er wordt wat topless gezonnebaad, men dartelt wat in de maquis waarbij per ongeluk enige boobies worden geflasht, en we worden zelfs getracteerd op de wellicht tamste rapescène uit de filmgeschiedenis. Dat was het wel zo'n beetje : misschien 4 tetters gezien in bijna 90 minuten. En geen reten. Bovendien wordt het verplichte lesbianisme niet meer dan geimpliceerd : Isabelle- de enige brunette- is overduidelijk een pot met als senhal de gun waar ze bijna continu mee rondbanjert, maar in Sapphische actie zien we haar niet. Geen "meesterwerkje " wat ons betreft, maar wie zijn wij.

Meer vintage dan sexploitation dus, en over het algeheel een vrij slaapverwekkende affaire die Pecas als gebruikelijk random heeft geedit. Nog treuriger was het gesteld met de belichting: de nuits américaines hier zijn lachwekkend fake. Fotografisch sowieso amateuristisch, en dit doet dan ook aan als een voor de lol gemaakt filmpje door studenten - niet de beste van hun klas dan nog.

Veel beter dan het beeld was het geluid : een goede score van Gervarentz met Spaanse/ flamenco invloeden.

Even voor de duidelijkheid tenslotte : dit is GEEN NV geinspireerde trashdeconstructie of een ironisch spelletje, maar een bloedserieus bedoelde commerciële onderneming die slaafs zijn US modellen poogt na te apen.

U kunt het allemaal zelf zien op VHS , al waarschuw ik u voor afgrijselijke gedubde versies. Of u die kunt d......... ? Wel...dat ligt alles niet in Gods hand, maar voor een mens is alles mogelijk.