When Evil Calls (2008)

Bagger met hoofdletter B

dit is echt slecht ja. nog niet eens lachwekkend slecht anders was het nog wel vermakelijk.

Wat een complete k*t film, alleen maar een paar stomme ingehuurde porno sterren gemixt met een paar mensen geplukt van de straat.

Het enige schrik moment was op het einde en echt verschrikkelijk stom en onverwachts, echt zo'n effect waar je een hartaanval van krijgt.

Ik vond het stiekem wel een leuke film.

Als je een horror verwacht is dit inderdaad geen goede film.

Ik heb hem gister met wat vrienden zitten kijken, samen met onze grote vriend Hertog Jan. Maar dan is het echt een superfilm.

Lekker samen lachen om de meest bizarre woordgrapjes en moorden.

De film doet me sterk denken aan Final Destination. Het verhaal doet er niet zo toe, het gaat om de gruwelijke moorden...

3,5

De gruwelijke moorden in de film weet de kijker zijn aandacht nog vast te houden. Ook de inkleding van ieder hoofdstuk is wel een leuk gegeven. Maar het verhaal stelt niks voor en er is totaal geen sprake van spanning. Hoe sommige slachtoffers aan hun einde komen, is soms goed gevonden en soms echt over the top.

Een mooie verpakking zonder inhoud 4/10

Ongelooflijk wat was dit slecht zeg.

Bijna alle moorden gingen over uiterlijk.

Het is net alsof ik naar een reclame zat te kijken, dat wil duidelijk maken dat je blij moet zijn zoals je bent.

alleen einde schrok ik dat is ook het enige.

0,5 ster

Bij nader inzien mijn stem met een punt verlaagd.

Denk dat ik nog dronken was toen ik het een 3,5 gaf...

Hilarische onkunde.

Roadkill (2011) was een alleraardigst werkje van Johannes Roberts, maar dit is toch even iets anders. Meer een tussendoortje dat gemaakt is zonder budget. De wijze waarop het verhaal (letterlijk) verteld word werkt iet wat vermoeiend, maar tegelijkertijd gebeurd er sowieso altijd wel iets.

Blij dat hij het niet echt serieus neemt, gaat af en toe lekker karikaturaal over de top. Eigenlijk ontzettend fout, maar het komt niet altijd over omdat het kwalitatief nogal schommelt. Aardige ideeën maar middelmatige uitwerking.

Na serieuzer werk te hebben afgeleverd bracht regisseur Johannes Roberts in 2008 plots een horrorkomedie. De luchtige toon werkt in ieder geval voordelig ten opzichte van zijn vorige films, maar op kwalitatief vlak blijft het een goedkoop prulletje. De catch is dat het een soort anthologiefilm met 20 korte hoofdstukjes moet voorstellen, maar na de zoveelste onderbreking van Sean Pertwee om de boel aan elkaar te lullen is daar de lol wel vanaf. Het acteerwerk is best degelijk en de woordgrapjes weten zeker in de eerste helft stand te houden, maar het gebrek aan urgentie evenals spanning begint na enige tijd een flinke tol te eisen. Na het zoveelste geïntroduceerde horrorconcept verliest een film als deze gewoon z'n effect, hoe bloederig de kills soms ook mogen zijn. De make-upeffecten maken verder een slordige indruk en de bedreigingen zien er niet uit, maar gelukkig duurt het allemaal lekker kort en mogen sommige rollen er echt wel wezen. Roberts werd per project steeds ietsje beter, maar een weg banjeren door zijn vroegere films is beslist geen leuke taak om te verrichten.