The Elephant King (2006)

The last memory of a dieing person is the first memory of his new life

The Elephant King heeft me werkelijk verbaasd. Tot vandaag nog maar 1 geplaatste stem op MovieMeter en daarbij ook 'weinig' te vinden op het internet-medium. Toch sprak het verhaal me aan en ik tref mij zeer gelukkig dat ik deze prachtige film heb gezien.

Ook in deze film is er weer een soort paradox terug te vinden. Je hebt de ietwat 'autistische', niet sociale, jongen en zijn totaal tegenovergestelde, losbandig levende, broer. Wanneer deze eerste zijn broer laat overkomen naar Thailand, waar hij een lustig bestaan heeft, lijkt dit een positief effect te hebben. Op langere termijn zal dit dan ook weer in iets negatiefs uitmonden.

Wat maakt deze film zo speciaal tegenover andere films in dit genre? The Elephant King is geen zoetsappig verhaaltje a la 'boy meets girl'. Nee, het is een reflectie van een maatschappij waar wij ons misschien als westerlingen nog niet helemaal bewust van zijn. Je wordt in het leven van een rijke westerling in een onderontwikkeld land gezogen. Tevens dacht ik de verwachte climax te krijgen; Meisje verzet haar ideeen en valt toch voor deze sullige jongen. Maar nee, het loopt gewoon op de meest realistische wijze af wat mij een gevoel van bevestiging gaf.

Niet alles is zo rooskleurig als het lijkt

4.5*

De Thailand experience.

Best aardig filmpje. Nerd met dito Jampot-bril, versus rock en roll-broer, lekker cliché.
Erg verrassend is het allemaal niet. maar wel herkenbaar.

Je snapt direct, dat zijn broer die meid gewoon betaald, om met zijn broertje rotzooien. Als de nerd die bloemen gaat kopen.........die blik, het plezier wat ie heeft als ie nog in dromenland verkeerd, dat is wel goed gedaan.

Het einde was prima, maar eigenlijk past het niet bij de rest van de film. Ongeloofwaardig en een beetje te makkelijk.

Volgens de DVD-flap zet Ellen Burstyn een geweldige acteurprestatie neer. Nou dat valt wel mee, gewoon soap-nivo, als je het mij vraagt.

Aardig drama niet meer en niet minder en over de rol van Ellen Burstyn die was (helaas) niet zo groot , wel mooie beelden en herkenbare gebruiken van de Thaise gemeenschap.