Le Mystère de la Chambre Jaune (1930)

Er bestaan en tientallen zo niet honderden van : Gaston Leroux verfilmingen....de gekendsten daarvan zijn ongetwijfeld die van de Phantom of the opera , maar vooral in Frankrijk zijn er ook aardig wat LMDLCJ verfilmingen gemaakt, naar zijn beroemde en homonieme detective/mystery met held en sterreporter Rouletabille.

Deze versie van auteur l'herbier was niet eens de eerste en verre van de laatste, wel de eerste met geluid. Dat was toen misschien leuk, nu zouden we kunnen zeggen dat hij 2 jaar te laat kwam, of 5 jaar te vroeg want dit werk is helaas behept met alle onhebbelijkheden van een heel vroege talkie.

Het begint nog in stomme film stijl met de desori:nterende introductie waarin held Rouletaibille- voorloper van Kuifje zoals gekend- POV zijn opwachting maakt met de fotocamera als een soort moordwapen in beeld gebracht. En wel op de party van prof. StanGerson, bijgewoond door dochter Mathilde- Duflos en haar vriendje Robert- van Daele, die jullie ook kennen als bad guy uit tig silents. Er is iets niet pluis met en tussen die 2...

Wat dan de volgende nacht culmineert in de gekende aanslag in de chambre jaune met Mathilde als slachtoffer. Hoewel de uitdrukking "levenloos lichaam " in mijn woordenboek een eufemisme is voor lijk , moeten we toegeven dat Mathilde in feite slechts lichtgewond is. Een gegeven dat weinig boeiend zou zijn op zich, ware het niet dat er gelukkig later alsnog een moord wordt gepleegd.

Die uiteraard net als het mysterie van de ontsnapping uit de gele kamer uiteindelijk zal worden opgelost door Rouletabille- met als clue niet meer dan een dichtregel in feite- en als dader eentje uit de hoge hoed. Enfin, veel mensen hier zullen het verhaal en de ontknoping wel kennen

Alle onhebbelijkheden van een vroege talkie zei ik eerder, er is geen score en de overvloedige dialogen maken een volstrekt a- natuurlijke indruk, ook omdat de meeste acteurs nog geheel in stomme sferen zitten, Toutain als Rouletabille uitgezonderd. Vooral het over the top diva gedoe van Duflos- Mathilde was onbedoeld hilarisch. De regisseur- auteur of niet- had zelf duidelijk nog moeite met het nieuwe medium en verfilmt het verhaal grotendeels als een soort toneelstuk , vooral in de tweede helft. Het gebruik van flashbacks in het courtroom drama segment was ook niet echt denderend.

Wat niet wegneemt dat l'herbier wel een auteur met gevoel voor visuele flair was, wat hij hier dan demonstreert in de "zwijgende" sequenties : de intro, en vooral de gotische sequentie in het chateau zelf met een heeeel lang uitgesponnen proloog op de aanslag zelf, geheel als in een silent ( ondanks wat nogal nadrukkelijke achtergrondgeluiden ) en later nog de aanloop naar de moord, des nachts wederom met die wassen maskers en de rondsluipende indringer.

Iets te weinig misschien als je bedenkt wat hier uitgehaald had kunnen worden als hij nog geheel silent was geweest met slechts een paar tussentexten, of als "rijpe " talkie. Dit werk komt uiteindelijk teveel over als een hybride .

Deze klassieker is uitgebracht op DVD met Engelstalige onderschriften, niet in FR maar de USA.

p.s.: zijn er hier mensen die weten waarom het vervolg LPDLDEN dat in deze film nota bene reeds wordt aangekondigd,, hier niet opstaat