The Maze (1953)

Sfeerloos kasteel.

Naast het feit dat het monster pas erg laat wordt geïntroduceerd, valt het schepsel ook nog eens behoorlijk tegen. Dit alles zou minder erg zijn wanneer het flinterdunne verhaal niet zo enorm lang werd uitgesponnen in het sfeerloze kasteel. Het plot is niet slecht maar de film had het met 60 minuten hoogstwaarschijnlijk een stuk beter gedaan.

Doorsnee.

Een aardig plot, mooie muziek, fraaie sets (die in 3D wel nog indrukwekkender zullen zijn geweest), prima acteerprestaties van de twee verloofden, tante Edith die zó goed bezorgd kan kijken en zó terughoudend is dat ik half-en-half verwachtte dat ze eigenlijk met Gerald zou samenspannen om Kitty van Craven Castle weg te houden, twee lekker creepy bediendes, en een effectief (zij het te kort) gebruik van het titelobject – deze film deed wat mij betreft heel veel dingen goed, en omdat de titel niets verklapt blijft de plot ook echt mysterieus. Het einde is zelfs voor een amfibieën- en reptielenliefhebber als ik enigszins een teleurstelling, en dit is ook niet de snelste of vlotste film ooit, maar vanwege de goed volgehouden sfeer van onheil en verdoemenis kon ik dat allemaal wel hebben.
        Grappig commentaar op internet: "My son and I cried and felt sorry for the old lord. Two hundred years! Imagine having a family member who was that old and still around – how I would have protected him. // We both loathed Kitty from the top of her uber-ladylike coiffed head to the bottom of her shoes. What a ghastly, intrusive little pain in the neck. Can't think why Gerald married her after learning what a rude, entitled little beast she was." Zo is het ook wel weer!