Unmasked Part 25 (1988)

Gregoroy Cox speelt een moordenaar die vast zit in de eeuwige loop van sequels.
\duidelijk bedoelt als parodie, maar wel een redelijk serieuze parodie. De gore fx zien er nog best goed uit voor een lowbudget film en de outfits van de cast zijn soms ook wel tof. Zo lijken veel van de vrouwelijke castleden zo uit een Glam Rock video te komen.
De meest humoristische scene is wel de seksscène met Cox en Evans. Vooral het stukje waarin Cox de gebruiksaanwijzing ter hand neemt is heerlijk droog.
Door de accenten is het wel een erg Brits vehikel en daardoor misschien niet helemaal overtuigend voor de liefhebbers van de Amerikaanse slashers, maar ik moet zeggen dat ik er niet zo'n moeite mee had.

De film is een leuke parodie op films als Friday the 13th en volgt killer Jackson die in Londen dood en verderf zaait. De titel geeft aan dat het blijkbaar om het 25e deel in de reeks gaat. Dat zijn veel films en veel lijken. Jackson draagt inmiddels een behoorlijke hoeveelheid psychische ballast met zich mee. Unmasked Part 25 houdt zich in grote mate bezig met het zielenleven van zijn protagonist en creëert op deze basis een grappige slasherkomediie.

De film valt in de categorie direct-to-video, moet het met weinig budget doen en oogt behoorlijk amateuristisch. Veel van de dialoog is te lang gerekt en bevat onnatuurlijke overgangen. Uiteraard speelt het gebrekkige acteertalent hierin een rol. Het verhaal hapert hier en daar. Scènes sluiten niet lekker op elkaar aan en de speciale effecten zijn niet heel goed, maar zijn zo belachelijk en overdreven dat ze een zeer hilarische uitwerking hebben.

De centrale figuur Jackson is bijzonder vermakelijk. Hij wordt als een serieuze killer neergezet, maar heeft moeite met zijn rol. Hij bezit een soort schaapachtige houding die uitstraalt dat hij tegen wil en dank in het bezit is van killerinstincten en zich daar nogal hopeloos onder voelt. Hij wordt gedreven door een ziekelijke dwang die hem door de scriptschrijver is opgelegd en kan zich daaraan niet ontworstelen. De innerlijke strijd is serieus en grappig tegelijk.

Unmasked Part 25 gaat ongewoon om met zijn killer. Dat is even wennen. Maar als de droge en melige humor eenmaal bezit van je heeft genomen, dan is de film een aangename beleving. En hoe treffend de makers met clichés omgaan en tegelijk de (vaak) fantasieloze filmindustrie een sneer geven, bewijst de laatste scène. Die is fantastisch.