Gunfighters (1947)

Bijzondere western, het verhaal is doorsnee, het verhaal van Zane Grey werd vertaald naar het witte doek. Een revolverheld die nadat hij nota bene door een vriend werd uitgedaagd, zijn wapens aan de wilgen hangt, wordt beschuldigd van moord op een andere vriend en wordt op het nippertje van een lynching party gered. Uiteraard zoekt hij uit hoe het in elkaar zit waarbij het er uiteindelijk op uit draait dat hij zijn wapens toch weer moet gebruiken, nadat hij als winnaar uit de bus komt, doet hij ze definitief weg en rijd met zijn meisje het beeld uit.

Niets nieuws onder de zon, vaker verfilmd, maar in deze rolprent zitten een paar dingen die er boven uit springen. Brix had het hierboven al over de aparte kleurstelling en wat daarvan de oorzaak was. Het gekke is dat juist door het procedé sommige kleuren heel erg er uit springen, vooral rood en bruin en dat komt de landschapsopnames, Arizona en Californië zeer ten goede. In die jaren was een western met Scott in de hoofdrol een zekerheidje voor succes. Sommige acteurs zijn/waren geboren voor de western, Scott was daar een van. Ik heb de man ook in andere dan westernrollen gezien, heb daar altijd de indruk bij gehad dat hij zich wat ongemakkelijk in die rol voelde. In het zadel was hij voor iedere producent eigenlijk een garantie voor succes, zo ook in deze film, met zijn acteren draagt hij de film, daarbij goed ondersteund door Bruce Cabot die weer een mooie schurkenrol neerzet en door Grapewin en Kemper.
Ook al door Brix aangehaald, de memorabele achtervolging ter paard, op een prachtige manier in beeld gebracht, zelden in een western vertoond en ook het gevecht waarbij een paard wordt gebruikt om de tegenstander in een hoek te drukken is van grote klasse. Wat mij het meest is opgevallen is de volgende zin wanneer Scott in een duel tegenover een schurk staat. Vlak voordat de revolvers worden getrokken zegt Scott, "when you feel lucky ". Waar hebben we, in een iets andere vorm, jaren later die zin ook gehoord?
De reden dat ik de film maar 3,5 geef is het romantische gedeelte van de film, voor een western verplichte kost, maar doordat de twee zussen zoveel op elkaar leken wekte dat soms verwarring bij mij en die scene's duurden mij te lang en waren naar mijn gevoel soms overbodig.
Maar deze film is zeker de moeite van het bekijken waard.

Een even simpele als degelijke western inclusief een tirannieke grootgrondbezitter met sexy dochters, Bruce Cabot weer als schurk, Forrest Tucker als huurmoordenaar die z'n sigaretten in z'n handpalm uitdrukt, en Randolph Scott die zoals altijd de film net dat beetje extra's geeft. Niets bijzonders, maar als westernfan blijf je toch kijken. Ík in ieder geval wel, en met veel plezier, want Scott rules.