Het Wapen van Geldrop (2008)

Gay, Castincx en Fighting Fish eat your heart out! Want we hebben een nieuwe winnaar. Een winnaar waarvan? Van de meest onsamenhangende en slechte Nederlandse film.

Wat een rotzooitje. Een script om te janken, personages waarvoor de overtreffende trap van staraotypen is uitgevonden en belachelijke regie van Römer.

Hoewel er veel goeie films zullen gaan draaien in Utrecht, zal hier waarschijnlijk het meeste over gepraat gaan worden. En dat is jammer, want de Nederlandse film is zoveel meer dan dit broddelwerk.

0,5*

Vreselijk, wat een pretentieuze poep bovendien uitermate saai, lelijk gedraaid, slecht geschreven, gespeeld en tergend slechte muziek. De Zeemeerman is er een meesterwerk bij.

Een nogal mislukte poging tot absurdisme... geloof ik, want er is inderdaad niet echt een touw aan vast te knopen. Het wordt ook al vrij snel saai als je naar een stel gestoorde mensen zit te kijken die nooit echt tot leven willen komen in een film waarin weinig gebeurd. De absurde dingen die wel gebeuren zijn niet grappig en niet intrigerend genoeg om het interessant te maken.

Maar zo slecht als De zeemeerman... nou nee, dat is wat te laag gegrepen.

1,5*

Na de vele vernietigende recensies had ik een enorm gedrocht verwacht, maar dat bleek nogal mee te vallen. Typisch weer een geval van iedereen die vooraan gaat staan om met stront te smijten naar iets dat afwijkt van de norm. De film is een geestige campy roadmovie over drie verloren zielen die elkaar vinden in hun zoektocht naar een bepaalde plek. Fraai absurdistisch in beeld gebracht, mooie achtergrondmuziek en met een sterk sfeertje. Groot minpunt is wel dat de boel echt te flauw wordt in handen van Romer/Schuurman/Elders. De hoofdpersonages komen nooit los uit een soort lang uitgerekte Koefnoen-sketch.

Onnozele interessantdoenerij in deze genante egotrip. Vanaf de suffe openingstekstjes (hoe verzin je het) verveelt Het Wapen van Geldrop haar kijkers met saaie gebeurtenissen van volstrekt nietszeggende karakters. Wat verder opvalt is het volslagen gebrek aan humor en zelfspot, alsof Römer echt dacht met iets bijzonders bezig te zijn.

Lege personages, gebrek aan subtiliteit, tenenkrommend acteerwerk.

1* voor Jan Mulder & Huub Stapel.