Zazie dans le Métro (1960)

Leuke slapstick af en toe maar ik vind het toch moeilijk om de aandacht er bij te houden, door het wat chaotische verhaaltje. Wonderlijk ook, om een boek dat geschreven is door een 'talig' iemand als Queneau juist te verfilmen.

Tegelijk kan ik me voorstellen dat juist deze manier van filmen voor zo'n boek heel passend is.

Plaatje is zeker een Belgische poster?

Knettergek, zo zou ik de film willen beschrijven. Louis Malle maakte hiermee de snellere broer van Tati's Playime. De beelden zijn vliegensvlug gemonteerd, versneld vertraagd, er is effectief de schaar in gezet met gewenst effect. Hilarisch alom. Een film die zijn tijd ver vooruit was. 4 sterren

De bewoordingen voor deze film zijn reeds genoemd door voorgangers: dikke pret/geflipt/knettergek/hilarisch, cartoonesk, anarchistisch.

Zazie is een snelle jeugdfilm vol gekkigheid. Gefilmd in Parijs, op drukke straten crossen, achtervolgingen door winkelcentra en kleine straatjes, en natuurlijk acrobatische toeren op de Eiffeltoren. En Monty Python verbleekt bij de mega-finale.

Nadelen zijn er ook. Zazie is wel heel erg oubollig, de oudheid druipt er vanaf. Ook al zijn de gebruikte technieken vooruitstrevend, hedentendage zouden de schoonheidsfoutjes weggepoetst kunnen worden...ook al hebben die schoonheidsfoutjes natuurlijk hun charmes. En naast de grote hoeveelheid briljante scenes, worden die scenes afgewisseld door 'mindere' scenes, waardoor de aandacht verslapt, omdat je als kijker door wilt stomen naar meer anarchie en gekkigheid.

Zazie dans le Métro is wel een film die schreeuwt om een remake, hoe fout dit ook wel niet mag klinken uit mijn mond. De reeds genoemde Jeunet kan - als hij het voor elkaar krijgt Parijs plat te gooien qua verkeer + toestemming te filmen op en in de Eiffeltoren - een cinema natte droom voor mij fabriceren. Maak me gelukkig!

Vier dikke sterren voor deze pret-film! Let ook op de woordelijke verwijzing in de film naar de nouvelle vague die destijds hoogtij vierde in Frankrijk.

Misschien is dit de reden dat ik geen touw kon vastknopen aan deze film en moet je het boek hebben gelezen of goed Frans kunnen spreken om deze film ècht te kunnen waarderen. Wat ik begreep is dat het boek heel bijzonder is qua taalkundige spitsvondigheden. Deze zullen in de film zijn verwerkt en deze mis ik dus, omdat ik de Franse taal niet machtig ben!

Het oubollige en de beelden van Parijs sprak mij wel genoeg aan om een voldoende te rechtvaardigen (misschien ben ik in een vorige leven wel Parijzenaar geweest, ik krijg altijd zo'n deja vu-gevoel bij dit soort beelden?).

Gaat van komedie, vol beeldgrappen naar regelrechte slapstick om zowat in anarchie te eindigen. Iets te lang misschien en een hoogtepuntje teveel, maar wel bergen ideeën, originaliteit en creativiteit. Soms heel raak, soms ook behoorlijk mis, maar dat maakt niet zoveel uit, want voor je het weet ben je weer een idee of drie verder.

Ruim 3.5*

Nou dat zal dan wel, want ik werd hier knettergek van .

Jemig, wat een bombardement aan waanzin, idioterie en meligheid is dit zeg. En dat voor 1960.

Je kunt op zn zachtst gezegd beweren dat er een hoop creativiteit en jolijt in zit, maar als geheel werd ik er niet bepaald vrolijk van.

Scenes in de Eiffeltoren waren inderdaad wel geinig.

Zo uitbundig en hysterisch in regie en acteren (van met name de talloze kleine bijrollen) dat ik van een (koude) kermis thuiskwam. De twee films die ik tot nu toe van Malle zag vond ik echt goed, maar Zazie trekt de nouvelle vague naar een zodanig ongebalanceerd extreem dat ik mentaal onverwacht snel afhaakte. Bleef erbij voor de technische hoogstandjes (Malle moet Melies wel echt een held gevonden hebben), maar dat woog dan weer op tegen de hoogst gedateerde, platte dialogen en - ik hoop toch dat ik me vergist heb - de vele (schijnbaar oprechte?) toespelingen op pedofilie.