Kuchisake-Onna (2007)

Matige film.

Het eerste kwartier was zeer goed, goede sfeer, leuke scenes.

Maar daarna wordt hij echt verschikkelijk saai. Pas de laatste 20 minuutjes wordt hij weer spannend, (als ze naar dat huis gaan).

Ik vond het alleen wel heel slecht en simpel verzonnen, dat die man (leraar) het zoontje is van die vrouw. Ook jammer dat er slecht werd geacteerd. In het begin vond ik die vrouw wel leuk bedacht, lekker creepy, maar hoe vaker ze in beeld kwam, hoe minder creepy ze werd. Toch is dat gedoe met die, soort van, afgesneden mond wel leuk gedaan, dus das wel een klein pluspuntje.

Conclusie: gemiddeld, * 2,5

Gemiddelde Japanse horror.

De 'vrouw' is niet zozeer echt eng, maar wel unsettling. Hierdoor wordt het weer meer een mysterie (Noroi flashbacks), hoewel dan wel duidelijker in de vorm van een doorsnee Japanse horror waardoor het effect niet altijd even optimaal is.

Op zich een aardig verhaaltje dat er achter steekt, al is het uiteraard de zoveelste variant. Het middenstuk is een beetje droog en mist wat sfeer, maar het begin en einde zorgen ervoor dat je de film met een overwegend positief gevoel de film kan afsluiten. Naar het einde toe zitten er wel weer een aantal erg aardige scenes in. Gelukkig duurt het ook allemaal niet te lang.

Shiraishi's vroege werk is best degelijk, maar kan zich amper meten met Grotesque. Hopelijk gaat hij een beetje op dat elan verder, maar hij is blijkbaar goed z'n best aan doen van alle horrorwalletjes een graantje mee te pikken. Ben op zich wel benieuwd wat z'n volgende project zal worden.

Vermakelijk Aziatisch horrorfilmpje, maar behoort zeker niet tot de groten.

Kleine 3.0*

Na het alleraardigste en vreemde Noroi de tweede film die ik zie van deze regisseur. En wederom een lekker vreemde en best sfeervolle horror. Film begint vooral erg goed. Acteerwerk is niet al te best, maar er wordt een prima sfeer neergezet en ook de verschijning van de vrouw met uitgesneden mondhoeken levert een paar sterke momenten op. Het blijft een typische Japanse verschijning, maar toch voelt mevrouw Joker frisser aan dan de zoveelste Grudge/Ring vrouwen met het haar voor het gezicht.

Jammer genoeg raakt de film ergens halverwege een beetje van het spoor af. De 'helden' (een leraar en lerares) zijn behoorlijk oninteressante en vlakke personages en ook hun hele zoektocht weet maar zelden te boeien. Daarnaast is de lerares geregeld behoorlijk vervelend met haar constante gejammer. En er worden af en toe nogal onlogische keuzes gemaakt door de personages. Zelfs door de spookvrouw zelf, die maar wat graag met haar schaar tekeer gaat, maar op een gegeven moment enkel haar slachtoffers schopt, terwijl ze op de grond liggen. Beetje lullig ziet dat eruit. Verder begint het op een gegeven moment wel te storen dat men maar bar weinig uitlegt. En wat men wél uitlegt, klinkt vooral flauwtjes. Wat dat betreft moet deze Slit-Mouthed Woman het vooral hebben van een paar sterke scènes, met name rondom het titelfiguur. Verder is het gewoon alleraardigst, maar echt uitzonderlijk wil de film nergens worden.

3 sterren.

Doorsnee j-horror. Het verhaal kan een beetje horrorliefhebber ondertussen dromen: boze geest (altijd een vrouw) wil blinde wraak, al dan niet terecht. De film wijkt echter op een aantal kleine puntjes af van de typische Japanse horror, waardoor het nog wel genietbaar blijft.

De sfeer is gemoedelijker en de geest redelijk atypisch qua gedrag. De zoektocht van de hoofdpersonen is meer speurwerk dan horroractie. Schrikmomenten en schrikeffecten komen nauwelijks voor. Hier en daar komen de gebeurtenissen wel vervreemdend over, maar spannend wordt het nooit. Tegen het einde wordt alsnog een versnelling hoger geschakeld en vloeit er een beetje bloed. De ontknoping is helaas weer wat onbevredigend.

De film weet hier en daar best te verrassen, bijzonder goed wordt het echter nergens. Voer voor j-horror completisten. 2,5*