Frownland (2007)

Deze film is een uitputtingsslag. Bronstein zegt zelf invloeden te halen uit Mike Leigh (Naked snap ik wel) en Cassavetes, daar wil ik zelf nog Linklater (voornamelijk Slacker) aan toevoegen.

Veel moderne Amerikaanse indie films van tegenwoordig hebben een licht egocentrische inslag. Dat kan ik ook, moet Ronald Bronstein gedacht hebben, ik maak gewoon elk personage in de film egocentrisch. De zelfbewustheid is duidelijk aanwezig, maar het wordt een grote test voor de kijker.

Keith is onzeker, verlegen, heeft paniek aanvallen, houdt niet van mensen en zit vol zelfhaat. Als vriendin heeft hij een meisje dat alleen maar huilt, nog meer zelfhaat heeft en eigenlijk niet eens op deze wereld wil zijn. Dan is er nog de flatgenoot die hem alleen maar bedriegd en belachelijk maakt en geen huur betaald.

Moeilijke film, omdat geen enkel personage moeite doet om zich in te leven in de ander. Eigenbelang is het belangrijkst en zelfs dat is eigenlijk kut. Ga er maar aanstaan als kijker. Medelijden is bij de kijker de belangrijkste drijfveer om toch door te kijken, maar zelfs die wordt aan het eind van de film vakkundig de grond in geboord.

Je bent gewaarschuwd, geen enkel sympathiek personage in deze film. Bijzondere ervaring, maar geen prettige. Tel daar bij op dat alles er visueel heel slecht uitziet. Een heel slechte film, of een goede. Ik ga voor het laatste, maar kan snappen als mensen dit niet waarderen.

Ik ga hem ook maar eens zien, thanks!