The Mayor of Hell (1933)

Wanneer je geen problemen met films uit een vorig tijdperk hebt, is deze film best aardig. Het verhaal is niet zo heel briljant maar de beelden zijn erg netjes geschoten.

James Cagney (in één van zijn eerste films) zet een solide rol neer. Wees alleen gewaarschuwd dat er in deze periode van de filmgeschiedenis veel sprake van overacting is.

Voorloper van de jeugdbende films met James Cagney in de rol van ruwe bolster en blanke pit lang niet zo goed als de klassieker Angels with Dirty Faces (1938) of Dead End (1937) alle films met de The Dead End Kids maar zeker de moeite waard.

Van platitudes gesproken... dit is een filmforum.

James Cagney is de belangrijkste reden om deze film te zien, maar helaas duurt het 25 minuten voordat hij dit misdaaddrama uit het slop haalt. De melodramatische scènes in de rechtbank zijn niet om aan te zien, zeker niet wanneer de vader van de zwarte Smoke zich moet verdedigen. Tot die tijd vertelt Mayor Of Hell het verhaal van een groepje jonge delinquenten, duidelijk voorlopers op de Dead End Kids met wie Cagney enkele jaren later zou werken, o.a. in Angels With Dirty Faces. Het acteertalent van de jonge cast laat echter te wensen over en Dudley Digges is nogal karikaturaal als de meedogenloze directeur van het heropvoedingskamp waar de kinderen terecht komen. Cagney speelt een inspecteur die zich, mede dankzij de informatie die hij krijgt van verpleegster Dorothy [Madge Evans], zich begint te bekommeren om het lot van de jongens en besluit orde op zaken te zetten.

Het is een wat naïef, gedateerd verhaal en zelfs wanneer Cagney de film eindelijk doet opleven zijn de tekortkomingen in het scenario duidelijk zichtbaar, niet in de laatste plaats in de zonderlinge finale. Voor Cagney-completisten...

Gelukkig staan er jaartallen bij