Young at Heart (1954)

Vrolijke boel!

Tot Sinatra komt inderdaad. Maar persoonlijk vond ik dat nog wel oké, het was misschien net allemaal iets té gezellig en blij. Het eerste half uur is zo'n beetje compleet dramaloos en alles loopt net iets te makkelijk. Zeker de romances, hoewel die sowieso vroeger al wat minder "serieus" liepen in films.

Wanneer Sinatra eindelijk zichzelf introduceert wordt het net iets scherper, wat toch voor het nodige contrast zorgt. Sinatra zingt ook een stuk beter dan Day, dus muzikaal wordt het ook wat beter. Vooral bekende nummertjes uiteraard.

Opvallend verder dat grote dramatische gebeurtenissen niet al té veel aandacht krijgen. Dan wordt er snel een sprongetje in de tijd gemaakt naar een moment dat het weer wat beter gaat. Allicht een toegeving om het toch nog enigszins luchtig te houden.

Sinatra brengt wat pit in deze film, verder een typisch blij filmpje met losse romantiek.

1.5*

Charmante, romantische en muzikale film.

Wat staat deze lieve, Amerikaanse familie hier toch centraal en wat voelt het op het einde allemaal goed en warm aan.

Frank Sinatra - enkele knappe nummers ("Someone to watch over me") - en Doris Day zorgen voor het muzikale gedeelte, terwijl de anderen in hun rol gegoten zijn : Robert Keith als de correcte, liefdevolle vader, Ethel Barrymore, als tante Jessie, om in te bijten, enz...

Eenvoudig maar zeer genietbaar. Mag op het kerstmenu.

Voor mij persoonlijk vooral de moeite waard door de wisselwerking tussen Sinatra & Day, leuk acteer en zang duo! Het verhaal op zich heeft wat weinig om het lijf vind ik persoonlijk, het is een film die het daardoor ook vooral van de warme sfeer en de muziek moet hebben. De stemmen van Sinatra en Day samen zijn daarbij zeker geen straf.

3*